บทที่ 1116 ปรมาจารย์ไท่ซาง

คนของตระกูลหยางที่รวมตัวกันอยู่ในสวนนั้น ต่างอารมณ์สับสนปนเป และไม่พอใจเป็นอย่างมาก

พวกเขาคิดไม่ถึงว่าคุณท่านจะเรียกหยางฉงกับคนนอกเข้ามาแค่คนเดียวในเวลาแบบนี้ แต่กลับให้พวกเขาอยู่ข้างนอก

ท่าทีแบบนี้ มันทำให้พวกเขาไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก

“คุณท่านคงจะไม่ให้หยางฉงเป็นเจ้าบ้านคนเดียวใช่ไหม？” มีคนพูดขึ้น

คำพูดแบบนี้ ทำให้คนต่างขมวดคิ้วขึ้นมา

“ทำไมคุณท่านถึงได้เลือกเด็กสาวรุ่นที่สามนั้นเป็นเจ้าบ้านแน่นอน！” ภรรยาของหยางจื้อเฉิงเองก็ตะโกนขึ้น “ต้องตั้งจื้อเฉิงของเราสิถึงจะถูก！”

“เหอะๆ ฉันคิดว่าควรจะเป็นเทียนลี่สิถึงจะถูก！” ภรรยาของพี่สามอย่างจูเหม่ยหยู่พึมพำเสียงเย็นชา

ในตอนนั้นเอง เพราะเรื่องเรื่องนี้ ทำให้สวนกลายเป็นที่ทะเลาะเบาะแว้งกัน

“พวกคุณหุบปากให้หมดเลยนะ！” หยางจื้อเฉิงได้ยินเสียงทะเลาะกันจนปวดหัว แถมยังกังวลเกี่ยวกับร่างกายของคุณท่านอีก เลยตวาดออกมา “พ่อจะตั้งใครเป็นเจ้าบ้าน พวกคุณมีสิทธิ์พูดอะไรด้วยเหรอ！”

เพราะความน่าเกรงขามของหยางจื้อเฉิง ในสวนนั้นเลยเงียบลงอีกครั้ง

แต่ในตอนนั้นเอง หยางเทียนลี่กลับเปิดปากพูดขึ้น

“พี่ใหญ่ อันที่จริงฉันคิดว่าพวกเธอเองก็พูดมีเหตุผลนะ ร่างกายของพ่อนั้นเป็นขนาดนี้แล้ว ยื้อเรื่องตำแหน่งของเจ้าบ้านต่อไปก็มีแต่จะแย่ ระหว่างคุณกับฉันน่ะ ก็เลือกออกมาคนหนึ่งเถอะ”

“พ่อยังไม่ตายสักหน่อย！” หยางจื้อเฉิงพูดออกมาด้วยความโกรธ

“แต่เราไม่วางแผนเอาไว้ก่อนไม่ได้” หยางเทียนลี่พูดขึ้นอย่างไม่ยอม “เราตระกูลหยางมีธุรกิจใหญ่ ต่างเติบโตขึ้นมาได้เพราะคุณท่านทั้งนั้น เมื่อคุณท่านเสีย พวกหนอนบ่อนไส้จะต้องโผล่ออกมาแน่ๆ และอาจจะทำให้ตระกูลหยางของพวกเราไร้อำนาจจนแตกแยกออกไป แล้วอย่างนี้จะปกป้องธุรกิจของที่บ้านเอาไว้ได้อย่างไร？”

“เหอะๆ งั้นก็ควรให้จื้อเฉิงเป็นเจ้าบ้านไม่ใช่เหรอ？” กงเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “จื้อเฉิงของเรานั้นมีอำนาจมาก ถ้าเขาไม่เป็นเจ้าบ้าน แล้วจะให้พวกคุณที่เป็นนักธุรกิจล้มละลายมาเป็นหรือไง？”

“พี่ใหญ่ ความรู้ความสามารถของพี่สะใภ้นั้นไม่ดีเท่าไหร่นะ” หยางเทียนลี่พึมพำเสียงเย็นชา

กงเหลียนโกรธขึ้นมาอย่างจริงจัง ตอนที่กำลังจะด่า ก็ถูกหยางจื้อเฉิงขวางเอาไว้เสียก่อน

“คุณอยากจะบอกว่ายอดฝีมือของยุทธภพใช่ไหม？”

“ไม่เลวเลย พี่ใหญ่！ทำให้ตระกูลหยางของพวกเรามีฝีมือมากขึ้นอย่างรวดเร็ว วิธีที่ช็อก นั่นคือการหายอดฝีมือของยุทธภพมาเท่านั้น！”

“งั้นก็ดีเลย” หยางจื้อเฉิงพึมพำเสียงเย็นชาไป “ฉันสนิทสนมกับแดนสุดกำลังภายนอกมากฝีมือคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะมีคุณสมบัติพอไหม？”

คำพูดของหยางจื้อเฉิงทำให้ทุกคนตกใจกันยกใหญ่

ความหมายของแดนสุดกำลังภายนอกมากฝีมือนั้น พวกเขาเข้าใจมากกว่าคนธรรมดาทั้งปวง

การมีผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งเอาไว้แบบนี้ พวกคนที่มาสอดแนมตระกูลหยาง จะต้องไม่มีทางทำอะไรโง่ๆ อย่างแน่นอน

ในตอนนั้นเอง มีคนไม่น้อยที่พยายามเข้าหาหยางจื้อเฉิง

ไพ่ใบเด็ดนั้น มันเพียงพอที่จะได้รับการสนับสนุนจากทุกคนแล้ว

ภรรยาของหยางจื้อเฉิงอย่างกงเหลียนนั้นยิ่งมีความสุขเข้าไปใหญ่ พลางมองอารมณ์ของทุกคนที่มั่นคงมากขึ้น