บทที่ 1181 ผู้ชายสารเลว

เพราะหลี่ฝางมาถึงจุดนี้แล้ว หากไม่ใช่เพราะตัวเขาเองตั้งใจแสดงออกมาให้เห็น คนอื่นไม่สามารถเห็นความสามารถที่แท้จริงของเขาแน่ เพราะงั้นชายคนนี้จึงคิดว่าอย่างมากเขาก็คงจะเหมือนกับตนเอง ที่ความสามารถกำลังภายนอกชั้นสูง

เมื่อเห็นหลี่ฝางไม่ยอมหลีก ชายหนุ่มพูดพร่ำอีกต่อไป คิดจะจู่โจมในทันที น่าเสียดาย ที่ความสามารถระดับกำลังภายนอกชั้นสูง ต่อหน้าหลี่ฝางในตอนนี้ก็แค่คนที่มีความสามารถน้อยนิดแต่คิดจะทำการใหญ่

ฉีกรอยยิ้มเย้ยหยันมุมปาก หลี่ฝางเอื้อมมือรับหมัดของชายหนุ่มเอาไว้

ชายหนุ่มถึงกับช็อก เขามีความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเองเต็มเปี่ยม ต่อให้เป็นช้างตัวหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขา โดนหมัดนี้เข้าไปก็ต้องร่วง แต่ชายตรงหน้าเขาไม่เพียงแต่สะท้านแม้แต่น้อย แต่ถึงขั้นรับหมัดของเขาได้ด้วยมือข้างเดียว

ชายหนุ่มอาศัยตนเองในการไปถึงสถานะนักรบพลังภายนอกชั้นสูง หลายปีมานี้วางอำนาจบาตรใหญ่ วันนี้ถือว่าได้พ่ายลงแล้ว เมื่อรู้ตัวว่าความสามารถของหลี่ฝางอยู่เหนือตนเอง เขาคุกเข่าลงดังตุ้บ คุกเข่าขอขมาหลี่ฝางไม่หยุด

“สหายไว้ชีวิตผมด้วย ผมมีตาหามีแววไม่ บังอาจล่วงเกินผู้หญิงของท่าน ผมไร้แวว! ผมสมควรตาย! ขอร้องท่านไว้ชีวิตผมด้วยเถอะ!”

ต่อหน้ายอดฝีมือ เกียรติอะไรกัน ศักดิ์ศรีอะไรไร้ค่าแม้แต่น้อย เอาชีวิตรอดสำคัญที่สุด ชายหนุ่มไม่อยากจะละทิ้งชีวิต เพราะความละโมบของตนเอง

“แกสมควรตาย!” หลี่ฝางที่อารมณ์ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้ว บวกกับที่เห็นทีท่าเมาหัวราน้ำของฉินวี่เฟย เขายิ่งสะสมความโมโหขึ้นไปอีก ไม่แยแสคำร้องขอแม้แต่น้อย พลันออกแรง ตัดเส้นเอ็นในร่างของชายหนุ่มจนแหลกละเอียด

เส้นเอ็นทั้งร่างสาแหลกขาด สำหรับนักรบแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับการตายทั้งเป็น ชายหนุ่มกองกับพื้นสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก เขาใช้เวลาฝึกอยู่ยี่สิบห้าปีเต็มๆ! ความพยายามยี่สิบห้าปีมลายสิ้น จะทำให้เขายอมรับได้ยังไง!

ชายหนุ่มที่ไม่ยอมรับความจริงเกิดคลั่งขึ้นมาในทันที ตะคอกใส่หลี่ฝางด้วยสีหน้าน่ากลัว “โอ๊ย! ฉันจะฆ่าแก! จะฆ่าแกให้ตาย!”

หลี่ฝางมองชายหนุ่มจากด้านบน สายตาไม่พอใจราวกับจ้องมองกองขยะ หลายปีมานี้คนที่บอกว่าจะฆ่าเขานั้นมากมายจนนับไม่ถ้วน นักรบกำลังภายนอกชั้นสูงอย่างเขาไม่ใช่อะไรทั้งนั้น

“ผมชื่อหลี่ฝาง หากแกไม่พอใจ ก็หาคนมาฆ่าผมได้ แต่ คนที่ฆ่าผมได้คงยังไม่เกิด”

หลังทิ้งท้ายประโยค หลี่ฝางแบกฉินวี่เฟยที่เมาไม่รู้เรื่องรู้ราว พาเหลียงเชี่ยนออกจากบาร์

เขาไม่กลัวคนอื่นมาแก้แค้นแต่อย่างใด ประเทศจีนในตอนนี้ ขอแค่นักรบที่เข้าใจสถานการณ์ของตอนนี้ต่างก็เข้าใจความหมายของชื่อหลี่ฝาง

หาเรื่องครึ่งเทพ ก็เท่ากับฆ่าตัวตายไม่ใช่หรือไง?

“หลี่ฝาง หลี่……ฝาง! ครึ่งเทพหลี่ฝาง!” ชายหนุ่มกองอยู่ที่พื้นท่องคำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อเขานึกออกว่าหลี่ฝางเป็นใคร เกิดเสียใจทีหลังอย่างมาก

ทีแรกเขาตั้งใจจะมาที่นี่เพื่อหาคู่นอน เมื่อเห็นข้างกายฉินวี่เฟยมีเพียงแค่บอดี้การ์ดสองคนอยู่ จึงคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดี ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่เขาหมายปองเป็นผู้หญิงของลูกพี่ใหญ่! ให้ตายซวยชะมัด!

“พี่หลี่ฝาง พี่กับประธานฉินทะเลาะกันเรื่องอะไรกันแน่? วันนี้ประธานฉินสีหน้าบูดบึ้งทั้งวันเลย เหมือนกินลูกระเบิด ที่จุดแล้วระเบิดเลย พนักงานในบริษัทรับเคราะห์กันทั้งวันเลย แล้วก็ พี่ไปทีก็ไปหลายเดือน แถมไม่มีข่าวคราวอะไร ช่วงนี้ประธานฉินกินไม่ได้นอนไม่หลับ ผมลงมาก”