บทที่ 1098 ฟูจิวาระผู้น่ากลัว

เพียงพริบตา ก็เป็นเวลายี่สิบวันผ่านไปนับตั้งแต่การต่อสู้

ร่างกายของหลี่ฝางฟื้นตัวเร็วกว่าที่เขาคาดคิด หลังจากพยายามมานานกว่า 20 วัน อาการบาดเจ็บของเขาก็เกือบจะหายดีแล้ว

และวันนี้ เขาก็กำลังจะเริ่มเปิดฉากงานเลี้ยงแก้แค้น

เป้าหมายแรก นางาโตะ

ตกดึก หลี่ฝางซ่อนตัวเงียบ ๆ ในที่ลับ และสังเกตดูสถานการณ์ในบ้านหลังนี้

ที่นี่ เป็นสถานบันเทิงระดับไฮเอนด์ที่มีชื่อเสียง และขณะนี้นางาโตะกำลังสำเริงสำราญอยู่ที่นี่

หลังจากที่หลี่ฝางรอโอกาสนี้มาหลายวัน ในที่สุดโอกาสก็มาถึง

ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ นางาโตะเอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในบ้านของตนมาตลอด รอบด้านรอบไปด้วยทหารจำนวนมาก แม้กระทั่งฝันก็ยังกังวลว่าจู่ๆหลี่ฝางจะบุกเข้ามาและฆ่าเขา แต่วันนี้กลับไม่รู้ว่าไปเอาความกล้าหาญมาจากไหน ถึงได้ออกมาจากป้อมปราการเหล็กของเขาได้

และในเวลานี้ หลี่ฝางก็กำลังอาศัยความสามารถในการฟังที่ดีเยี่ยม แอบดักฟังบทสนทนาระหว่างนางาโตะกับลูกน้องของเขา

“ท่านนางาโตะ คุณออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้ หากท่านโทชิโอะรู้เข้าจะโกรธหรือไม่?”

“หึหึ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่โทชิโอะ คามิยะจะต้องพึ่งพาพวกเรา เขาจะมาโกรธฉันด้วยเรื่องพวกนี้ได้ยังไง! ยิ่งกว่านั้น สิบสองอัศวินของDynastyก็มาถึงแล้ว ยังจะมีอะไรให้กลัวอีก!” นางาโตะกล่าว

“Dynastyงั้นหรือ?” หลี่ฝางครุ่นคิด

แม้ว่าเขาจะรู้จักDynasty และเคยต่อสู้กับDynastyมาก่อนไม่ว่าจะก่อนหรือหลังสูญเสียความทรจำ แต่เขากลับไม่เคยรู้เลยว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของDynasty นั้นเป็นอย่างไรกันแน่

จนถึงตอนนี้ ความแข็งแกร่งที่Dynastyแสดงออกมายังคงเป็นประหนึ่งภูเขาน้ำแข็งท่ามกลางมหาสมุทร ยากลึกหยั่งถึง

"เห็นที คงต้องระมัดระวังหน่อยแล้ว"

ในใจของหลี่ฝางคิดอย่างนั้น

ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา หากเจอกับDynastyเข้าให้ แข็งชนแข็งก็เท่ากับความตาย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่ฝางก็รออย่างอดทนมากขึ้น

เมื่อเวลาผ่านไปจนค่อยๆ มาถึงกลางดึกครึ่งหลัง ผู้คนในห้องก็ค่อยๆ เหนื่อยอ่อนและผ่อนคลายการเฝ้าระวังของพวกเขาลงจนถึงขีดต่ำสุด

และในที่สุด หลี่ฝางก็ตัดสินใจลงมือ

ในห้อง นางาโตะยังคงโอบซ้ายกอดขวา มองดูนักเต้นสาวหลายคนที่อยู่ข้างหน้าและส่งเสียงเชียร์ดังลั่น

“ท่านนางาโตะ ได้ยินมาว่าท่านเป็นคนแรกที่ทำให้หลี่ฝางบาดเจ็บ ใช่ไหมคะ?” หญิงสาวทางด้านซ้ายพิงอ้อมอกของเขาอย่างออดอ้อน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยั่วยวน จนทำให้คนรู้สึกคันหัวใจขึ้นมายุบยิบ

“ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะฉันสร้างความเสียหายอย่างมากต่อหลี่ฝาง แบบนั้นโทชิโอะ คามิยะจะชนะได้หรือไง?" นางาโตะหัวเราะลั่วและเอ่ยโอ้อวด

แม้ว่าคนแรกที่ทำร้ายหลี่ฝางจะถูกหลี่ฝางฆ่าตายไปตั้งแต่ในที่เกิดเหตุแล้ว ส่วนเขาก็ถูกหลี่ฝางโจมตีจนได้รับบาดเจ็บตั้งแต่การเผชิญหน้าครั้งแรก หลังจากบาดเจ็บในใจก็เกิดความหวาดกลัวฝังลึกเอาไว้

แต่เรื่องพวกนี้ถ้าเขาไม่พูด แบบใครจะไปรู้ล่ะ?

คนพวกนี้ ชื่นชมบูชาเขาเป็นอย่างยิ่ง!