บทที่ 1129 พ่อลูกทะเลาะกัน

ก็เพราะชื่อของหลี่ฝาง ทำให้ระยะนี้พูดได้ว่าเขาทำอะไรก็ราบรื่นไปหมด

แม้แต่การแย่งชิงด้านธุรกิจกับหลี่เฉินคุณพ่อของซูจื้อเย่เมื่อหลายวันก่อน คิดไม่ถึงว่ายังทำให้เขาสามารถแย่งชิงธุรกิจมาได้อย่างง่ายดาย

จะต้องรู้ว่า ถ้าพูดถึงความสามารถ เขาไม่มีคุณสมบัติพอแม้แต่จะถือรองเท้าให้หลี่เฉินด้วยซ้ำ ตามปกติแล้ว เขาไม่มีทางที่จะคว้าธุรกิจนั้นมาได้

ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะเหตุผลเดียว นั่นก็คือหลี่ฝาง

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หยางเทียนลี่กำลังจะทักทายหลี่ฝาง กลับถูกสายตาของหลี่ฝางขัดขวางเอาไว้ จึงได้แต่เพียงหุบปากไปอย่างหวาดกลัว ไม่ต้องพูดถึงความทุกข์ทรมานในหัวใจเลย

ฟางจื้อคุณพ่อของฟางหยู่ถงและหลี่เฉินคุณพ่อของซูจื้อเย่ กลับมีท่าทีที่ไม่พอใจ

กลับเป็นสวู่ยู่ผู้หญิงเพียงหนึ่งเดียว ที่ไม่ได้แสดงท่าทางใด ๆ เลย เพียงแค่มองสถานการณ์อยู่อย่างเงียบ ๆ

ในเวลานี้ เจ้าพ่อคนนั้นได้กล่าวด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย: “มือนี้ของพี่ฟาง น่าสนใจดีนะ”

“แค่ก ๆ เป็นพวกเด็ก ๆ เขาเล่นกัน อย่าไปใส่ใจอะไรเลย” ฟางจื้อกล่าวไป พลางมองไปที่ฟางหยู่ถงด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ฟางหยู่ถงไม่ได้สังเกตเห็นสายตาคุณพ่อของตัวเอง แต่หลี่ฝางกลับสังเกตเห็นแล้ว และรู้สึกน่าหัวเราะขึ้นมาทันที ฟางจื้อคนนี้เหมือนกับว่าจะไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ ทำไมถึงได้มีความโกรธแค้นตัวเองมากขนาดนี้ล่ะ?

ผ่านไม่สักพัก งานเลี้ยงตอนเย็นก็ได้เริ่มขึ้น ในเวลานี้ ฟางหยู่ถงกลับได้รับข้อความหนึ่งฉบับ กล่าวขอโทษหลี่ฝางเสร็จแล้วก็ได้จากไปทันที

เพราะว่าฟางจื้อคุณพ่อของเธอต้องการพบเธอเพียงลำพัง

และภายในห้องหนังสือของฟางจื้อ ฟางจื้อมองฟางหยู่ถงด้วยท่าทางทอดถอนใจ พลางกล่าว: “หยู่ถง ลูกทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน?”

“หนูทำอะไรเหรอคะ?” ฟางหยู่ถงกล่าวอย่างไม่ยอมก้มหัวเล็กน้อย

“ลูกว่า ทำไมวันนี้ลูกถึงได้พาไอ้กระจอกนั่นมาด้วย?” ฟางจิ้อกล่าวด้วยความโมโหที่ไม่ได้ดั่งใจเล็กน้อย

“ทำไมหนูถึงจะพาเขามาไม่ได้ล่ะ?” ฟางหยู่ถงกล่าว: “คุณย่าเป็นคนบอกให้หนูพาเขามาด้วย นอกจากนี้ เขายังเป็นแฟนของหนูด้วย!”

“รปภ. เล็ก ๆ คนหนึ่ง มีคุณสมบัติอะไรมาเกาะตระกูลฟาง!” ฟางจื้อโมโหขึ้นมา ฝ่ามือข้างหนึ่งตบลงไปบนโต๊ะอย่างแรง ทำให้ฟางหยู่ถงตกใจขึ้นมา

ที่แท้แล้วซูจื้อเย่ได้แอบบบอกเรื่องนี้กับฟางจื้อเป็นการส่วนตัว ถึงได้ทำให้ฟางจื้อรังเกียจหลี่ฝางเช่นนี้

“รปภ. แล้วทำไมคะ!” ฟางหยู่ถงเถียงอย่างไม่ยิมไปหนึ่งประโยค จากนั้นกล่าวต่อ: “นอดจากนี้แล้วหลี่ฝางยังมีฝีมือแข็งแกร่ง! จะต้องเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวตนแน่! ไม่แน่ว่า รปภ. อาจจะเป็นเพียงวิธีที่เขาใช้ปิดบังตัวตนที่แท้จริงของตัวเองก็ได้!”

“หึ ฝีมือแข็งแกร่ง จะแข็งแกร่งสักเท่าไหร่กัน?” ฟางจื้อยังคงไม่หายโมโห: “ตอนนี้ฝีมือของเขาอยู่ในระดับไหน? กำลังภายนอกช่วงหลัง? แดนสุดกำลังภายนอก?”