บทที่ 1057 รีบขอโทษคุณหลี่เร็วเข้า

ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ประตูใหญ่ของผับก็ไปได้เปิดออก ผู้คนกลุ่มใหญ่ได้หลั่งไหลเข้ามา

คนที่นำหน้าก็คือเฮียเว่ยที่มีชื่อเสียงโด่งดังนั่นเอง

เฮียเว่ยโมโหเป็นอย่างมาก ในมือของเขามีเรื่องราวอยู่มากมาย ส่วนเว่ยหุยน้องชายของเขา กลับโทรฟ้องตัวเองว่าถูกคนทำร้าย

ถึงแม้น้องชายของเขาจะไม่ได้เรื่อง ทั้งยังชอบสร้างปัญหาให้กับเขาแต่นั่นก็เป็นน้องชายของเขา ทำไมถึงถูกคนทำร้ายได้ล่ะ?

เขาจึงตัดสินใจทันที จะต้องสั่งสอนไอ้คนที่ทำร้ายน้องชายของเขาให้หนัก ๆ พอดีกับจะได้ระบายอารมณ์ร้ายนั่นออกมา

“ไอ้เหี้ยตัวไหนต่อยน้องชายกูวะ ไสหัวออกมาซะ!”

ทันทีที่เข้ามาในผับ เฮียเว่ยก็ได้ตะโกนขึ้นมา

“พี่ครับ พี่ ผมอยู่ตรงนี้!” เว่ยหุยในตอนนี้ร้องตะโกนด้วยความดีใจอย่างสุดขีด พลางชี้ไปที่จมูกของตัวเอง พลางร้องไห้ฟ้องทุกข์เรื่องที่ตัวเอง “ได้เผชิญกับความน่าเวทนา”

เฮียเว่ยที่รู้จักสันดานน้องชายของตัวเองดีนั้นแน่นอนว่าเขาไม่ได้เชื่อคำพูดของน้องชายตัวเองไปทั้งหมด แต่ความจริงแล้วจะฟังหรือไม่ฟังนั้นก็ไม่ต่างอะไร ตอนนี้เขาแค่อยากจะอัดคน

ในตอนที่เฮียเว่ยกำลังจะดูว่าใครกันที่กล้าขนาดนี้นั่นเอง จู่ ๆ เขาก็ได้มองเห็นหลี่ฝางที่กำลังนั่งดื่มเหล้าอย่างสบายอกสบายใจอยู่ตรงนั้น

ทันใดนั้น ดวงตาทั้งสองข้างของเฮียเว่ยก็เปล่งประกายขึ้นมา ท่าทางของเขาได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที

“คุณหลี่ คุณก็อยู่ด้วยเหรอเนี่ย!” เขาเดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้มที่ประจบสอพลอ

“หืม? นายรู้จักฉันด้วยเหรอ?” หลี่ฝางถามด้วยความสงสัย ตัวเองมีชื่อเสียงแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหนกัน?

“ฮ่า ๆ งานเลี้ยงในคืนวันนั้นผมเองก็ได้เข้าร่วมด้วย พอดีเลยได้เห็นร่างอันทระนงองอาจของคุณหลี่เข้า ผมชื่นชมนับถือคุณหลี่จากใจจริงเลยนะ!”

“อ๋อ” หลี่ฝางเข้าใจแล้ว ที่แท้รู้จักเขาแบบนี้นี่เอง ไม่แน่ว่าหมอนั่นอาจจะรู้ฐานะที่แท้จริงของตัวเองก็ได้

“คุณหลี่ครับ ได้พบกับคุณที่นี่ถือเป็นเกียรติของผมจริง ๆ!” เฮียเว่ยกล่าวไปพลางหยิบไวน์แดงขวดหนึ่งขึ้นมา และกล่าวกับหลี่ฝาง: “ผมดื่มให้คุณแก้วหนึ่ง ผมหมดแก้ว คุณตามสบาย”

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้สายตาของประหลาดใจของผู้คนที่อยู่รอบ ๆ เฮียเว่ยได้ดื่มไวน์ขวดนั้นไปจนหมดขวด

“อืม” หลี่ฝางยกแก้วขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณ แม้แต่ดื่มเป็นสัญลักษณ์สักนิดก็ไม่มี

และการเปรียบเทียบเช่นนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตะลึงงันไปทันที

นี่คือเฮียเว่ยเชียวนะ!

คิดไม่ถึงว่าเขาจะออกตัวดื่มให้กับคนคนหนึ่ง แถมยังดื่มหมดไปทั้งขวด สุดท้ายแล้วไอ้หนุ่มที่อยู่ตรงข้ามกลับไม่แตะเลยสักนิด?

ทุกคนสงสัยแม้กระทั่งว่าได้เกิดภาพหลอนขึ้นตรงหน้าของตัวเอง

เว่ยหุยในเวลานี้ก็งงงวยไม่อยากจะเชื่อสายตา สามารถทำให้พี่ชายของตัวเองปฏิบัติด้วยด้วยความเคารพนับถือเช่นนี้ จะต้องเป็นคนที่เก่งกาจกว่าพี่ชายของตัวเองอีกมากแน่นอน

ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ต่อให้เป็นเพื่อนในระดับเดียวกัน ก็ไม่มีทางที่จะทำให้เฮียเว่ยเอาอกเอาใจเช่นนี้

เว่ยหุยคิดแล้วคิดอีก ยังคงรู้สึกว่ากลืนความโกรธนั้นไม่ลง จมูกที่เจ็บปวดนั้นทำให้เขาทนไม่ได้จริง ๆ เขากล่าวขึ้นมาเสียงต่ำ: “พี่ใหญ่......”

แต่ทว่าเขาพึ่งจะส่งเสียงออกมา ก็ถูกเฮียเว่ยหยุดเอาไว้ทันที

“แผลบนหน้าของนายน่ะไปหาที่ทำแผลเอาเอง อย่ามารบกวนฉันคุยกับคุณหลี่”

บังเอิญพบกับหลี่ฝาง ทำให้เขาไม่มีอารมณ์จะไปสนใจเรื่องอื่นแล้ว