บทที่ 1077 เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา

ในห้องนี้ถือว่าสะอาดเรียบร้อยมาก เห็นได้ชัดว่าได้รับการเก็บกวาดอยู่เสมอ

และในห้องนี้ที่เดียวที่ไม่ได้รับการเก็บกวาด คือที่ดับบุหรี่บนโต๊ะ หัวบุหรี่ที่ถูกบี้บด

ในห้องยังมีกลิ่นควันบุหรี่หลงเหลืออยู่

“ดูเหมือนว่า ในห้องนี้ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้ายังมีคนมาที่นี่” หลี่ฝางคาดคะเน

แต่เขาจำได้ว่าในแฟ้มประวัติของโนะชิมะ โคมุระบอกว่า เขาไม่สูบบุหรี่

“หรือว่าจะมีคนอื่นมาที่นี่?” หลี่ฝางคาดเดาในใจ “หรือห้องนี้อาจจะเป็นห้องของคนอื่น?”

หลี่ฝางที่พิจารณาเรื่องราว ก็ไม่ลืมเวลาที่หมุนเปลี่ยน ไม่นาน ก็ถึงเวลาที่เขาควรจะกลับไปแล้ว

เพื่อไม่ให้ริโกะเกิดความสงสัย หลี่ฝางจึงตัดสินใจออกมาที่นี่

หลังจากที่เขาออกจากห้องไม่นาน เสียงหายใจหอบแผ่วเบาดังขึ้นจากในห้องกะทันหัน

ไม่นาน ตู้เสื้อผ้าในห้องถูกแง้มออก ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาจับจ้องไปยังหน้าประตู ค่อยๆ เช็ดเหงื่อบนหน้าผากออก

หลี่ฝางที่กลับมายังห้องของริโกะก็ได้พบกับริโกะที่กลับเข้ามาหลังจากนั้น

เพราะกลับมาทันท่วงที เพราะงั้นสำหรับริโกะแล้วหลี่ฝางไม่เคยออกไปจากห้องนี้เลย

เพราะได้พูดว่าจะออกไปส่งหลี่ฝางก่อนหน้านี้ หลี่ฝางไม่อยู่นานไปกว่านี้ พลันออกไปกับริโกะ ออกไปจากบ้านของริโกะอย่างรวดเร็ว

“วันนี้ขอบคุณมากนะคะ คุณอาสึกะ” ที่หน้าประตู ริโกะโค้งคำนับให้กับหลี่ฝาง

“ไม่เป็นไร ริโกะ อันที่จริง……ผมมีเรื่องที่จะขอความช่วยเหลือจากคุณ” หลี่ฝางโบกมือ พลันแสดงทีท่าเกรงอกเกรงใจกะทันหัน

เพราะเขานึกแผนการออกแล้วว่าจะใกล้ชิดเธอไปอีกขั้นได้อย่างไร

“คุณอาสึกะว่ามาเลยค่ะ ขอเพียงแค่ฉันทำได้ฉันจะไม่ปฏิเสธแน่นอนค่ะ” เมื่อริโกะได้ยินประโยคของหลี่ฝาง ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดในใจเธอถึงได้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

“เรื่องมีอยู่ว่า” หลี่ฝางเรียบเรียงความคิดความอ่าน กล่าวด้วยรอยยิ้ม “พรุ่งนี้ผมต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีคู่เลย ไม่ทราบว่าคุณริโกะจะไปกับผมได้ไหม?”

เมื่อได้ยินประโยคของหลี่ฝาง ริโกะสายตาประกาย “ที่คุณอาสึกะพูดถึง เป็นงานเลี้ยงน้ำชาที่ท่านคามิยะจัดขึ้นใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว อันนั้นแหละ” อันที่จริงหลี่ฝางไม่รู้อะไรเลย เพียงแค่ไปตามคำของริโกะเท่านั้น

“จริงหรือคะ?” ริโกะยินดีอย่างมาก จนแทบกระโดด

หากแต่ไม่นานเธอก็กล่าวอย่างเกรงอกเกรงใจ “เป็นเกียรติมากค่ะที่จะได้เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชากับคุณอาสึกะ”

ไม่คิดเลย ว่าคุณอาสึกะตรงหน้ายังเป็นคนมีหน้ามีหน้าจะคิดว่าจะได้รับการเชื้อเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาด้วย

แถมฝ่ายตรงข้ามยังเชื้อเชิญให้เธอไปเป็นคู่ของเขาอีกต่างหาก ไม่เพียงแต่แก้ไขปัญหาของตนเองไปด้วย แถมยังแก้ไขปัญหาของเขาด้วย ความรู้สึกนี้ช่างดีชะมัด!