บทที่ 1222 ยีนที่เปลี่ยนไป

กู่ยี่เทียนชี้ไปที่โทชิโอะ คามิยะที่อยู่ในหลุมก่อนจะกลอกตา ถ้าเกิดเขารู้ว่าฮอว์กินส์นั้นแปลงกายไปแล้ว แถมเลือดก็ยังมีพิษ ให้ตายอย่างไรเขาก็ไม่มีทางใช้มือไปควักหัวใจของเขา

หลี่ฝางมองของเหลวสีเขียวที่ไหลออกมาจากบริเวณคิ้วของโทชิโอะ คามิยะ ก่อนจะมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา นี่มันปีศาจประหลาดโบราณงูยักษ์กลืนฟ้างั้นเหรอ？บันทึกในประวัติศาสตร์ไม่ได้บอกว่าปีศาจประหลาดนี้มันสาบสูญไปในสงครามตั้งแต่หลายพันปีก่อนแล้วเหรอ？อาซาโทสไปหาเนื้อของปีศาจประหลาดนี้มาได้อย่างไรกัน？

จู่ๆ ในหัวของหลี่ฝางที่คุยกับผู้อาวุโสในวันนั้นก็คิดขึ้นมา

“ยีนเปลี่ยน” ！

เมื่อคิดได้แบบนี้ นอกจากหลี่ฝางจะรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากแล้วก็ตกใจเข้าไปใหญ่ ผู้อาวุโสพูดกับเขาเล็กน้อยเพียงเท่านั้น บอกว่าบางประเทศกำลังวิจัยการเปลี่ยนแปลงของยีนของร่างกายมนุษย์เพื่อมาเปลี่ยนร่างกายของมนุษย์เอง มันทำให้คนธรรมดากลายเป็นนักรบได้ แถมยังสามารถทำให้นักรบระดับธรรมดาเพิ่มอิทธิพลของตัวเองได้ด้วย

ตอนแรกหลี่ฝางไม่เชื่อ ถึงอย่างไรการจะเปลี่ยนตัวตนที่ติดตัวมาตั้งแต่แรกนั้นมันยากกว่าอะไรเป็นไหนๆ แต่ตอนนี้เรื่องของโทชิโอะ คามิยะกับฮอว์กินส์ก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว หลี่ฝางเลยไม่เชื่อไม่ได้แล้ว หรือบางทีอาจจะมีบางประเทศที่วิจัยวิธีการเปลี่ยนยีนของคนออกมาได้แล้ว

“หลี่ฝาง คุณคิดอะไรออกหรือเปล่า？” กู่ยี่เทียนเห็นว่าสีหน้าของหลี่ฝางเปลี่ยนไป ก็อดไม่ได้ที่จะถาม

“ฉันคิดว่าบางทีฉันอาจจะเดาเหตุผลที่ฮอว์กินส์กับโทชิโอะ คามิยะมีความสามารถเพิ่มขึ้นมากกะทันหันออกแล้ว” หลี่ฝางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบา สีหน้าของกู่ยี่เทียนเองก็จริงจังขึ้นมาด้วย พลางมองหลี่ฝางที่รอให้เขาพูดต่อไป

“ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสบอกกับฉัน ว่ามีบางประเทศกำลังทดลองยีนของมนุษย์ ฉันว่าพวกเขาจะต้องรู้แล้วว่าเนื้อของงูยักษ์กลืนฟ้าทำให้คนเปลี่ยนเนื้อหนังมังสาของคนได้ ดังนั้นเลยทำการวิจัยกับการเรียนรู้ จากนั้นก็วิจัยการเปลี่ยนยีนมนุษย์ได้ เพียงแค่วิธีนี้มันยังไม่สมบูรณ์ ยังมีปัญหาอยู่บ้าง ดังนั้นเลยทำให้ฮอว์กินส์กับโทชิโอะ คามิยะเปลี่ยนเป็นประหลาดไป”

คำพูดของหลี่ฝางทำให้กู่ยี่เทียนตะลึงจนอ้าปากค้าง เรื่องเหล่านี้เขาคิดว่าจะได้เห็นเพียงในหนังไซไฟเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะมาเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆ

“ขนาดปีศาจประหลาดโบราณยังทำออกมาได้เลยเหรอ？นี่มันฝืนธรรมชาติเกินไปแล้วนะ？” กู่ยี่เทียนอึ้งอยู่นานก่อนจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมา

พูดตรงๆ ถึงแม้เทคนิคการโคลนจะไม่ใช่สิ่งที่หายากอะไร แต่เทคนิคการทำให้ปีศาจประหลาดโบราณกลับมามีชีวิตอีกครั้งนั้น มันเป็นเหมือนเป็นที่สุดของโลกเลยล่ะ ไม่รู้จริงๆ ว่าพวกที่ทำวิจัยนั้นคิดอะไรอยู่ กินอิ่มนอนหลับแล้วไม่มีอะไรทำเลยทำสิ่งที่ไร้ประโยชน์ขึ้นมา สุดท้ายยังต้องให้นักรบมาเก็บกวาดอีก

“แต่นี่เป็นเพียงการคาดเดาของฉัน ยังไม่กล้ามั่นใจ ตอนนี้สิ่งที่รีบร้อนที่สุดคือการหาอาซาโทสให้เจอ และหยุดไม่ให้เขาได้หินคริสทัลไป เรื่องการเปลี่ยนยีนนี้เราค่อยๆ คุยกันไปก็แล้วกัน”

หลี่ฝางเห็นว่ากู่ยี่เทียนพักฟื้นพอตัวแล้ว เลยเดินเข้าไปด้านหน้าประตูหิน ก่อนจะเอาเลือดของแคทเธอรินเทใส่ที่ล็อกตรงกลาง

เพียงไม่นานด้านในก็มีเสียงของโซ่ออกมา จากนั้นประตูหินก็ค่อยๆ เปิดออกมา

ด้านในของประตูหินนั้นมีหมอกขาว ห่างเพียงห้าก้าวก็มองไม่เห็น เลยเดินต่อไปไม่ได้แล้ว พวกหลี่ฝางเลยต้องจับไหล่กันเดินไปด้านใน

ตอนที่เงาของพวกเขาหายเข้าไปในหมอกหมด ประตูหินใหญ่ก็ปิดเสียงดังขึ้นมา

แต่ตอนที่พวกหลี่ฝางกับโทชิโอะ คามิยะสู้กัน โห่จื่อที่อยู่ไกลออกไปบริเวณเมืองตงไห่ก็ช่วยเป็นเวลาสิบสองชั่วโมงแล้ว