บทที่311 ชุดแต่งงานมีอะไรซ่อนอยู่

หยุนธิงธิงมองดูใบหน้าที่มีรอยยิ้มของหยุนหว่านหนิง รู้ว่ากล่องผ้าไหมนั่นต้องไม่ธรรมดาแน่

นางถามเสียงเบาว่า “พี่ใหญ่ พี่รู้ไหมว่ากล่องนี้ใส่อะไรไว้?”

“เจ้าไม่ได้ยินนางบอกเหรอ ว่าเป็นชุดแต่งงาน?”

หยุนหว่านหนิงแสยะยิ้ม สายตามองอย่างสนใจ “แต่ชุดแต่งงานอาจจะมีอะไรซ่อนอยู่ ไม่ใช่คนธรรมดาใส่ได้แน่……”

ได้ยินแบบนี้ หยุนธิงธิงก็ไม่เข้าใจ

ในเมื่อเป็นชุดแต่งงาน ทำไมคนทั่วไปถึงใส่ไม่ได้?

หรือว่าชุดแต่งงานนี้ มีอะไรแปลกๆเหรอ?!

กำลังคิดอยู่นั้น แม่นมก็ยกกล่องผ้าไหมเข้าในห้องอย่างเคารพ

หยุนธิงหลานรับกล่องมาเปิดอย่างดีใจ

การทำความเคารพของแม่นมคนนี้ ทำให้นางรู้สึกสบายใจมาก

แต่หารู้ไม่ว่า แม่นมคนนี้ไม่ได้เคารพนางที่เป็นพระชายารอง แต่เคารพกล่องผ้าไหมที่ถืออยู่ต่างหาก!

หยุนธิงหลานเปิดกล่องอย่างดีใจ แต่พอเห็นชุดแต่งงานด้านใน……

“นี่ นี่มัน?”

สีแดงสดสวยงาม

สีแดงที่แสบตา สีแดงที่สง่างาม!

เป็นสีแดงสด!

หยุนธิงหลานมองดูชุดแต่งงานอย่างตกตะลึง “ชุดแต่งงานนี้ใครให้ข้ามา?”

ไม่รอแม่นมตอบ นางก็ถามต่ออย่างอดใจไม่ไหว “ท่านอ๋องหรือเปล่า?”

“ท่านอ๋องคงรู้ว่าข้าโดนรังแก ดังนั้นเลยตั้งใจให้คนเตรียมชุดมาใช่ไหม? ท่านอ๋องช่วยข้า ถึงได้เตรียมชุดแต่งงานที่สวยและสง่างามมาให้ใช่ไหม?!”

หยุนธิงหลานตกอยู่ในความเพ้อฝันของตัวเอง พูดพึมพำคนเดียวอยู่นานสองนาน

แม่นม: “……ไม่ใช่ท่านอ๋อง”

“แต่เป็นพระชายาของเราเจ้าค่ะ”

คำพูดนี้เหมือนไม้ที่ฟาดให้หยุนธิงหลานตื่น

“เจ้าว่ายังไงนะ?”

นางแสยะยิ้ม ปัดมือพูด “ไม่มีทาง ไม่มีทางแน่นอน!”

“พระชายาของเจ้าอยากให้ข้าอับอายต่อหน้าคนอื่นขนาดนั้น จะเตรียมชุดแต่งงานแบบนี้ให้ข้าได้ยังไง?”

ชุดแต่งงานสีชมพูที่บางอย่างกับมุ้งจนปิดอะไรไม่ได้ ก็เป็นหลักฐานพิสูจน์ชั้นดีเลยนี่?

ฉินซื่อเสวียนังบ้านั่น ไม่มีทางอยากให้นางได้ดีแน่

นางไม่เห็นด้วยและโกรธแค้นที่นางจะแต่งเข้าจวนอ๋องสาม

ชุดแต่งงานนี้ ฉินซื่อเสวียไม่มีทางเตรียมไว้ให้นางแน่!

แม่นมตอบอย่างจริงจังว่า “คุณหนูรองหยุน พระชายาของเราเตรียมชุดแต่งงานนี้ไว้ให้ท่านจริงๆ ท่านอ๋องไม่สนใจเรื่องนี้ งานแต่งงานนี้ พระชายาของเราเป็นคนจัดการเองทั้งหมด”

หยุนธิงหลานอึ้ง

โม่หุยเฟิงไม่สนใจงานแต่งนี้งั้นเหรอ?

งานแต่งงานนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบก็มีฉินซื่อเสวียจัดการงั้นเหรอ?!

“ไม่มีทาง!”

นางมองแม่นมคนนั้นอย่างโมโห “เจ้ามาขู่ข้าแทนพระชายาเจ้างั้นเหรอ?!”

หยุนหว่านหนิงแสยะยิ้ม

เมื่อกี้ยังบอกว่าหยุนธิงหลานโง่ แต่ตอนนี้คงไม่ได้โง่จนถึงที่สุด อย่างน้อยนางก็มองออกว่า แม่นมคนนี้เป็นคนที่ฉินซื่อเสวียส่งมาขู่นาง!

ยังไงก็เป็นแม่นมที่อยู่ข้างกายพระชายา

แม่นมคนนั้นพูดอย่างนอบน้อม แล้วเหลือบตามองหยุนธิงหลาน “คุณหนูรองหยุน”

“ถึงแม้ท่านจะแต่งเข้าจวนอ๋อง ก็เป็นได้แค่พระชายารอง นายหญิงของจวนอ๋อง ภรรยาเอกของท่านอ๋อง ก็มีแค่พระชายาของเราเท่านั้น”

นางพูดอย่างเชื่องช้า “พระชายาของเราไม่ต้องส่งข้ามาข่มขู่ท่านหรอกเจ้าค่ะ?”

พูดแล้ว หยุนธิงหลานก็เป็นได้แค่เมียน้อย

จะพูดให้ไม่น่าฟังหน่อยก็คือ เป็นแค่ของเล่นของโม่หุยเฟิง

แม่นมคนนี้น่าสนใจจริงๆ

หยุนธิงหลานเข้าใจแล้วล่ะ

นางโกรธจนหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู ทำท่าจะปัดกล่องผ้าไหมตกพื้น “ชุดแต่งงานบ้าอะไรกัน! ข้าไม่ต้องการหรอกนะ! เอาออกไปเดี๋ยวนี้!”