บทที่ 1013 ไม่ไว้หน้า

บนโลกนี้คนโง่มีมากนัก คนแล้วคนเล่าที่เข้ามาหาปัญหาใส่ตัว เหมือนกับชิวหรูเมื่อกี้ ทำเอาตัวเองต้องไสหัวออกไป อยู่กันดีๆ ไม่ดีเหรอ?

“นายก็ไสหัวออกไปเถอะ！”

หลี่ฝางพูดเสียงเบา จากนั้นก็ถีบออกไป อยากจะทำให้เผิงลี่หุยปลิวออกไป

แต่ในตอนนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังขึ้น ทำให้เท้าหนักๆ ของหลี่ฝางหยุดลง

“คุณหลี่ ช้าก่อน！”

เสียงนั้นทำให้คนในที่นี้ช็อกจนอดไม่อยู่ เพราะว่าคนในที่นี้เมื่อกี้ไม่นานเพิ่งจะฟังคนคนนี้พูดไป

จากนั้น สายตาของทุกคนก็ค่อยๆ หันไปมองเงาร่างสูงใหญ่ในฝูงคนที่เดินเข้ามาอย่างเร็ว

“ที่แท้เป็นคุณเกา”

ไม่นานก็มีคนร้องเรียกฐานะของผู้มาเยือน นั่นก็คือเกาฉง

“ทำไมเหรอ?” หลี่ฝางมองเกาฉงและถามอย่างนิ่งๆ

ถึงแม้เขาจะยั้งเท้าไว้ แต่แรงก็ได้ออกไปแล้ว กลับยังทำให้เผิงลี่หุยลงไปคลานกับพื้น ไม่มีแรงทำให้คนอื่นบาดเจ็บแล้ว

“คุณหลี่……”

เกาฉงยิ้มเจื่อนๆ

ที่จริงเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นดีๆ แต่ผลคือจู่ๆ ก็มีคนไปแจ้งข่าวว่าด้านนี้เกิดเรื่อง หลังจากเขารู้ก็รีบวิ่งมา

เมื่อเห็นว่าคือหลี่ฝาง ทันใดนั้นก็ทำเอาเขาตกใจ และรีบตะโกนขึ้น เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เผิงลี่หุยถูกหลี่ฝางถีบกระเด็น

เพราะฐานะของหลี่ฝาง เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรแรงๆ จึงทำได้แค่ยิ้มเจื่อนๆ และก็พูดไม่ออกไปครู่นึง

“เอาเถอะ ขออภัยด้วย” หลี่ฝางนึกขึ้นได้ ว่านี่มันงานปาร์ตี้ของลูกสาวที่รักของเขา ตัวเองทำแบบนี้ ดูเหมือนจะไม่ดีเอามากๆ

แต่นี่ก็ไม่ใช่ความผิดของเขา เจียงมั่นหวั่นล้มเข้ามาหาเอง จะให้เขาผลักเธอออกก็คงไม่ใช่

ส่วนเผิงลี่หุย……นั่นเป็นเขาที่หาเรื่องเอง ความจริงไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย

“เอาล่ะๆ ไม่ต้องมุงแล้ว” หลี่ฝางพลางตะโกนบอกคนรอบข้าง ไม่อยากให้พวกเขามาดูเรื่องวุ่นวายตรงนี้

อย่างไรก็ตามสิ่งต่างๆ บนโลกนี้ก็ไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เขาอยากจะอ่อนน้อม แต่มักจะมีคนมาหาเรื่องเขา

“ไอ้หมอนี่ทำไมถึงได้ปะปนเข้ามาได้ เจียงมั่นหวั่น เธอรู้จักมันเหรอ?”

เจิ้งเหวินซิงจู่ๆ ก็นึกและพูดขึ้นมา ทำให้คนรอบข้างก็อดไม่ได้ที่จะมามุง

“สถานการณ์ไหนเหนี่ย หรือว่าคุณชายเจิ้งก็สนใจเจียงมั่นหวั่นเหรอ?”

“เขาไม่ได้มาเพราะเกาอิงลู่หรอกเหรอ?”

คนที่มีใจให้เจียงมั่นหวั่น แสดงถึงความสงสัยเป็นอย่างมากกับคำพูดประโยคนี้ แต่ก็ยังมีคนตาแหลม ที่มองฐานะของเจิ้งเหวินซิงออก

“ฮี่ๆ พวกนายไม่รู้สินะ เจิ้งเหวินซิงถึงจะเป็นเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังเจียงมั่นหวั่น เห็นเจียงมั่นหวั่นเป็นสิ่งของส่วนตัวมาตั้งนานแล้ว ตอนนี้เจียงมั่นหวั่นไปอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายอีกคน เขาไม่โกรธสิแปลก！”