ตอนที่ 94 แสงดาวทอประกาย

ตอนที่ 94 แสงดาวทอประกาย

นาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง เข็มยาวชี้ตรงไปที่เลข 6

เวลา 6.30 น. การแข่งขันประกวดรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ รอบคัดเลือกความสามารถได้เริ่มอัดรายการอย่างเป็นทางการ!

บรรยากาศเบื้องหลังของสตูดิโอตึงเครียดขึ้นมาทันที

บนจอขนาดยักษ์ถ่ายทอดภาพในสตูดิโอทั้งหมด พิธีกรปรากฏตัวขึ้นบนเวที

สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งใจกล้า เลือกใช้จ้าวเจ๋อซึ่งเป็นพิธีกรหน้าใหม่มาเป็นผู้ดำเนินรายการการคัดเลือกผู้เข้าประกวดที่มีคนดูมากมาย เขาเครียดและตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ก็เข้าสู่ภาวะปกติในเวลาอันรวดเร็ว

กล่าวเปิดรายการอย่างอลังการจบแล้ว จ้าวเจ๋อนิ่งค้าง ดวงตาจับจ้องไปที่เบื้องหน้า

“ต่อไป ผมขอเสียงปรบมือต้อนรับ กรรมการผู้ตัดสินรายการขับร้องให้ก้องจีนท่านแรกของค่ำคืนนี้!”

แกรนด์สตูดิโอที่จุคนได้ 1500 ที่นั่งมีผู้ชมนั่งจนเต็ม เสียงพิธีกรเพิ่งพูดจบ ทั้งสตูดิโอก็กึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือเพื่อต้อนรับกรรมการ

กรรมการของสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งคนแรกเลือกวิธีการเปิดตัวที่ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับรายการอื่นที่ประกาศออกไปตรงๆ แต่หยิบยืมชื่อเสียงของกรรมการมาเพิ่มความโด่งดัง จงใจมอบความรู้สึกลึกลับน่าค้นหาให้แก่ผู้ชม

ไม่มีใครสงสัยอำนาจและเส้นสายของสถานีโทรทัศน์ปักกิ่ง กรรมการที่เชิญมาต้องมีความน่าเชื่อถือสูงแน่ สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งเก็บงำความลับได้ดีมาก ผู้ชมต่างคาดเดากันไปต่างๆ นานา เว็บบล็อกหรือบทวิจารณ์ทั้งหลายในอินเทอร์ต่างวิเคราะห์กันเอง จนกลายเป็นหัวข้อใหญ่ที่ได้รับความนิยม!

การประกาศจากสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งนั้น แม้จะเป็นการท้าทายสถานีโทรทัศน์เซียงหนานก็เปิดตัวไม่ได้ด้อยกว่ากันเลย

คืนนี้การถ่ายทอดสดรอบคัดเลือกของเขตปักกิ่งเริ่มขึ้นเป็นฉากแรก สถานะของกรรมการทั้งสี่เป็นจุดสนใจที่สำคัญที่สุด

ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงปรบมืออย่างกึกก้อง

ไฟในสตูดิโอถ่ายทอดสดทั้งหมดดับลง ทั่วทั้งเวทีตกอยู่ในความมืด

ผ่านไปครู่หนึ่ง ลำแสงจากสปอร์ตไลท์ส่องลงมาตรงใจกลางเวที

สาดส่องลงบนร่างของชายคนหนึ่ง

เขาหันหลังให้คนดู ยืนตรงแน่นิ่งไม่ไหวติง บนจอขนาดยักษ์เบื้องหลังเป็นภาพโลโก้ของรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’

ทั้งสตูดิโอเงียบเสียงลง

พิธีกรจ้าวเจ๋อยืนอยู่ในที่ที่มองไม่เห็น แต่เสียงของเขายังลอยมากระทบหูของผู้ชม

“เขา เป็นผู้มีความสามารถเหนือมนุษย์อย่างไร้ข้อกังขา…”

“เขา ได้รับคำยกย่องจากแวดวงเพลงในเอเชีย…”

“เขา ผู้ได้รับรางวัลมานับไม่ถ้วน!”

“เพลงของเขาเคยอยู่เป็นเพื่อนพวกเรามายุคหนึ่ง จนวันนี้กลายเป็นเพลงคลาสสิค…”

“เขาก็คือ…”

หน้าจอยักษ์ระเบิดออกอย่างรุนแรง พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนสนั่น ตัวอักษรสีทองอร่ามใหญ่โตเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ!

“ถานหง!”

ถานหง กรรมการคนแรกของรายการ ‘ขับร้องให้ก้องจีน’ ที่แท้คือถานหง!

ใครก็คิดไม่ถึง ทุกคนต่างก็เซอร์ไพรส์!

เมื่อแสงไฟถูกเปิดสว่าง เสียงปรบมือกึกก้องแบบเมื่อครู่ดังขึ้นอีกครั้งแล้วยังดังกว่าเดิมอีก ราวกับลมพายุกระหน่ำที่จะฉีกหลังคาออกไป

ผู้ชมหลายคนยืนขึ้น พวกเขาทั้งปรบมือทั้งร้องเรียกชื่อถานหง

ถานหงเกิดในช่วงต้นของยุคปี 70 เริ่มเรียนดนตรีมาตั้งแต่เด็ก เมื่ออายุ 17 ปีได้รางวัลชนะเลิศการประกวดร้องเพลงวัยรุ่น และก้าวเข้าสู่วงการนักร้องมาตั้งแต่นั้น

เขาเข้าวงการมาจนวันนี้เป็นเวลา 25 ปี แล้ว ออกเพลงที่โด่งดังมาทั้งหมด 17 อัลบั้ม ในนั้นมีอัลบั้ม ‘พิราบโบยบิน’ ในปี 1999 ขายผลงานได้มากกว่าห้าล้านแผ่น ถูกมองว่าเป็นความรุ่งโรจน์ครั้งสุดท้ายของยอดขายเพลงดังที่สูงที่สุด

ถานหงแม้ไม่ได้หน้าตาดีนัก แต่เอกลักษณ์ของเสียงเขาเยี่ยมยอดมาก ทั้งผลงานเพลงยังโดดเด่นกว่าใคร หลายอัลบั้มที่ขายดีเขาสร้างมันขึ้นมาคนเดียว มีเพลงชั้นยอดหลายเพลงอย่าง ‘พิราบโบยบิน’ ‘หลังฝน’ ‘ชายพเนจร’ ‘ความทรงจำที่คุ้นเคย’ ‘ความรัก’ เป็นต้น ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นผลงานคลาสสิคของเขา

เมื่อเขาหันหลังกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ภายใต้แสงไฟ บรรยากาศในสตูดิโอก็ขึ้นไปถึงขีดสุด!

ด้านหลังเวที มีผู้เข้าแข่งขันหลายคนกับกองเชียร์ที่พร้อมใจกันลุกขึ้นมา

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้าจอโทรทัศน์

“ถานหง ถานหงจริงๆ ด้วย!”

“ฉันชอบเพลงของถานหงที่สุดเลย ไม่คิดว่าเขาจะมาเป็นกรรมการ!”

“สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งสุดยอดไปเลย!”

“ฉันอยากได้ลายเซ็นเขา…”

ในกลุ่มคนที่ตื่นเต้นดีใจ มีลู่เฉินรวมอยู่ด้วย