บทที่ 1273 ยาที่ประหลาด

เปียวจื่อคำรามลั่น ก่อนที่พลังจะแผ่ซ่าน กระเบื้องที่ใต้เท้าของเขาแตกออก ราวกับธนูที่ยิงออกไปที่หลี่ต๋าคางอย่างรุนแรง

ดวงตาภายใต้หน้ากากดำขลับและลึกล้ำ ไม่เห็นความหวั่นแม้สักนิด ตวงตาดำขาวที่แยกอย่างชัดเจนหรี่ลง เปียวจื่อที่จู่โจมด้วยพลังทั้งหมดสายตาพร่ามัว ก่อนที่หน้าของเขาจะถูกโจมตีอย่างแรง

ทันใดนั้น สีหน้าของก็เปียวจื่อเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้ประลองกับหลี่ต๋าคางจริงๆ ถึงได้รู้ว่าทั้งคู่แตกต่างกันมากแค่ไหน ร่างกายที่แข็งแกร่งร่วงลงกับพื้นอย่างแรง พื้นที่ราบเรียบในคราแรกเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

“แดนสุดครึ่งเทพ?” จ้องมองเปียวจื่อที่ถูกหลี่ต๋าคางจัดการได้อย่างง่ายดาย ท่านจวนรูม่านตาขยาย กล่าวอย่างตกตะลึง

ครั้งสุดท้ายที่เขาเจอหลี่ต๋าคาง หลี่ต๋าคางอยู่แค่แดนเต๋าชั้นกลางเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าเวลาสั้นๆ ความสามารถของเขาจะเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้

“เปียวจื่อ! ใช้ท่าสุดยอดของแกเร็วเข้า!” ความสามารถของหลี่ต๋าคางเกินความหมายของท่านจวนไปแล้ว เขาไม่เปลี่ยนแปลงแผนการของตนไม่ได้

ทีแรกคิดว่าความสามารถของเปียวจื่อต่อให้จัดการหลี่ต๋างไม่ได้ ก็ต้องสู้กับเขาได้อย่างสูสี แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เปียวจื่อจะมีชีวิตรอดจากหลี่ต๋าคางห้าสิบท่ายังยาก

เมื่อเปียวจื่อได้ยินคำของท่านจวนเขาจ้องมองท่านจวนอย่างไม่มั่นใจ อีกฝ่ายพยักหน้าอย่างมุ่งมั่นให้กับเปียวจื่อ

หลังมั่นใจว่าต้องใช้ท่าสุดยอด เปียวจื่อไม่ลังเลอีกต่อไป เขาควักขวดยาเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋า หยิบยาสีแดงออกมาจากขวด ก่อนที่จะกลืนยาลงไป

หลี่ต๋าคางขมวดคิ้วกับการกระทำของเปียวจื่อ แม้เขาจะไม่รู้ว่าในขวดยานั้นคืออะไร ทำอะไรได้ แต่ลางสังหรณ์ของเขาบอกว่า ยานั่นไม่ใช่ของดีแน่

หลังเปียวจื่อทานยานั้นลงไปไม่นาน ร่างกายของเขาก็เริ่มมีปฏิกิริยา ร่างกายที่สูงใหญ่ของเขาในคราแรกเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างชัดเจน กล้ามเนื้อผุดขึ้นตามร่างกายอย่างรวดเร็ว จนเสื้อผ้าฉีกขาด

ไม่นาน ร่างของเปียวจื่อสูงกว่าสามเมตร ร่างสูงใหญ่ยักษ์กว่าหลี่ต๋าคางสามถึงสี่เท่า

ท่านจวนในตอนนี้ค่อยๆ ถอยไปนอกห้อง จ้องเขม็งเปียวจื่อด้วยความคร่ำเครียด ยาสีแดงนั้นอันที่จริงทาเคชิตะ มัตสึซากะเป็นคนให้กับเขาเอาไว้ เห็นว่าสามารถเพิ่มพลังและความสามารถให้กับมนุษย์ได้อย่างรวดเร็ว

ก่อนหน้านี้ท่านจวนเคยให้เปียวจื่อทานแล้วรอบหนึ่ง และเห็นผลได้อย่างชัดเจน แต่เปียวจื่อก็แทบสังเวยเพราะเหตุนี้

เพราะงั้นหากไม่ใช่เวลาคับขันจริงๆ ท่านจวนไม่มีทางให้เปียวจื่อใช้วิธีการแบบนี้

จ้องมองเปียวจื่อที่ใหญ่ยักษ์ของเปียวจื่อ สายตาของหลี่ต๋าคางเกิดความเคร่งขรึม เปียวจื่อที่อยู่ในชั้นสูงของแดนเต๋าความสามารถของเขาในตอนนี้สามารถเทียบกับหลี่ต๋าคางได้เลย

“คำราม——” ก่อนหน้านี้เปียวจื่อส่งเสียงคำรามราวกับสัตว์ร้าย ก่อนที่จะโจมตีหลี่ต๋าคางอย่างรวดเร็ว

แม้ร่างกายของเขาในตอนนี้ใหญ่กว่าเมื่อครู่มาก แต่ความว่องไวกลับไม่ลดลงเลย แถมยังเร็วกว่าเมื่อสักครู่อีกต่างหาก

เพียงแค่สิบวินาทีสั้นๆ ทั้งคู่สู้กันกว่าสิบท่า เปียวจื่อมีพละกำลังมาก หมัดของเขาที่กระทบลงมาทำให้มือของหลี่ต๋าคางชา

ที่ยุ่งยากมากกว่านั้น หลี่ต๋าคางต้องสู้กับเปียวจื่อไปด้วย พร้อมกับหลบหลีกอาวุธลับที่คนของทาเคชิตะ มัตสึซากะปล่อยออกมา