บทที่ 1184 ทีมหลงหยาที่ภักดี

เพราะเวลาบีบบังคับ กู่ยี่เทียนและหลี่ฝางไม่สามารถช่วยหลี่ฉี่หมิงเปิดผนึกได้ แต่บอกวิธีการเปิดผนึกให้กับเขาแทน ให้เขากลับไปที่ตระกูลหลี่แห่งภาคอีสานขอความช่วยเหลือจากเผ่าเอง

ฟ้าเพิ่งสว่างหลี่ฝางและกู่ยี่เทียนอยู่บนเที่ยวบินที่จะไปสู่ซากปรักหักพังลึกลับ เป้าหมายในครั้งนี้ชัดเจน คือต้องเข้าไปสู่ซากปรักหักพังลึกลับ เพื่อกำจัดอาซาโทส

เพราะงั้นครั้งนี้หลี่ฝางและกู่ยี่เทียนจึงไม่ได้ปกปิดความเคลื่อนไหว ทว่าไปที่ปากทางเข้าซากปรักหักพังลึกลับตามคำสั่งของผู้อาวุโส

“หัวหน้า! ขอแสดงความยินดีด้วยที่เปิดผนึกได้!” ที่ปากทางเข้าซากปรักหักพังลึกลับได้ถูกองค์กรต้าเซี่ยหลงเช่วล้อมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อลูกน้องของกู่ยี่เทียนเห็นเขา ต่างก็เดินเข้ามา

โดยเฉพาะสมาชิกของทีมหลงหยา เมื่อรู้ว่ากู่ยี่เทียนเปิดผนึกสู่แดนครึ่งเทพเรียบร้อยแล้ว ดีใจจนหน้าบาน ราวกับว่ากู่ยี่เทียนเลื่อนชั้นสำเร็จแล้ว ได้พาพวกเขาไปสู่แดนครึ่งเทพด้วยอย่างไรอย่างงั้น

“ทำไม ครั้งนี้พวกเขาสี่คนจะเข้าไปด้วยงั้นหรือ?” หลี่ฝางจ้องมองหงส์แดงและคนอื่นๆ พร้อมกล่าวถาม

แม้ประโยคของเขาจะไร้เจตนาร้าย แต่สำหรับมังกรฟ้า เสือขาว หงส์แดง เต่าดำแล้ว เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เสือขาวที่อารมณ์ร้อนปรี๊ดแตกในทันที ก้าวไปข้างหน้า ถลึงตาใส่หลี่ฝาง

“แกหมายความว่ายังไง ดูถูกเรางั้นใช่ไหม? แม้ความสามารถของเราเทียบกับแกไม่ได้ แต่เราสี่คนรวมตัวกันก็เพียงพอที่จะโค่นแก หลี่ฝางแกอย่าอวดเก่งไปหน่อยเลย!”

ก่อนหลี่ฝางจะทะเลแดนเป็นครึ่งเทพเขาก็ไม่ได้วางทั้งสี่ของกู่ยี่เทียนเอาไว้ในสายตาแล้ว มาถึงจุดแล้วยิ่งไม่มีอะไรที่ต้องกลัว

แต่ความสัมพันธ์ของเขาและกู่ยี่เทียนถือว่าใช้ได้ ถึงไม่อยากถือความเสือขาว พลันยักไหล่อย่างได้ใจ หัวเราะแผ่ว “คราวนี้แกคิดมากไปเองจริงๆ ผมก็แค่ถามเท่านั้น หากพวกแกจะเข้าไปด้วยผมก็ไม่ขัด ถึงเวลาอย่างเป็นตัวถ่วงก็พอแล้ว”

“แก!”

เสือขาวโมโหจนควันออก อยากจะใช้กำลัง ว่าถูกมังกรฟ้าขัดขวางเอาไว้เสียก่อน

ในสี่คนของกู่ยี่เทียน หลี่ฝางคิดว่าคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดก็คือมังกรฟ้า แถมหัวหน้าของมังกรฟ้าเองก็โดดเด่นมาก นิสัยนิ่งขรึม เมื่อเผชิญกับปัญหาก็สามารถแยกแยะไตร่ตรองได้ หลี่ฝางค่อนข้างประทับใจในตัวเขา

มังกรฟ้าเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่ฝาง ก่อนโค้งคำนับ การกระทำของเขาทำให้ทุกคนไม่เข้าใจ หงส์แดงเอื้อมมือประคองเขาให้ลุกขึ้น

“มังกรฟ้า แกบ้าไปแล้วหรือ? ทำไมถึงได้โค้งคำนับให้กับคนแบบนี้?”

มังกรฟ้าสลัดมือของหงส์แดงออกอย่างเรียบเฉย ไม่ได้ตอบคำถามของเขา พลางหันหน้าไปทางหลี่ฝาง “หลี่ฝาง ขอบคุณมากที่ครั้งนี้คุณช่วยหัวหน้าของเราเปิดผนึก ไปสู่แดนครึ่งเทพ เราสี่คนหากมีการล่วงเกินก่อนหน้านี้ หวังว่าคุณจะใจกว้าง เมื่อคุณกับหัวหน้ากลับมาอย่างปลอดภัย ผมจะจัดงานเลี้ยงฉลองแน่นอนครับ”

ประโยคของเขาเพิ่มความประทับใจกับมังกรฟ้าในใจของหลี่ฝางอีกครั้ง พลันหันหน้ากลับไปล้อเล่นกับกู่ยี่เทียน

“เหล่ากู่ ลูกน้องคนนี้ของนายไม่เลวเลย! ไม่เพียงแต่ความสามารถมาก ตัดการเรื่องราวเองก็เก่ง ไม่ทราบว่านายจะให้เขากับฉันได้ไหม จะได้ช่วยฉันจัดการโหจื่อจอมดื้อของฉันด้วย”

จบประโยค กู่ยี่เทียนผลักไสมือของหลี่ฝางที่พาดเอาไว้บนหัวไหล่ของเขาออกไม่มีทางเป็นไปได้ “ยังไม่ตกดึกเลย นายก็เริ่มเพ้อฝันซะแล้ว? ฉันจะบอกนายให้ มังกรฟ้าพวกเขาไม่เพียงแต่เป็นลูกน้องของฉัน แต่เป็นพวกพ้องของฉันด้วย นายเลิกคิดที่จะมีความคิดต่อพวกเขาเลยนะ!”

รู้อยู่แล้วว่ากู่ยี่เทียนจะตอบอย่างงั้น หลี่ฝางลูบปลายจมูกพร้อมหัวเราะออกมา