บทที่ 1153 ใช้ความมั่งคั่งและชีวิตเป็นเดิมพัน

ส้งหมิงที่ได้ยินเสียงของผู้ชายคนนั้น ก็รีบเดินเข้าไปดู ทันใดนั้นก็ชะงักไป

จะพูดให้ถูก การปรากฏตัวของชายผู้นั้น มาให้ส้งหมิงสตั้นไปเลย

ส่วนเจิ้งชิง วินาทีที่เห็นชายผู้นั้น บนใบหน้าก็ปรากฏความโกรธเล็กน้อย

“หลี่ฝาง!” เจิ้งชิงอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา

ชายหญิงคู่นี้ ก็คือหลี่ฝางกับซุนเฟย

ในวันนั้นหลังจากที่หลี่ฝางฆ่าเจิ้งเหวินซิงแล้วจากไป เจิ้งชิงก็ไม่ค่อยเต็มใจที่จะไปตามหาความช่วยเหลือจากผู้ที่อยู่ระดับบนๆ รวมไปถึงพวกต้าเซี่ยหลงเช่วเขาก็ไปหามาแล้ว

เขาหวังว่าจากการที่ให้คนข้างบนออกหน้าให้ ก็จะสามารถลงทัณฑ์หลี่ฝางได้

แต่ผลลัพธ์ก็ทำให้เขาผิดหวัง ไม่ว่าเขาจะไปหาที่ไหน ก็มีแต่คนไม่ต้อนรับ เรื่องแบบนี้ หลายสิบปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยเจอเลย

แม้กระทั่งคนระดับบนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับเขาก็ยังพูดว่า： “ถ้าหากสามวันหลังจากนี้ถังโจวชนะ งั้นเรื่องทั้งหมดค่อยคุยง่ายหน่อย แต่ถ้าถังโจวแพ้ นายคงต้องคิดทบทวนตัวเองแล้ว”

ทันใดนั้น เจิ้งชิงก็ดึงสติ หลี่ฝางจะต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีบางอย่างกับคนระดับบนแน่ๆ ไม่อย่างนั้น คงไม่มีทางทำมาจนถึงจุดนี้หรอก

ในตอนนั้น คนรอบข้างกำลังเตรียมจะวิพากษ์วิจารณ์หลี่ฝางอย่างโจ่งแจ้ง ถึงยังไง พวกเขาก็ไม่รู้จักหลี่ฝางเลย

ความจริง มาจนถึงตอนนี้ คนที่รู้จักหลี่ฝางนั้นไม่นับว่ามาก เพราะว่าหลี่ฝางโผล่หน้าขึ้นมาอย่างฉับพลันแค่เวลาสั้นๆ

ดังนั้นคนมากมายอาจจะเคยได้ยินแค่ชื่อของหลี่ฝาง ส่วนเรื่องที่จะให้พวกเขาเชื่อว่าคนหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านั้นก็คือยอดฝีมือแดนเต๋า ตอนแรกไม่ว่าใครก็คงจะไม่เชื่อหรอก

แต่ว่าคนอื่นจะไม่รู้จักหลี่ฝางก็ได้ แต่ส้งหมิงนั้นไม่ได้

ในตอนแรกศึกกับตระกูลชิว เขายอมแพ้ทั้งกายและใจ และเขาก็ยังค้นพบว่าหลี่ฝางได้ข้ามจุดกำลังภายในของเขาไปแล้ว เป็นการเลื่อนขั้นสู่แดนเต๋าที่แท้จริง

เขาก็รู้อย่างชัดเจน ว่าตนกับหลี่ฝางนั้นแตกต่างกันมาก

ดังนั้นเขาไม่มีทางที่จะแอ๊บทำเป็นไม่เห็น ไม่อย่างนั้น ถ้าหากหลี่ฝางโมโห คนที่ซวยก็คือเขา

คิดถึงตรงนี้ ส้งหมิงจึงเดินเข้าไปทางหลี่ฝาง

ส่วนคนรอบข้างเมื่อเห็นส้งหมิงเดินเข้าไปทางหลี่ฝาง ทันใดนั้นก็เงียบลง และมองไปทางส้งหมิงอย่างคาดหวัง ราวกับว่าได้เห็นวินาทีต่อมาที่หลี่ฝางถูกส้งหมิงสำเร็จโทษ

แต่ที่ทำให้ทุกคนเหลือเชื่อนั่นก็คือ ส้งหมิงเดินไปข้างหน้าหลี่ฝาง และกลับคำนับหลี่ฝางและพูดอย่างมีมารยาท： “ปรมาจารย์หลี่！”

“ปรมาจารย์หลี่? ！”

คำเรียกคำนี้ บวกกับท่าทีที่ดูนอบน้อมของส้งหมิง ทำเอาคนที่อยู่ที่นี่ทุกคนถึงกับช็อก

ขณะนั้น จู่ๆ ก็มีคนมีปฏิกิริยาตอบสนอง และถามเสียงดัง： “ท่านนี้ หรือว่าจะเป็นหลี่ฝางปรมาจารย์หลี่?”

“ก็คือหลี่ฝาง ปรมาจารย์หลี่” ส้งหมิงพยักหน้า

วินาทีนั้น สีหน้าของคนรอบข้างก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

โดยเฉพาะคนที่เมื่อกี้เอ่ยปากวิจารณ์หลี่ฝาง สีหน้ายิ่งเขียวยิ่งหมอง เต็มไปด้วยความตกใจและความหงุดหงิดต่างๆนานา แตกต่างกันไป

ส่วนคนพวกนี้ก็เปลี่ยนแนวพูดกันอย่างไว สำนึกผิดและขอโทษหลี่ฝางไม่หยุด แถมยังขอโทษซุนเฟยด้วย แต่ละคนอย่างกับนักแสดงอย่างนั้นแหละ แค่เวลาเดียวก็เห็นได้เลยว่ามันตลกอย่างไร้ที่เปรียบ

มองท่าทีของกลุ่มคนที่อยู่รอบข้าง ซุนเฟยก็รู้สึกแค่ว่าทั้งน่าขำ และน่าเหลือเชื่อ