บทที่ 1193 หยางฉงรู้ความจริง

ต่อให้ ไท่ซางกล่าวเสียงแผ่วมากแค่ไหน แต่หยางฉงก็ได้ยินอยู่ดี ไม้ปัดขนไก่ร่วงลงกับพื้น ยืนนิ่งอยู่กับที่

“โอ๊ย! พี่สะใภ้ เมื่อกี้ผมพูดผิด ลูกพี่ใหญ่เขาไปทำภารกิจจริงๆ พี่อย่าคิดมากเลย! ลูกพี่ใหญ่เขารักพี่มาก จะไปมีคนอื่นได้ยังไง”

ไท่ซางที่รู้ตัวว่าหลุดปากไปแทบจะตบบ้องหูตนเอง รีบแก้ตัวกับหยางฉง แต่หยางฉงเองก็ไม่ได้โง่ บางครั้งคำพูดที่ไม่ได้เจตนานี่แหละจริงที่สุด

เมื่อเธอนึกถึงหลี่ฝางตอนนี้อยู่กับผู้หญิงอื่น หัวใจของเธอบีบรัดแน่นอย่างเจ็บปวด น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ไม่สนใจไท่ซางที่ถูกมัดกับเก้าอี้ พลางร้องไห้วิ่งออกไป

ไท่ซางอยากจะไล่ตามไป แต่กลับไม่สามารถขยับได้ เมื่อเขาออกจากการพันธนาการได้ หยางฉงก็ได้รับรถของตนเองออกไปแล้ว

“ให้ตาย ทำไมฉันถึงห้ามปากตัวเองไม่อยู่กัน!” ไท่ซางทุบกำปั้นกับกำแพงของตระกูลหยาง ผนังของสวนพลันถล่มลง

คนของตระกูลหยางต่างตกใจจนไม่กล้าร้องสักแอะ ยืนตัวสั่นเทาที่มุม บทสนทนาของหยางฉงและไท่ซางพวกเขาไม่ได้อยู่แต่อย่างใด รู้เพียงคุณหนูของพวกเขาร้องไห้วิ่งออกมา หลังจากนั้นปรมาจารย์ฉินก็ออกไปอย่างอารมณ์เสีย

คนใช้จนต้องรีบเรียกลุงสามของหยางฉงอย่างหยางเทียนลี่ หากไท่ซางทำแบบนี้ต่อไป ไม่นาน ตึกเก่าของตระกูลหยางก็จะกลายเป็นเศษซาก

“ฉิน ปรมาจารย์ฉิน ท่าน ท่านใจเย็นก่อน หยางฉงถูกคุณปู่ตามใจตั้งแต่เด็ก เอาแต่ใจตัวเอง ท่านใจกว้างอย่าไปถือสาเธอเลยนะ รอเธอกลับมา ผมจะสั่งสอนเธอเอง! ผมจะมัดเธอบ้าง แล้วแต่ปรมาจาย์ฉินจัดการเลย!”

หยางเทียนลี่เพิ่งเจรจาเซ็นสัญญาหนึ่งได้ กลับมาถึงบ้านยังนั่งไม่เท่าไหร่ ก็มีคนมารายงาน บอกว่าหยางฉงกลับมาก็จับปรมาจารย์ฉินมัดเอาไว้ไต่สวน ตอนนี้ปรมาจารย์ฉินโมโหหนัก

ทำให้หยางเทียนลี่โมโหอย่างมาก พลางก่นด่าหยางฉงในใจ หยางเอาอกเอาใจ ไท่ซางไปด้วย

นางบ้าหยางฉง คิดว่ามีหลี่ฝางเอื้อหนุนแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นหรือ ไม่ว่ายังไงไท่ซางก็เป็นถึงระดับปรมาจารย์ เพียงขยับนิ้วนิดเดียวก็ทำลายตระกูลหยางได้ แต่กลับกล้าไปหาเรื่องเขา! ยัยโง่ไร้สมองชะมัด!

“คุณพูดอะไรอยู่? นั่นพี่สะใภ้ผมนะ แกกล้าสั่งสอนเธองั้นหรือ? สมองแกน้ำเข้าใช่ไหม!”

หยางเทียนลี่กำลังด่าหยางฉงในใจอย่างโมโห ประโยคของ ไท่ซางทำให้เขางงเป็นไก่ตาแตก

หากไม่ใช่เพราะความสามารถไม่ถึง เขาต้องไปลูปหน้าผากไท่ซางแน่ ดูว่าเขาเป็นไข้ใช่ไหม หยางฉงจับเขามัดเอาไว้ แต่ ไท่ซางกลับแก้ตัวให้เธอ?

“พวกแกจะยืนนิ่งอยู่ทำไม? รีบไปตามพี่สะใภ้ผมกลับมาซะสิ! ถ้าพี่สะใภ้ผมเป็นอะไรไป ผมจะเอาชีวิตพวกคุณ!”

เมื่อเห็นคนของตระกูลหยางยืนมองเขาอยู่ในสวน ไท่ซางโมโหหนักกว่าเก่า พลันถีบชายฉกรรจ์ที่อยู่ใกล้กับเขาเต็มแรง

เหล่าที่ที่ถูกถีบต่างไม่กล้าพูดสักแอะ ได้แต่รีบออกไปหาตัวหยางฉง

เมื่อหยางฉงขับรถออกมาจากตระกูลหยาง เธอมาที่บ้านของหวางซีเหยา

“เสี่ยวฉง! เธอเป็นอะไร? ทำไมถึงได้ร้องไห้? ใครทำเธอร้องไห้ เธอบอกฉันมา ฉันจะไปสั่งสอนมัน!”