บทที่ 1196 ท้อง

หยางฉงเข้าไปในห้องน้ำอย่างไร้คำพูด เมื่อเธอเห็นแท่งตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด เธอตัวแข็งทื่อ กระทั่งหวางซีเหยามาเคาะประตูห้องน้ำอย่างร้อนใจ เธอถึงได้สติกลับคืนมา

“เสี่ยวฉง เป็นไงบ้าง? พูดอะไรสักอย่างสิ! ฉันจะตายอยู่แล้ว!”

หวางซีเหยาที่รออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเห็นว่าหยางฉงไม่ออกมาสักที รีบร้อนอย่างมาก แทบอยากจะผลักประตูเข้าไป

เมื่อได้ยินเสียงของหวางซีเหยา หยางฉงถึงได้ค่อยเปิดประตูห้องน้ำออก เมื่อเห็นใบหน้าที่ร้อนใจของหวางซีเหยาจึงกล่าวอย่างมึนงง “เหยาเหยา ฉันท้อง……”

หวางซีเหยาแย่งแท่งตรวจครรภ์ในมือของหยางฉงมาไว้ มองดูอยู่หลายรอบถึงได้ยอมรับความจริงที่ยากจะเชื่อ

“ไม่เป็นไร เสี่ยวฉง ไม่เป็นไรนะ เธอออกมาก่อน เราค่อยๆ คิดหาวิธีแก้ปัญหา”

หวางซีเหยาประคองหยางฉงอย่างระแวดระวังไปที่โซฟา ก่อนคุกเข่าคุยกับเธอ “เสี่ยวฉง เธอคิดจะทำยังไง?”

อันที่จริง หวางซีเหยาไม่คิดที่จะให้หยางฉงเก็บเด็กคนนี้ไว้ ยังไงซะความหมายของหลี่ฝางตอนนี้ชัดเจนมาก เขาตัดสินใจที่จะเลิกกับหยางฉงแน่แล้ว

หากหยางฉงคลอดเด็กคนนี้ออกมา ถ้างั้นสำหรับเธอก็เป็นเพียงความรับผิดชอบเท่านั้น

“เหยาเหยา ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ฉันคิดว่าฉันจะเดินไปกับหลี่ฝางได้จนนาทีสุดท้าย”

หยางฉงน้ำตาไหลเอ่อ สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันนี้เกิดความคาดหมายของเธอมาก

หากหลี่ฝางไม่ได้ฟื้นความจำ หรือหลี่ฝางอาจจะเลือกเธอละก็ หยางฉงจะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้อย่างไม่ลังเล

แต่ตอนนี้หลี่ฝางไม่อยู่แล้ว เขาตัดสินใจเลิกกับเธอแล้ว เด็กคนนี้จะมีความหมายอะไร

“ฉันมันโง่ อันที่จริงตอนแรกฉันนึกถึงจุดจบแบบนี้แล้ว ฉันควรจะรักตัวเองให้มาก เป็นความผิดของฉัน ฉันทำร้ายเด็กที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย”

หยางฉงร่ำไห้พลางลูปบริเวณท้องของเธอ แม้จะตั้งครรภ์ได้เพียงหนึ่งเดือน แต่เหมือนกับว่าเธอรู้สึกได้ถึงชีวิตน้อยๆ อย่างไรอย่างงั้น

“ไม่ใช่ความผิดของเธอ เสี่ยวฉง เธอมาเป็นแบบนี้” หยางฉงที่เต็มโทาตัวเองอยู่อย่างนั้น หวางซีเหยาแทบจะทนไม่ไหวที่จะหั่นหลี่ฝางเป็นชิ้นๆ

“เสี่ยวฉง ตอนนี้เธอท้องอยู่ ตื่นเต้นมากไม่ได้ อย่าร้องไห้ แบบนี้เธอจะเสียสุขภาพ”

หยางฉงในตอนนี้ราวกับขาดที่ยึดเหนี่ยว เรื่องของหลี่ฝางทำให้เธอขาดสติไปอย่างสิ้นเชิง

หวางซีเหยาต้องทำให้เธอใจเย็นลงก่อน ต่อให้เธอไม่ได้ท้อง น้ำตาท่วมแบบนี้ทุกวันก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา

เมื่อได้ยินว่าเธอทำแบบนี้ไม่ดีต่อเด็กในท้อง หยางฉงจึงได้สติกลับคืนมาบ้าง เธอสูดหายใจกลั้นน้ำตา

“เหยาเหยา ขอบคุณมากนะที่ปลอบใจฉัน เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ทำร้ายตัวเอง ต่อให้เพื่อเด็กในท้อง ฉันก็ต้องอยู่ต่อไป”

ความหมายของหยางฉงคิดจะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้ หวางซีเหยาทั้งดีใจและกังวล