บทที่ 1164 แผนการของหยางฉง

หยางโล่จื้อพูด พลางควักบัตรออกมา

“ในบัตรใบนี้มีอยู่สี่แสนกว่า ฉัน ฉันชดเชยให้เขา รหัสคือ6 6ตัว”

“วางบัตรลง แล้วไสหัวไปซะ！” หลี่ฝางพูดเสียงเย็นชา

หยางโล่จื้อวางบัตรและรีบคลานลุกขึ้นมา กระโดดขึ้นรถและออกไป ผู้หญิงที่มากลับเขาตอนนี้ถึงจะได้สติกลับมา กรีดร้องขึ้นและในที่สุดก็ขึ้นรถไปก่อนที่หยางโล่จื้อจะออกรถ ไม่นานทั้งสองก็หายวับไป

“ไร้ประโยชน์！” หลี่ฝางด่าอย่างอดไม่ได้

ไม่รู้ว่าพ่อของหยางโล่จื้อนั้นเป็นใคร แต่พอมาคิดดู ไม่ว่าจะเป็นหยางจื้อเฉิงหรือว่าหยางเทียนลี่ เหมือนว่าก็จะไม่ได้สอนลูกชายตัวเองแบบนี้ เป็นไปได้มั้ยว่าพ่อของหยางโล่จื้อจะเป็นหยังเซิงโหย่วผู้ดีเบอร์หนึ่งของตระกูลหยาง?

คิดดูก็พอมีทางเป็นไปได้จริงๆ

หลี่ฝางส่ายหน้า และเอาบัตรใบนั้นให้ไอ้หลิว และตรวจดูแทนเขาสักครู่ ก็พบว่ามีแค่รอบฟกช้ำเล็กน้อย ไม่ได้มีแผลใหญ่อะไร จึงพูดปลอบไม่กี่คำและจากไป

ส่วนในตอนนั้นหยางโล่จื้อก็หนีไปมั่วซั่ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าขับรถไปที่ไหน ยากกว่าจะใจเย็นลงได้ ถึงได้หยุดรถลง

สาวฮ็อตที่อยู่ข้างเขามองดูเขาที่ทำสีหน้ายุ่งเหยิง และหยิบกระดาษขึ้นมาห่อนึงเช็ดให้เขา ก็ถูกเขาผลักออก และตะโกนอย่างเคียดแค้น： “ไอ้ลูกหมา กล้าทำแบบนี้กับฉัน รอฉันเรียกคนมาสับแขนขาแก และโยนเข้าไปในบ่อขี้เลี้ยงเหมือนหมู！”

ขณะที่เขาตะโกนด่าออกมา จู่ๆ ก็มีรถหรูสีดำสองคันพุ่งเข้ามา ด้านหน้าคันนึงด้านหลังคันนึงขวางทางเขาไว้

จากนั้นก็มีชายร่างใหญ่ปิดหน้าหลายคนกระโดดลงมาจากรถ และทุกกระจกรถเขาจนแตก และฝืนลากเขาออกมาจากรถ

“พวกนายจะทำอะไร！”

“ฉันเป็นคนตระกูลหยางนะ！พี่เขยฉันคือหลี่ฝาง！ปรมาจารย์กำลังภายใน！”

“พวกนายกล้าจับฉัน ไม่กลัวพี่เขยฉันฆ่าพวกนายทิ้งหรือยังไง！”

หยางโล่จื้อเพิ่งร้องไปไม่กี่คำ ก็ถูกต่อยจนหมดสติไป และก็ถูกลากเข้าไปในรถและจากไป

ส่วนสาวฮ็อตที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ ตอนนั้นก็ช็อกจนเอ๋อไปเลย

ณ ตระกูลหยาง

“ลูกชายฉันถูกลักพาตัวไป?” หยางเทียนลี่ตะโกนด้วยสีหน้าโมโห “ใครทำกัน！”

“มะ ไม่ทราบครับ กล้องวงจรปิดตรงนั้นเสียหมดเลยครับ” ลูกน้องตอบอย่างระมัดระวัง

หยางเทียนลี่ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ด้วยสีหน้าชาๆ ： “เป็นฝีมือใครกันแน่?”

“คุณอาซาน ใจเย็นก่อน” หยางฉงที่อยู่ด้านข้างพูดอย่างนิ่งๆ “โล่จื้อถูกจับตัวไปไม่ได้ถูกฆ่า อีกฝ่ายจะต้องมีเรื่องที่ต้องการแน่ๆ”

หยางเทียนลี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางพูด： “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”