บทที่ 1145 ตระกูลเจิ้ง ดี ดีมาก

สนามบินเมืองจินซาน หนุ่มตะวันตกที่มีรูปลักษณ์หน้าตาหล่อเหลาราวกับดาราคนหนึ่งกำลังรออยู่ที่ห้องโถง

แม้เขาจะคงใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แต่กลับกระสับกระส่ายนั่งไม่ติดที่ อย่างร้อนรน

“ท่านผู้โดยสารและคุณผู้ชายทุกท่าน เที่ยวบินxxxที่มุ่งสู่แคลิฟอร์เนียได้เปิดเช็กอินแล้ว เชิญ……”

เมื่อได้ยินประโยคนั้น ชายหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางรีบไปรอต่อคิวที่ทางเข้า เพื่อรอเช็กอิน

“เจมส์นายจะไปไหน?” มือข้างหนึ่งวางพาดลงกับไหล่ของเขา ต้นเสียงที่ราวกับฝันร้าย ทำให้ร่างของเขาเย็นเยือกจากหัวจรดเท้าในพริบตา

ชายหนุ่มกลับหลังหันด้วยร่างกายที่แข็งทื่อหัวเราะแห้ง “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามาหาใครครับ?”

“เลิกแสร้งได้แล้ว อันดับที่สิบสี่ของกำลังภายในเจมส์ อย่าคิดว่าแกปลอมตัวแล้วฉันจะจำแกไม่ได้นะ” หลี่ฝางกล่าวอย่างเกียจคร้าน “พูดถึงเรื่องเสแสร้ง แกมันก็แค่รุ่นน้อง”

เจมส์สีหน้าดำทะมึน เมื่อรู้ตัวว่าไม่สามารถแสร้งได้อีกต่อไป จึงกัดฟันแน่น พลางแหงนหน้าขึ้นกล่าว “ฉันแค่รับรางวัลตอบแทนห้าร้อยล้านจากคนที่ขัดข้อกับนาย หลังจากนั้น สำนักหยิ่งซาก็มาหาฉันเพื่อร่วมงานด้วยเอง ฉันเองก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะบ้าถึงขนาดคิดจะกำจัดฉันเพื่อปิดปากด้วย ฉันสามารถเล่าสิ่งที่ฉันรู้ให้แกฟัง ขอเพียงแค่นาย……”

“ฮ่าๆ” หลี่ฝางหัวเราะเยาะพร้อมสะบัดแขน “แกล้อฉันเล่นเหรอไง?”

เจมส์กัดฟันแน่นอีกครั้ง พลางกล่าว “ฉันจะยกสมบัติทั้งหมดของฉันให้แก”

“ไม่พอ” หลี่ฝางยังคงหัวเราะเยาะ

“ถ้างั้นนายจะเอาอย่างไร?”

“ไปกับฉันเถอะ” หลี่ฝางทิ้งท้ายประโยค ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปด้านนอก

ทิ้งให้เจมส์ยืนอยู่ตรงนั้น มีหน้าเปลี่ยนสีอย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดบนใบหน้าเผยรอยยิ้มขมขื่น อย่างไร้หนทาง ยกฝีเท้าขึ้น ก่อนจะไล่ตามหลี่ฝางไป

เขาที่เคยได้เห็นความสามารถของหลี่ฝางมาก่อน รู้ดีว่าหากหลี่ฝางไม่อยากให้เขาไป ถ้างั้นเขาก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้

“สิ่งที่ฉันจะให้แกทำง่ายมาก แค่ทำงานให้ฉัน แกเป็นนักฆ่าก็เพื่อเงินไม่ใช่เหรอไง? ฉันสามารถให้โอกาสได้ นายได้งานที่ปลอดภัยและเงินที่มากกว่ากับนาย”

“ฉันมีตัวเลือกไหม?”

“แน่นอนนายมีสองตัวเลือก”

“ฉันว่าทางเลือกที่สองคงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีแน่”

“จุดยืนที่ต่างกัน ความเห็นก็ต่างกัน”

“ฮ่าๆ ……ก็ได้ฉันเลือกทำงานให้กับนาย ขอเพียงแค่นายไม่ให้ฉันไปตายก็พอ”

……

โรงพยาบาลหลัก เพราะเกิดเหตุระเบิดขึ้นกะทันหัน ตอนนี้ยังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย