บทที่ 1019 ตายเรียบ

การที่เขาพุ่งเข้าไปข้างหน้า ร่างเขาบ้าคลั่งถึงขีดสุด เพียงพริบตาก็กลายเป็นยักษ์สูงสามเมตร ท่าทางราวกับรถถังคันนึง พุ่งเข้ามาชนหลี่ฝางอย่างบ้าคลั่ง

แรงกระแทกนี้เพียงพอที่จะทำให้กำแพงเป็นรูปใหญ่ได้เลย คนธรรมดาโดนชนเข้าก็เหมือนกับโดนรถบดถนนเหยียบเอา แต่การโจมตีแบบนี้เมื่อมาอยู่ต่อหน้าหลี่ฝาง มันน่าขำพอๆ กับหนอนขยับต้นไม้

หลี่ฝางยื่นมือนั้นออกไปเล็งไปทางคนหัวโล้นร่างใหญ่ กำลังกายในมารวบรวมอยู่ที่ฝ่ามือของเขา กลายเป็นเหมือนหอกของร่างกายแล้วยิงออกไป เหมือนอุกกาบาตพุ่งลงทะลุฟ้า คนหัวโล้นกลิ้งลงไปกองกับพื้น ต่อมาเป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สาม……ทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที

เพียงพริบตา ทุกคนที่อยู่ในรัศมีโดยรอบของหลี่ฝาง นอกจากพวกเฉินหรานห้าคนนั้น ทั้งหมดก็ล้มลงไปกองกับพื้น

พวกเฉินหรานห้าคนนั้นที่นั่งยองๆ อยู่ในกรงก็ตาอึ้งปากค้าง ราวกับได้ดูมายากลที่น่าอัศจรรย์

ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าตนมีเจ้านายที่ลึกลับและแข็งแกร่งมาก แต่พวกเขาก็คิดไม่ถึง ว่าเขาจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้

“เอ๋? ยังไม่ตายเหรอ?” หลี่ฝางก้มหน้ามองดูศพของชายหัวโล้นร่างใหญ่ จู่ๆ ก็ยิ้มอย่างประหลาดใจ เขายื่นมือออกไปทางชายหัวโล้นร่างใหญ่แล้วคว้าไว้

ในตอนนี้เมื่อครู่เขานอนนิ่งอยู่บนพื้นไม่กระดิก จู่ๆ ชายหัวโล้นร่างใหญ่ราวกับศพจริงๆ ก็ขยับ ราวกับกระต่ายน้อยที่ตกใจกลัวจนกระโดดดึ๋งไปข้างหลัง เขาจะกระโดดหนีจากเงื้อมมือหลี่ฝางไปได้ยังไง?

ใจของหลี่ฝางเต้น สถานการณ์เป็นไปตามใจเขา กลายเป็นเหมือนพัฒนาการ มัดชายหัวโล้นร่างใหญ่จนแน่นสุดๆ และล้มลงไปกองกับพื้นไม่กระดิก

“ไอ้หมอนี่……”

หลี่ฝางมองไปที่แผลที่น่าตกใจบนร่างของชายหัวโล้นร่างใหญ่ ส่วนที่บาดเจ็บก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว อวัยวะภายในกับกล้ามเนื้อที่โผล่ออกมาโดนอากาศยังคงเต้นเล็กน้อย ปล่อยความร้อนสดๆ ออกมา

“ไอ้หมอนี่เป็นมนุษย์จริงดิ?” หลี่ฝางหนังตากระตุก และเหยียบไปที่หน้าอกของชายหัวโล้นร่างใหญ่ และพูดถาม： “นี่ นายเป็นตัวอะไรเหนี่ย?”

“นายถามว่าฉันเป็นตัวอะไร? เหอะ เหอะๆๆๆ ……นี่ควรจะให้ฉันตอบนายยังไงดี?”

ชายหัวโล้นร่างใหญ่ที่แต่เดิมร่อแร่จู่ๆ ก็หัวเราะฮี่ๆ หัวเราะแบบโอเวอร์ แม้กระทั่งน้ำตาก็ไหลออกมา หัวเราะจนใบหน้ามีรอยย่น ปากจะฉีกถึงรูหู

“ถึงยังไง……”

หลี่ฝางขมวดคิ้ว เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าก็ค่อยมีความตกตะลึงปรากฏขึ้น

ก็พบว่าขนตามตัวของชายหัวโล้นร่างใหญ่หนาและยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นขนสีดำปกคลุมไปทั่วร่าง ร่างสูงขึ้น กล้ามเนื้อระเบิดใหญ่ขึ้น เสื้อผ้าบนร่างก็ฉีกขาด

“……ฉันก็ไม่รู้……”

แค่ระยะเวลาสั้นๆ ไม่กี่วินาที จากชายหัวโล้นร่างใหญ่ที่เป็นมนุษย์ กลายเป็นสัตว์ประหลาดขนยาวที่ยืนยืดตรง แล้วสูงสามเมตรเต็มๆ ！

“……ว่าฉันเป็นตัวอะไรกันแน่！”

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ไม่เหมือนกับการเปลี่ยนครั้งที่แล้ว ชายหัวโล้นร่างใหญ่ได้สูญเสียสติไปหมดแล้ว

สายตาที่โหดร้ายแวบเข้ามาในดวงตาของเขา แลบลิ้นออกมาเลียปาก น้ำลายไหลออกมาตามฟันที่แหลมคม และหยดลงบนพื้น

ทันใดนั้นบนหน้าของหลี่ฝางก็มีสีหน้าสนุกลอยขึ้นมา

“คิดไม่ถึงจริงๆ ……ในความเป็นจริง สัตว์ประหลาดแบบนายจะมีตัวตนอยู่ด้วยจริงๆ ”

เขายิ้มพลางพูด

สัตว์ประหลาดชายหัวโล้นร่างใหญ่ดูเหมือนจะโกรธจัด เขาฉีกปากใหญ่ และแสดงให้เห็นรอยยิ้มที่โหดเหี้ยมจนหน้าเบี้ยว และชกไปทางใบหน้าของหลี่ฝางอย่างจัง！

ฟิ้ว！

เร็วจนน่ากลัว ทั้งร่างกลายเป็นภาพติดตาที่ยากที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า การกระทำทำลายหลุมอากาศ จนเกิดลมพัดแรง