ตอนที่ 265
บทที่ 265 เหยียบจมูกใคร?
October 22, 2026
เพียงแค่เห็นมังกรตาเดียวสวมเสื้อผ้าของคนรับใช้ในจวนอ๋องสาม แบกกระสอบไว้บนบ่า และวิ่งเข้าไปหานางราวกับบิน!
“เกิดอะไรขึ้น?! ”
เมื่อเห็นเขาใกล้เข้ามา หยุนหว่านหนิงก็ถามด้วยความประหลาดใจ
“กูหน่ายนายหญิงผู้นี้หลอกยากเย็นเหลือเกิน!”
มังกรตาเดียวหายใจหอบ โยนกระสอบลงบนพื้น เอามือทั้งสองเท้าสะเอวและกล่าวว่า “มองดูอ่อนแอ แต่ทำไมถึงหนักเหมือนก้อนหินเลย! ”
หยุนหว่านหนิง “......เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“กูหน่ายนายคงจะไม่รู้”
มังกรตาเดียวนั่งลงบนพื้นและเล่าเรื่องราวทั้งหมด
วันนี้เขาไปที่จวนกั๋วกงตามคำสั่งของหยุนหว่านหนิง
แต่หยุนธิงหลานระมัดระวังตัวมาก
เมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าของมังกรตาเดียวแตกต่างจากที่เคยเห็น และไม่เชื่อคำพูดของเขา แถมยังไล่เขาออกมาจากจวนกั๋วกง และโกรธมังกรตาเดียวมากจนอยากทุบกำแพง!
เป็นสิ่งแรกที่กูหน่ายนายบอกให้เขาทำ หากทำไม่ได้ เขาจะยังมีหน้ามาเจอกูหน่ายนายได้อย่างไร?!
“ดังนั้นข้าคิดว่าข้าจะต้องหลอกล่อนางออกมาให้ได้”
มังกรตาเดียวกำหมัดแน่นและตั้งใจแน่วแน่ “ข้าคิดไปคิดมาแล้ว ก็นึกถึงหยิง......อ๋องสาม”
“ดังนั้นข้าจึงสวมเสื้อผ้าของคนรับใช้จวนอ๋องสาม จากนั้นก็ไปที่จวนกั๋วกงเพื่อหลอกล่อหยุนธิงหลานออกมา แต่เมื่อหญิงผู้นี้ออกมาเห็นข้า นางก็ตะโกนเรียกคนในทันที”
“ข้าไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากทำให้นางหมดสติด้วยฝ่ามือข้างเดียว”
ในขณะพูด มังกรตาเดียวก็เกาหัวด้วยท่าทางงุนงง “กูหน่ายนาย ข้าไม่เข้าใจเลย”
“ข้าปลอมตัวดีขนาดนี้แล้ว เหตุใดแค่เห็นแวบแรก หญิงผู้นี้ก็จำได้ว่าเป็นข้า?”
หยุนหว่านหนิงกลอกตา และยากที่จะพูด
นางเหลือบมองรูปร่างอันสูงใหญ่ของมังกรตาเดียวที่สวมชุดรัดรูปของคนรับใช้จวนอ๋องสาม และตาเดียวอันเป็นสัญลักษณ์นั้น......
“อาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ท่าทางของเจ้า คนรับใช้ของจวนอ๋องสาม ไม่มีใครมีรูปลักษณ์ท่าทางที่ดีเช่นเจ้า”
นางก้มตัวลง แก้กระสอบ และพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “นั่นเป็นเหตุผลที่นางจำเจ้าได้ในทันที”
“จริงหรือขอรับ? ”
มังกรตาเดียวลูบหัวด้วยความดีอกดีใจ และเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจในทันที
หยุนหว่านหนิงกวาดสายตามองเขา “หลอก”
มังกรตาเดียวเหมือนมะเขือม่วงที่โดนความเย็นจัดแล้วเหี่ยว
หยุนหว่านหนิงไม่สนใจเขา และปล่อยหยุนธิงหลานออกมาด้วยตนเอง
นางยังคงสลบอยู่ มือและเท้าทั้งสองถูกเชือกมัดไว้
“เอานางออกมา แล้วหาทางปลุกนาง”
หยุนหว่านหนิงยืนขึ้นและพยักหน้าให้มังกรตาเดียว
“ขอรับกูหน่ายนาย”
มังกรตาเดียวเตรียมพร้อม ตั้งท่าที่จะตบหยุนธิงหลาน และคิดว่าหยุนหว่านหนิงต้องการให้พวกเขามีคุณภาพ......จึงคิดที่จะมีมารยาทและปลุกนาง
เขาตบหน้าของหยุนธิงหลานเบาๆ และพูดอย่างอ่อนโยนว่า “คุณหนูรองหยุน รบกวนฟื้นขึ้นมาเถิด”
หยุนหว่านหนิง “......”
นางเตะมังกรตาเดียวออกไป หยิบอ่างน้ำเย็นออกมาจากช่องว่าง แล้วราดลงบนหัวของหยุนธิงหลาน!
เรียบร้อย!
หยุนธิงหลานค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาในทันที
มังกรตาเดียวมองดูนางโยนอ่างไม้ทิ้งไปอย่างตกตะลึงจนตาค้าง และใช้เวลาสักพักกว่าจะได้สติกลับมา “กูหน่ายนาย ท่านเป็นเทพธิดาจริงๆ!”
เมื่อครู่เขาไม่เห็นเลยว่ารอบๆ มีอ่าง มีน้ำ!
หยุนหว่านหนิงไม่มีเวลาจะสนใจเขา เพราะหยุนธิงหลานฟื้นแล้ว
“อา……”
นางกรีดร้องและดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง “พวกเจ้าเป็นใคร? ต้องการจะทำอะไรกันแน่? ข้าจะบอกให้นะว่า......”
ยังพูดไม่ทันจบ นางก็เห็นหยุนหว่านหนิงยืนกอดอกอยู่ข้างๆ เหมือนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม “น้องรอง ฟื้นแล้วหรือ?”
“เป็นเจ้า?! ”
หยุนธิงหลานตกตะลึงในทันที!
และอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง