บทที่ 1079 ผมไม่รู้จักพวกเขา

รถที่เจิดจรัสขนาดนี้ ช่างตระการตาเหลือเกิน

ฮิเดโทชิที่เห็นรถคันนี้จอดอยู่ตรงหน้าของเขา เขาตะลึงงันในทันที

ฮิเดโทชิและเอโกะทั้งคู่จับจ้องหลี่ฝางเปิดประตูรถลงมาตาถลน หลี่ฝางในตอนนี้ทั้งตัวประดับด้วยเสื้อผ้าสวยหรูดูแพง รูปร่างสง่าผ่าเผย บวกกับออร่าของเขา ทำให้ทั้งคู่ตะลึงงัน

คนแบบนี้ จะเป็นไอ้จนตรอกได้อย่างงั้นเหรอ？ ฮิเดโทชิคำรามในใจ เหล่าชนชั้นสูงก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านี้!

หลี่ฝางเพียงแค่ชายตามองทั้งคู่เท่านั้น ก่อนหันหน้ากลับ มองไปที่ริโกะ

“โทษที ริโกะ ผมมาช้าไปหน่อย”

เมื่อจ้องมองริโกะที่เห็นได้ชัดว่ารออยู่ตรงนี้นานแล้ว หลี่ฝางเผยรอยยิ้มที่รู้สึกผิด

“ไม่เป็นไร ฉันเองก็เพิ่งเตรียมตัวเสร็จเมื่อสักครู่นี้” ริโกะกล่าวอย่างเขินอาย

“ถ้างั้นเราขึ้นรถเถอะ” หลี่ฝางเปิดประตูให้กับริโกะ

ริโกะขึ้นไปนั่งบนรถด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข รู้สึกว่าหัวของเธอวิงเวียนเล็กน้อย

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ？ ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม? ความฝันที่หอมหวานขนาดนี้ ฉันไม่อยากจะตื่นมาอีกแล้ว……

ริโกะคิดในใจ

“บรื้น——”

เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นอีกครั้ง เสียงเครื่องยนต์แล่นออกจากที่พาให้เลือดในกายพลุ่งพล่าน ราวกับสายฟ้าสีดำหายวับภายใต้สายตาของฮิเดโทชิและเอโกะอย่างรวดเร็ว

ฮิเดโทชิหันไปทางเอโกะด้วยสีหน้าบูดบึ้ง เสมือนต้องการค้นหาคำตอบจากเธอว่าทำไมต้องโกหกเขา

ส่วนสีหน้าของเอโกะเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าฮิเดโทชิแม้แต่น้อย ได้เห็นหลี่ฝางปรากฏตัวขึ้นในสถานการณ์แบบนี้ ไฟโกรธในใจเธอแทบจะเผาตัวเธอให้ไหม้เกรียม

เพราะมาค่อนข้างช้า แม้ว่าหลี่ฝางจะพยายามเร่งความเร็ว แต่ก็ไปงานเลี้ยงน้ำชาสายจนได้

แม้เขาจะไม่แยแสเรื่องมาสายหรือไม่ แต่ก็ใส่ใจในความรู้สึกของริโกะมาก

ยังไงซะริโกะก็มองงานเลี้ยงน้ำชาในครั้งนี้สำคัญมาก

“คุณอาสึกะไม่ต้องใจร้อนไปหรอกค่ะ รถบนถนนแน่นมาก อาจเพราะทุกคนอยากจะชื่นชมรถของเราอีกสักหน่อย”

ริโกะกลับไร้ความไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับดีใจมาก เป็นฝ่ายปลอบโยนหลี่ฝางเสียเอง

“คงงั้นล่ะมั้ง” หลี่ฝางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในขณะที่พวกเขาจอดรถเสร็จเตรียมดินเข้าไปด้านใน ด้านหลังมีรถอีกคันพุ่งเข้ามา หลังจากนั้น ฮิเดโทชิและเอโกะก็ลงมาจากรถด้วยความเร่งรีบ

“ให้ตายสิ เราสายแล้ว!” ฮิเดโทชิคำรามเสียงดัง

ความสำคัญของงานเลี้ยงในครั้งนี้ บิดาของเขาย้ำเตือนกับเขาอยู่บ่อยครั้ง ตอนนี้เขาสามารถคาดเดาได้ ถึงเรื่องราวหลังจากที่บิดาของเขารู้เรื่องที่ตนสายเข้า ว่าเขาจะมีจุดจบอย่างไร

หรือแม้อาจถูกตระกูลคามิยะที่เป็นเจ้าภาพจัดงานในครั้งนี้ขึ้นกล่าวโทษ หากเช่นนั้นจุดจบของเขาต้องแย่แน่

ในเวลานี้เอง เขาได้พบกับหลี่ฝางและริโกะ อารมณ์หวาดหวั่นในใจเปลี่ยนเป็นยินดีปรีดา

ที่แท้พวกเขาเองก็สายเหมือนกัน ดีจังเลย! ฮิเดโทชิโล่งอกขึ้นมาก พลันเดินเข้าไปยื่นให้ไปหลี่ฝาง