บทที่ 1149 คนสนิท

ในห้องโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง หลี่ฝางถอนหายใจยาว ดวงตาเบิกกว้าง

การทะลุแดนครึ่งเทพนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เมื่อประสบเหตุถูกจู่โจมกะทันหัน ก็ฟื้นความจำแถมยังบีบบังคับให้ทะลุแดนบวกกับการเดินทางหลายวัน ตอนนี้เขาอ่อนล้าอย่างมาก

และในเวลาสามวันก็เพียงพอแล้วกับการฟื้นฟูแรงและพลังให้กลับไปอยู่จุดสูงสุด

ทำการประลองกับถังโจว เขาทำได้อยู่แล้ว

ตอนนี้หลิวฮุยเองก็อยู่ในห้อง เขาต้องการยับยั้ง หลี่ฝางปริปากแต่กลับพูดไม่ออกมา

“หลี่ฝาง……”

เมื่อทบทวนอยู่หลายหน ในที่สุดหลิวฮุยก็เปิดปาก “เจิ้งเหวินซิงได้ตายไปแล้ว ศึกอีกสามวันให้หลังช่างมันเถอะ สู้กันจนตายไปข้างเลย ไม่คุ้มค่า”

หลี่ฝางสบถอย่างไม่พอใจ “ความสามารถของถังโจวนั้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผม”

“ฉันได้ข่าวว่าถังโจวมีความสามารถทางด้านเคล็ดลับวิชาฮวงจุ้ย และใช้ปราณชีพจรมังกร เขาเลือกภูเขาจิ่วเจคงไม่ได้เลือกไปอย่างนั้น” หลิวฮุยกล่าวพร้อมส่ายหน้า

แค่เจิ้งเหวินซิงตายแล้วก็ตายไปสิ มันไม่ใช่เรื่องเลยแม้แค่น้อย

แต่ถ้าหากหลี่ฝางสู้กับถังโจวขึ้นมา คงเป็นปัญหาใหญ่แน่

ไม่พูดถึงการต่อสู้ของพวกเขาจะทำให้เกิดการเรื่องใหญ่มากแค่ไหน หากทั้งคู่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายขึ้นมา ต้องเกิดความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่แน่

เมืองตงที่มีคนทุกประเภทรวมกันอยู่ เพราะมีถังโจวอยู่ถึงได้ระงับพวกที่อยากก่อเรื่องลงมาบ้าง

ส่วนทางด้านหลี่ฝาง ไม่มีด้านไหนที่ล่วงเกินได้เลย!

“ใช้ชีพจรมังกร……” หลี่ฝางพยักหน้า เพื่อแสดงว่าเขารู้แล้ว แต่กลับไม่สามารถทำให้เขาหวั่นใจได้

เป็นครึ่งเทพต่อให้ถังโจวเคลื่อนชีพจรมังกรของทั้งภูเขาจิ่วเจ หลี่ฝางก็ไม่หวั่น

เมื่อเห็นว่าหลี่ฝางไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย หลิวฮุยจึงกล่าวเสริม “ถังโจวถูกนายฆ่าแล้ว นายก็คงจะหายโกรธแล้ว แล้วทำไม……”

“หายโกรธงั้นเหรอ?” หลี่ฝางหัวเราะออกมา “หลิวฮุย นายคิดว่าเรื่องนี้เพียงแค่ผมหายโกรธเท่านั้นเหรอ?”

เขากล่าว พลางเดินออกไปด้านนอก

“เจิ้งชิงไม่หยุดแค่นี้แน่ ในเมื่อถังโจวท้ารบแล้ว ผมก็ไม่มีทางที่จะผิดคำง่ายๆ และผม……ก็แค่เจิ้งเหวินซิงตายคนเดียว ไม่เพียงพอหรอกนะที่จะดับไฟโทสะของผม”

หลิวฮุยถอนหายใจ ก่อนจะรีบไล่ตามไป

ในสามวันนี้ เขาไม่อยากจะให้หลี่ฝางก่อเรื่องขึ้นอีกหรอกนะ

……

ร้านมั่นคง เป็นโรงแรมที่ขึ้นชื่อที่สุดในเรื่องอาหารทะเลของเมืองตง เจ้าของมีชื่อว่าซุนจื้อเหวิน

ซุนจื้อเหวินมีอุตสาหกรรมใหญ่สองที่คือโรงแรมแห่งนี้ อีกหนึ่งแห่งคือการเดินเรือ เวลาและแรงกายส่วนใหญ่ของจุนจื้อเหวินทุ่มเทให้กับการเดินเรือ