บทที่ 1191 เปลี่ยนแปลง

ชิวคุนจ้องมองชาวต่างชาติที่สูงกว่าตนเกือบครึ่ง ได้แต่พยักหน้าอย่างยอมรับชะตากรรม เขาไม่กล้าปฏิเสธ เขามั่นใจว่าหากเขาปฏิเสธข้อเสนอของคนผิวดำ เขาก็จะต้องไปพบเจอยมทูตแน่

“ถือว่าแกเป็นคนเข้าใจได้ง่าย กินไอ้นี่ลงไปซะ” ไม่รู้ว่าโจนีไปเอาก้อนสีดำขลับมาจากไหน กลิ่นค่อนข้างฉุน “เนื้อ” ให้ตรงหน้าของเขา

เมื่อเห็นเนื้อก้อนสีดำนี่ ชิวคุนเกิดต่อต้าน แต่ภายใต้ความดุดันของทั้งสาม เขาได้แต่กัดฟันยัดชิ้นเนื้อเข้าปาก

กลิ่นอายที่ฉุนจัดของมันแทบจะทำให้เขากระอักเข้าอาหารที่ทานเข้าไปข้ามคืนออกมา ในขณะที่เขาคิดที่จะคายเนื้อออกมา คนผิวขาวกลับยัดเนื้อเข้าไปในปากของเขา

เมื่อกลืนเนื้อลงไป ชิวคุนก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างแสบร้อน เสมือนกับกลืนน้ำกรด ความเจ็บปวดทรมานแบบนี้เขาไม่สามารถทนได้ พลันกุมท้องเกลือกกลิ้งไปทั่วพื้น

เสียงโอดครวญของชิวคุนค่อยๆ เบาลง จนท้ายที่สุดกลายเป็นถ่านสีดำไปทั้งตัว

“ถุย ดูเหมือนว่าจะล้มเหลวอีกแล้ว ไร้ประโยชน์สิ้นดี” โจนีเหลือบมองชิวคุนที่อยู่บนพื้นอย่างรังเกียจ ยกฝีเท้าขึ้นคิดที่จะเดินออกไป

แต่คนผิวดำกลับไปคิดที่จะไป ทว่ายืนจ้องชิวคุนอยู่อย่างนั้น

“ลูกพี่ใหญ่ รออะไร? เขาตายไปแล้ว เราไปหาเป้าหมายใหม่เถอะ” โจนีเห็นว่าเขาไร้การเคลื่อนไหว จึงกล่าวเร่งอย่างไร้ความอดทน

แต่ต่อมา ถ่านสีดำที่พื้นเกิดเสียงแตกออก ชิวคุนที่ตายไปแล้วกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมา

ชิวคุนที่แตกออกเหมือนกับเป็นคนใหม่ มือทั้งสองข้างที่ถูกราฟาเอลหักฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ แดนของชิวคุนก็พัฒนาจากกำลังภายนอกเป็นกำลังภายในชั้นกลาง

“ฉัน ฉันฟื้นคืนชีพแล้ว? ฉัน ฉันทะลุแดนแล้ว! กำลังภายในชั้นกลาง!”

ชิวคุนตรวจสอบร่างกายของตนเองอย่างยากที่จะเชื่อ เสมือนกับว่าทุกอย่างราวกับฝัน

“ถุย กำลังภายในชั้นกลาง ดูเหมือนว่าเมื่อกี้นี้ฉันจะให้ค่ามันสูงไปหน่อย ลูกพี่ใหญ่ กำลังภายในชั้นกลางเรามีออกมากมาย ไอ้ชิวคุนนี่ผมว่าปลิดชีพมันไปเถอะ”

ทำให้ชิวคุนที่พัฒนาอย่ารวดเร็วเป็นพวกไร้ประโยชน์ไปต่อหน้าโจนี สิ่งที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจของเขาอย่างมาก แถมโจนียังบอกว่าจะฆ่าเขาทิ้ง ชิวคุนคุกเข่าลงทันที เพื่อร้องขอชีวิต

“พี่ทั้งหลาย ขอร้องล่ะอย่าฆ่าผมเลย! ผมยอมรับว่าต่อหน้าพวกพี่ผมก็แค่ขยะเท่านั้น แต่ผมสาบาน ต่อจากนี้ผมชิวคุนจะเป็นหมาของพี่ พวกพี่ให้ผมทำอะไรผมจะไม่ขัดคำสั่งเลย”

“ถุย ฉันให้แกทำอะไรก็จะทำงั้นหรือ? ถ้าฉันสั่งให้แกไปตายล่ะ แกจะไปไหม?” โจนีจ้องมองชิวคุนอย่างนึกสนุก ดูเหมือนว่ามีความสุขมากที่เย้าแหย่เขาแบบนี้

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ชิวคุนนิ่งไป ใบหน้าของเขาราวกับร่างที่ไร้วิญญาณ โจนีหัวเราะลั่น คนผิวดำเหลือบมองโจนีอย่างราบเรียบ โจนีหุบปากเงียบในทันที

ชิวคุนที่คุกเข่าอยู่กับพื้นราวกับมดตัวหนึ่งอย่างอนาถ คนผิวดำฉีกยิ้มพร้อมกล่าว

“กำลังภายในชั้นกลางสำหรับเราแล้วไม่มีประโยชน์อะไรเลย แต่เรายังมีอีกวิธี ทำให้แกพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว แต่ว่า แกต้องไปลักพาตัวคนหนึ่งมาให้เรา พาเธอมาให้กับเรา”