บทที่ 1245 แม่มดเข้าร่าง

แต่ตอนที่เขาหันหน้ามามองฉินวี่เฟยอีกครั้ง ก็พบว่าผมเปลี่ยนเป็นสีขาวแล้ว ใบหน้าก็เป็นยายแก้หน้าเหี่ยว

เมื่อรู้ว่าเล่ห์ลวงของตัวเองใช้ไม่ได้แล้ว สีหน้าของยายแก่ก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก แววตาก็เต็มไปด้วยความอาฆาต ก่อนจะโอบคอของหลี่ฝาง แล้วก็มองหลี่ต๋าคางพลางขู่

“ถ้าแกกล้าเข้ามาอีกก้าว ฉันจะเอาชีวิตเขาเลยนะ！”

หลี่ฝางที่ถูกเธอกอดคอเอาไว้ก็ไม่กล้าทำอะไรโดยไม่คิด เพราะเขารู้สึกได้ว่าความสามารถของยายแก่นั้นไม่ธรรมดา เขาอยากจะหลุดออกนั้น ตัวเองคงจะเจ็บไม่เบาเลย

ขณะที่หลี่ฝางกำลังคิดว่าจะช่วยตัวเองอย่างไร หลี่ต๋าคางมองยายแก่พลางหัวเราะเสียงเย็นชา “เหอะ ไม่ดูกำลังตัวเองเลย！”

ยังไม่รู้ว่าเขาออกกระบวนท่าอะไรเท่าไหร่ คิ้วของยายแก่ก็มีรอยเลือดออกมา

ยายแก่ที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นในตอนนี้กลับหัวใจหยุดเต้นไป จากนั้นก็มีลูกตาหลุดออกมาจากดวงตา ร่างกายที่ยืนอยู่กับที่เพียงไม่กี่วินาทีก็ล้มลงทันที

ถึงแม้หลี่ฝางจะรู้ว่าพ่อของตัวเองนั้นแข็งแกร่งมาก แต่กระบวนท่านี้เขาก็ยังตกใจไม่น้อย นักรบครึ่งเทพอย่างหลี่ต๋าคางใช้กระบวนท่าเดียวก็จัดการได้ พลังนี้มันน่ากลัวขนาดไหนกันนะ？

หลี่ฝางยังไม่ทันจะมีสติกลับมาจากความตกใจนั้น หลี่ต๋าคางที่เย่อหยิ่งกลับกระอักเลือดออกมา

“พ่อ！คุณเป็นอะไรเหรอ！” หลี่ฝางปรี่เข้าไปหาด้วยความร้อนใจก่อนจะเขย่าตัวของหลี่ต๋าคาง พลางรีบถาม

“แค่กๆ ……คุณอย่าเพิ่งสนใจฉันเลย ไปปลุกคนอื่นก่อนเถอะ” หลี่ต๋าคางผลักมือของหลี่ฝางที่พยุงเขาออก จากนั้นก็ชี้ไปที่เสือขาวที่นอนกระจัดกระจายพลางพูด

หลี่ฝางขมวดคิ้วพลางมองหน้าซีดของหลี่ต๋าคาง ตอนที่อ้าปากกำลังจะพูดอะไร กลับถูกแววตาจริงจังของเขาหยุดไว้ ระหว่างที่ไร้ทางเลือกนั้นเขาได้ยินเพียงคำสั่งของหลี่ต๋าคาง เลยไปปลุกพวกเสือขาว

“เอ๋？ฉันเพิ่งจะกลับมาที่หน่วยการต่อสู้เหรอ？ทำไมตอนนี้ถึงยังอยู่ที่ห้องลับล่ะ？หรือว่าฉันกำลังฝันเหรอ？”

เสือขาวลืมตาอย่างมึนงง จากนั้นก็มองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย แคทเธอรินกับหงส์แดงเองก็ค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา พลางมีอารมณ์งุนงงเหมือนกัน

“หลี่ฝาง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ？พี่ใหญ่ของเราล่ะ？เขาไปไหนแล้ว？ทำไมฉันกลับมาที่บ้าๆ ที่นี่อีก？”

หงส์แดงมองหลี่ฝางด้วยความตกใจกลับ เหมือนกับรับความจริงที่ตัวเองยังอยู่ในห้องลับนี้ไม่ได้

ต้องรู้ก่อนว่าเธอเพิ่งจะจัดงานแต่งกับกู่ยี่เทียนอยู่ ตอนที่พวกเขาทั้งสองกำลังจะสาบานกับบาทหลวงนั้น จู่ๆ ภาพรอบๆ ก็แตกสลายไป

“ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างแน่ชัด แต่เมื่อครู่นั้นเป็นภาพลวงตา ส่วนคนที่ใช้เล่ห์นั้นถูกพ่อของฉันฆ่าแล้ว”

หลี่ฝางเองก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายกับพวกเขาอย่างไร ถึงอย่างไรเขาก็ยังไม่ได้เข้าใจในตัวของยายแก่คนนั้นเท่าไหร่

“โอ๊ย！” เรื่องหนึ่งเพิ่งนิ่งลง ก็กลับมีอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา สีหน้าที่ยังปกติอย่างแคทเธอรินจู่ๆ ก็ร้องเสียงดังขึ้นมา พลางล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด