บทที่ 1155 เฉือนภูเขาด้วยดาบเดียว

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ประตูเทพรวมตัวและปรากฏขึ้นมา ปากของหลี่ฝางก็กลับมีรอยเลือดไหลออกมา

ถึงยังไงเขาก็เพิ่งจะบรรลุครึ่งเทพ ในสถานการณ์ที่ยังไม่คุ้นชินกับพลังขนาดนี้ กลับใช้พลังนั้นติดต่อกันในระยะเวลาอันสั้น ทำให้ร่างกายของเขาแบกรับภาระอันใหญ่หลวง

“พลังของครึ่งเทพ ช่างน่ากลัวจริงๆ ” อีกฝั่ง ถังโจวก็เบิกตาและพูดชื่นชม ท่าทีที่ดูสงบนั้นดูต่างกับหลี่ฝางเป็นอย่างมาก

“มองดูอย่างเดียวจะพอได้ไง ลิ้มลองด้วยร่างกายของนายเองซะเถอะ!”

หลี่ฝางหัวเราะลั่น ร่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง เกรงว่าแรงอาฆาตจะส่งผลกระทบต่อปรากฏการณ์บนท้องฟ้าจริงๆ ทำให้ท้องฟ้าของภูเขาจิ่วเจกลายเป็นสีเลือดแดงสดทั่วฟ้า!

พูดจบ หลี่ฝางก็เริ่มรวมพลังมหาศาล เพียงชั่วอึดใจ ในมือของเขาก็ปรากฏมีดเล่มใหญ่ความยาวราวสี่เมตร

“รวมพลังจนเกิดสิ่งของขึ้นจริง นี่เหรอครึ่งเทพ?”

ถังโจวมองดูสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาก็สะท้อนความอิจฉา

บนโลกนี้ที่อนุญาตให้ทำถึงขั้นสูงสุดแบบนี้ได้ คงจะมีแค่ครึ่งเทพแล้ว

อย่างไรก็ตามครึ่งเทพ ในระยะเวลาร้อยปีที่ผ่านมาก็ไม่เคยได้ยินเลยว่ามีคนที่ไปถึงขั้นนั้นได้ หลี่ฝางก็คือคนแรกในรอบร้อยปี

ในฐานะที่เป็นจอมยุทธ ถังโจวก็ต้องโหยหาระดับขั้นนี้มากเป็นธรรมดา

แต่ว่า ความปรารถนานี้จะกลายเป็นยิ้มที่เจ็บปวดในไม่ช้า

หลังจากศึกนี้ผ่านไป เขาก็คงไม่มีโอกาสได้เป็นครึ่งเทพแล้ว

ชีพจรมังกรฟ้าดิน ไม่ใช่ว่าจะยืมกันได้ง่ายๆ

“เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่ต้องคิดวิตกกังวลเรื่องพวกนี้แล้ว เอาเป็นวางมือวางเท้าดีกว่า ให้ฉันได้สัมผัสว่า ครึ่งเทพ นั้นแข็งแกร่งขนาดไหน！”

ถังโจวตะโกนเสียงดังลั่น และเอื้อมมือออกไปหาหลี่ฝาง ในพื้นที่กว้างใหญ่เต็มไปด้วยปราณชีพจรมังกรเข้ามารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว กลายเป็นดาบยาวสีทองอร่าม

วินาทีต่อมา มีดและดาบก็กระทบเข้าด้วยกัน ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็เปลี่ยนสี

ท้องฟ้าบนภูเขาจิ่วเจกลายเป็นสีทองกับสีแดงผสมต่อสู้กันอย่างแปลกประหลาด ลมพัดแปรปรวน ฟ้าก็ผ่า เมฆดำเป็นชั้นๆ อยู่ด้านบนตรงกับภูเขาจิ่วเจ ราวกับว่าฟ้องฟ้าโมโห และกำลังจะมาลงทัณฑ์อย่างนั้น ความรู้สึกที่เหมือนโดนบีบหนักหน่วงและล้ำลึกนั้น ทำเอาผู้คนที่อยู่ด้านล่างภูเขานั้นหายใจไม่ออก

ศึกครั้งนี้มาถึงตอนนี้ ก็ได้เกินกว่าที่คนพวกนี้คาดไว้มามากแล้ว ถึงกระทั่งทำให้พวกเขาสงสัย ว่าตนเองอยู่บนโลกนี้มาตั้งหลายปี หรือมันจะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตากัน?

มองไปที่สองคนบนภูเขา！ดูความต่างของฟ้ากับเหว！นายบอกฉันสิว่าจอมยุทธทั้งสองคนนี้กำลังต่อสู้กัน?

นี่ไม่ใช่คนที่แสวงหาสิ่งที่ทำให้อายุยืนทั้งสองคน?

ท้องฟ้าสีทองกับสีแดงสองสีสว่างเปลี่ยนกันไปไม่หยุด ส่องสว่างไปบนใบหน้าหลังจากเผชิญกับความสยองขวัญของแต่ละคน

“ระดับขั้นของครึ่งเทพ พูดได้เลยว่าต่างชั้นกับพวกเราปรมาจารย์จอมยุทธราวฟ้ากับเหวเลย” ปรมาจารย์เห้อถอนหายใจ นัยน์ตาสองข้างมีความหวาดกลัวกับโหยหาอย่างไม่ปิดบัง

นี่คือสิ่งที่จอมยุทธทุกคน ล้วนแต่ปรารถนาที่จะไปถึงขั้นนั้น