บทที่ 1063 เจ้าของบ้านร้อยทอง

“เฟ่ยเหวินเย่า? พี่ใหญ่ที่หลบอยู่ในที่มืดแห่งเมืองจินซาน!” ได้ยินคำแนะนำจากเฮียเว่ย หลี่ฝางยังไม่ทันจะเอ่ยปากพูด นิ่งหรงหรงก็ได้อุทานขึ้นมาแล้ว

เฟ่ยเหวินเย่าแห่งจินซาน ชื่อนี้สำหรับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองจินซาน ที่พอจะมีหูมีตาบ้างนั้น ต่างก็คุ้นเคยกับชื่อนี้

ทั้งชีวิตของผู้ชายคนนี้มีสีสันระดับตำนาน ว่ากันว่าในตอนนั้นเขาเป็นนักเรียนที่มีความประพฤติดีของโรงเรียน ต่อมาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาถึงได้กระโดดเข้าสู่ความมืด และแสดงฝีมือในการลงมือที่น่าทึ่งออกมา จนได้กลายเป็นพี่ใหญ่แห่งเมืองจินซานในที่สุด

ทั้งหมดนี้ เขาทำมันสำเร็จโดยใช้เวลาเพียงสิบกว่าปี และหลายปีถัดมา ก็ยังไม่มีใครสามารถสั่นคลอนตำแหน่งของเขาได้

เผชิญหน้ากับบุคคลระดับนี้ เป็นธรรมดาที่นิ่งหรงหรงจะตกตะลึง

ไม่ทันรอให้เธอและหลี่เหวยตื่นจากอาการตกใจ เฮียเว่ยก็หันไปคุยกับเฟ่ยเหวินเย่าอีกครั้ง: “ส่วนคุณหลี่......ผมคิดว่าคงไม่จำเป็นต้องให้ผมแนะนำ!”

“แน่นอน ถ้าฉันยังไม่รู้จักคุณหลี่ งั้นธุรกิจนี่ฉันก็คงไม่ต้องทำมันแล้ว” เฟ่ยเหวินเย่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

เขาไม่ได้ออกมาเดินเล่นเพราะไม่มีอะไรทำจริง ๆ หรอกนะ แต่เพราะได้ยินมาว่าที่นี้มี “เซียนพนัน” ปรากฏตัวขึ้น ยอดนักพนันที่เขาเชิญมายังจับไต๋ของอีกฝ่ายไม่ได้เลยสักนิดเดียว จึงคิดที่จะออกมาดูหน่อย

ตามความคิดของเขาแล้ว แน่นอนว่าจะต้องชักชวนโน้มน้าวมาเป็นพวก ถึงจะดีที่สุด หรือต่อให้ชักชวนมาไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องผูกพันธมิตรเอาไว้ จะให้อีกฝ่ายมาสร้างความวุ่นวายที่นี่ไม่ได้

แต่หลังจากที่ได้พบเห็นหลี่ฝาง เฟ่ยเหวินเย่าก็ได้สะบัดความคิดอื่น ๆ ออกไปจากสมองจนหมด เหลือเพียงแค่ความคิดเดียว: พยายามผูกมิตรกับหลี่ฝางอย่างเต็มกำลัง!

“เจ้าสี่เว่ย นายทำแบบนี้ไม่ถูกนะ นายพาคุณหลี่มาเที่ยว ทำไมไม่บอกฉันสักคำล่ะ ปิดบังฉันไว้แบบนี้ ทำให้ดูเหมือนฉันไม่มีมารยาทเลยน”

กล่าวไป เฟ่ยเหวินเย่าก็เป็นฝ่ายยื่นมือออกมาก่อน หลี่ฝางเองก็เพียงแค่ยื่นมือออกมาจับอย่างเรียบง่าย

เขารู้ว่า คนอย่างเฟ่ยเหวินเย่า ต่อให้ภายนอกจะแสดงท่าทางสุภาพอ่อนโยนออกมามากเพียงใด เป็นมิตรมากขนาดไหน ก็ไม่อาจที่จะผูกมิตรอย่างลึกซึ้งด้วยได้

ในตอนที่คุณแข็งแกร่ง เขาก็จะมาผูกมิตรกับคุณ ในตอนที่คุณอ่อนแอ ถ้าหากมีผลประโยชน์ เขาอาจจะเป็นคนแรกที่เหยียบคุณซ้ำ

ในแง่นี้เขาเทียบกับเฮียเว่ยไม่ได้ด้วยซ้ำ อย่างน้อยเฮียเว่ยก็เห็นแก่ความเป็นพี่เป็นน้อง แต่ในดวงตาของเฟ่ยเหวินเย่า หลี่ฝางเห็นมีเพียงผลประโยชน์อยู่เท่านั้น

ไม่ว่ากับใครก็เหมือนกันหมด

“หายากนักที่คุณหลี่จะมาที่นี่ ไปดื่มที่ห้องของผมหน่อยดีไหม?” เฟ่ยเหวินเย่ากล่าวเชิญชวนอย่างกระตือรือร้น

หลี่ฝางพยักหน้า ตอบตกลงไป

เล่นอยู่ที่นี่มาพอสมควรแล้ว เขาก็อยากจะเปลี่ยนที่พักผ่อนสักหน่อยเหมือนกัน

ไม่นาน ทั้งสองคนก็ได้เข้ามาในห้องที่เงียบสงบ

ที่ด้านข้างนั้นมีสาว ๆ ระดับพรีเมียมยืนเรียงแถวอยู่ อย่างน้อยก็สูงกว่าสาว ๆ ที่อยู่ด้านนอกนั้นขึ้นมาสองระดับ

นอกจากนี้แล้ว ยังมีชายชุดดำหน้าตาเคร่งขรึมนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง หลี่ฝางสัมผัสได้ว่าฝีมือของเขานั้นไม่เลวเลย คงเป็นบอดี้การ์ดคนสำคัญของเฟ่ยเหวินเย่า