บทที่ 1050 แกอยากลองดูไหมล่ะ?

“แก พวกแก นี่เป็นหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยที่บริษัทจ้างมาเชียวนะ พวกแกคิดจะทำอะไรกัน?”

สีหน้าของโจวเสว่ขาวซีด เธอก็นึกไม่ถึงว่าคนพวกนี้ถึงกับกล้าขัดคำสั่งของบริษัท

อย่างน้อยก็เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง เหตุการณ์เช่นนี้เธอก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ในใจก็เกิดความตัวขึ้นมาทันที

“ถ้าอยากให้พวกเรายอมรับไอ้หมอนี่เป็นหัวหน้าละก็ นอกจากว่าเขาจะเก่งกาจกว่าพวกเราทุกคน ไม่เช่นนั้นแล้ว ต่อให้พวกเราจะต้องลาออก ก็ไม่ยอมรับทั้งนั้น!” ชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่ชื่อโจวหมิงพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“ใช่แล้ว! ถ้าความสามารถสู้พวกเราไม่ได้ ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาอยู่แผนกรักษาความปลอดภัยต่อไป!” ชายอีกคนก็ตะโกนพูด

โจวเสว่ลำบากใจขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่าแผนกรักษาความปลอดภัยพวกนี้หัวแข็งขนาดนี้ยอมที่จะลาออกแต่ก็ไม่ยอมรับคนที่ได้รับการแต่งตั้งอย่างหลี่ฝาง

โจวหมิงตะโกนพูดอย่างเหยียดหยามว่า “ถ้าแกพอจะยังรู้ตัวดีอยู่บ้างก็รีบไสหัวออกไป อยากหางานทำก็ไปแผนกอื่น แผนกรักษาความปลอดภัยพวกเราไม่ต้อนรับ!”

ความจริงแล้ว ถ้าหากมองดูรูปร่างที่แข็งแกร่งบึกบึนของนักเพาะกายพวกนี้แล้ว รูปร่างที่ได้มาตรฐานอย่างหลี่ฝางก็แลดูผอมไปบ้างแล้ว

แต่ว่าสีหน้าของหลี่ฝางก็ยังนิ่งเฉยมาตลอด ไม่ได้โกรธเคืองเพราะการยืนขวางหน้าประตูของคนพวกนี้เลย อีกอย่างหนึ่ง เขาก็มองเห็นภายในห้องแผนกรักษาความปลอดภัยนั้นยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างใน รูปร่างแข็งแกร่งบึกบึน แลดูองอาจมากกว่าพวกคนที่อยู่หน้าประตูทางเข้าเสียอีก

หลี่ฝางฉีกปากยิ้มให้ ดูไปแล้วคนพวกนี้ไม่เลวเลยทีเดียว ส้งหลงคนนั้น ต้องเป็นคนมีความสามารถที่แท้จริงคนหนึ่ง

เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว หลี่ฝางก็ก้าวเดินเข้าไปยังข้างกำแพงของห้องรักษาความปลอดภัย

“แกไอ้เด็กแสบจะทำอะไรกัน!” คนหนึ่งตะโกนขึ้น

“เฮ น่าจะกลัวแล้วล่ะสิ งั้นแกก็รีบไสหัวออกไป อย่ามาทำขายหน้าอยู่แถวนี้!”

พวกคนกลุ่มนั้นก็ส่งเสียงดังโวยวาย

เพียงแต่ว่าฉากต่อจากไป ก็จะทำให้คนเหล่านี้หยุดส่งเสียงดังไปเลยทีเดียว

หลี่ฝางยกขาขึ้นมา ออกแรงถีบไปยังกำแพง ได้ยินเสียง“คลืนๆ”ดังขึ้น กำแพงอิฐปูนนั้นถึงกับพังทะลุเกิดเป็นหลุมใหญ่มหึมาขึ้นมา

ฉากนี้นี่เอง ทำให้ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตกทันที อ้าปากค้างจนสามารถยัดไข่เป็ดหนึ่งฟองเข้าไปได้

หลี่ฝางเดินลอดผ่านทางหลุมใหญ่ของกำแพงเข้าไปราวกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา จากนั้นก็สำรวจดูสภาพแวดล้อมภายในห้องรักษาความปลอดภัยนี้

ภายในห้องรักษาความปลอดภัยเงียบสงบนิ่ง แม้แต่เข็มเล่มหนึ่งตกลงมาก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน คนกลุ่มนั้นมองไปยังหลี่ฝางด้วยสายตาที่ราวกับเห็นสัตว์ประหลาดก็ไม่ปาน

ผ่านไปสักพัก ทุกคนก็ได้สติกลับคืนมา อดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนขึ้นมาทันที

“โอสวรรค์ เขาทำได้ยังไงกัน?”

“คุณภาพของกำแพงมีปัญหาหรือเปล่า?”

“มีปัญหาบ้าบออะไร แกก็ไปลองดูเองไหมล่ะ?”

“ถูกเตะแบบนี้ลงไปทีเดียว แม้แต่วัวตัวหนึ่งก็ยังต้องล้มลงไปเลย!”

……

ทุกคนต่างก็คิดไม่ถึงว่า หลี่ฝางจะเลือกใช้วิธีที่เกินความคาดหมายของพวกเขาแบบนี้มาช่วยแก้ไขปัญหา