บทที่ 1211 นัดทานข้าวกับคนอื่น

ฉินวี่เฟยมองดูราฟาเอลที่ยืนอยู่ข้างกายของตัวเอง ท่าทางลังเลเล็กน้อย เธออยากจะถามสถานการณ์ปัจจุบันของหลี่ฝางจากราฟาเอล แต่พอนึกได้ว่าตัวเองได้เลิกรากับหลี่ฝางไปแล้ว ก็รู้สึกว่าตัวเองยุ่งเรื่องของชาวบ้านมากเกินไป

“ลูกพี่สบายดี ไม่ต้องเป็นห่วง” ในขณะที่ฉินวี่เฟยกำลังลังเลอย่างหนักอยู่นั่นเอง เสียงของราฟาเอลก็ได้ดังขึ้นมาในห้องทำงานอย่างกะทันหัน

“แค่ก ๆ ......เขาจะเป็นยังไงแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย ฉันไม่เป็นห่วงเขาหรอก อีกอย่าง ต่อไปนี้อย่าพูดถึงเขาต่อหน้าฉันอีกนะ” ฉินวี่เฟยเกือบจะสำลักน้ำลายของตัวเอง ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

ราฟาเอลเป็นอะไรไป ตัวเองไม่ได้ถามเรื่องหลี่ฝางสักหน่อย เขาพูดถึงหลี่ฝางทำไม

ถึงแม้ในใจของฉินวี่เฟยจะกล่าวโทษราฟาเอลอย่างหนัก แต่ทันทีที่ได้รู้ว่าหลี่ฝางปลอดภัย แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าคิ้วที่ขมวดแน่นอยู่เมื่อสักครู่นั้นได้ผ่อนคลายไปแล้ว

เหลือบไปมองฉินวี่เฟยที่มีท่าทางไม่เป็นธรรมชาติ ราฟาเอลยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าสงบนิ่ง และไม่ได้ต่อปากต่อกรกับเธอ

ผู้หญิงเนี่ยนะ ปากไม่ตรงกับใจอยู่เสมอมา ฉินวี่เฟยเองก็ไม่ต่างกัน ปากบอกว่าไม่อยากรู้ข่าวของหลี่ฝาง แต่หลายวันมานี้เห็นได้ชัดว่าเธอกังวลเป็นอย่างมาก

“ประธานฉินคะ เมื่อกี้คุณชายจ้าวโทรมาบอกว่าอยากนัดคุณทานข้าว ต้องการให้ฉันปฏิเสธไปไหมคะ?” ในขณะที่บรรยากาศกำลังเข้าสู่ความตึงเครียดนั่นเอง เหลียงเชี่ยนก็พลันเคาะประตูและเดินเข้ามา

ถ้าหากเป็นเมื่อก่อนถ้ามีผู้ชายคนอื่นนัดฉินวี่เฟยออกไปทานข้าว เหลียงเชี่ยนคงไม่ต้องถามและปฏิเสธไปทันที แต่หลังจากที่เธอรู้ว่าฉินวี่เฟยได้เลิกรากับหลี่ฝางไป เธอก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธเลยสักครั้ง ผู้ชายคนไหนที่อยากจะนัดกับฉินวี่เฟย เธอล้วนคิดที่จะจับคู่ให้ทั้งนั้น

ถึงแม้ฉินวี่เฟยจะเคยบอกกับเหลียงเชี่ยนแล้วว่า ระยะนี้ตัวเองยังไม่อยากจะมีความรัก เน้นไปที่เรื่องงานเป็นหลัก แต่ก็ทนไม่ไหวกับการที่เหลียงเชี่ยนถามเป็นสิบ ๆ รอบในหนึ่งวัน ที่ผ่านมาเดือนกว่า ๆ ฉินวี่เฟยก็ได้ไปตามนัดอยู่สักสองสามครั้ง และหนึ่งในนั้นก็คือคุณชายจ้าวคนนี้

พูดถึงคุณชายจ้าวคนนี้ เขามีชื่อเต็มว่าจ้าวเทียนหลิน มีภูมิหลังที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง เขาเป็นลูกครึ่ง คุณพ่อเป็นนักออกแบบที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน คุณแม่เป็นลูกสาวของนักธุรกิจน้ำมันปิโตรเลียมชั้นนำของอเมริกา มีฐานะสูงส่งในอเมริกา

เพราะว่าฉินวี่เฟยต้องการเข้าตลาดหุ้นในต่างประเทศ และจ้าวเทียนหลินเป็นผู้รับผิดชอบเกี่ยวกับการร่วมมือทางธุรกิจกับฉินวี่เฟย และทั้งสองคนก็ได้รู้จักกันเพราะเหตุนี้ นอกจากนี้จ้าวเทียนหลินก็ไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่น ๆ เพียงแค่ลุ่มหลงในความสวยของฉินวี่เฟย เขาอ่อนโยนกับฉินวี่เฟยมาก แม้ว่าทั้งสองคนจะนัดกันมาสามครั้งแล้ว เขาก็ไม่เคยแสดงท่าทางอะไรที่เกินเลยเลยสักครั้ง

ดังนั้นหลังจากที่จ้าวเทียนหลินได้โทรมาในครั้งนี้ เหลียงเชี่ยนถึงได้มาถามความเห็นจากฉินวี่เฟย

“ได้ ตอนเย็นฉันว่างพอดีเลย” ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องการอำพรางความถ่อมตัวของตัวเองหรือว่าต้องการหลีกหนีความจริงที่ว่าตัวเองยังมีใจต่อหลี่ฝางกันแน่ ครั้งนี้ฉินวี่เฟยได้ตอบรับการนัดหมายของจ้าวเทียนหลินไปอย่างง่ายดาย

เป็นธรรมดาที่เหลียงเชี่ยนจะพอใจ ในสายตาของเธอแล้วจ้าวเทียนหลินไม่เพียงหน้าตาหล่อเหลา ทั้งยังเป็นสุภาพบุรุษและมีความรับผิดชอบ เป็นผู้ชายที่สามารถฝากอนาคตเอาไว้ด้วยได้

“คุณหนูฉิน ตอนนี้ข้างนอกไม่ค่อยสงบ ระยะนี่คุณอย่าออกไปข้างนอกเลยจะดีกว่า” เมื่อราฟาเอลได้ยินว่าฉินวี่เฟยนัดออกไปข้างนอกกับคุณชายจ้าวนั่นอีกแล้ว เขาก็ได้ขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์นัก

ถึงแม้เขาจะรู้ว่าฉินวี่เฟยได้เลิกรากับหลี่ฝางไปแล้ว แต่ในใจของเขาฉินวี่เฟยยังเป็นผู้หญิงของลูกพี่ของตัวเอง เมื่อเห็นพี่สะใภ้ใหญ่ของตัวเองออกไปนัดเดทกับชายคนอื่น ใครก็ต้องรู้สึกไม่ดีกันทั้งนั้น

“ฉันเป็นแค่คนธรรมดา จะเจอกับอันตรายอะไรได้? เรื่องของฉันไม่จำเป็นต้องให้นายมายุ่ง ตอนนี้ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับหลี่ฝางแล้ว หวังว่านายจะไม่รบกวนชีวิตของฉัน”