บทที่ 1291 คลอดลูก

แม้จะพูดแบบนั้น แต่หลี่ฝางคิดว่าหยูหลิงฮุ่ยไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น แม้ฐานะทางบ้านของตระกูลหยูไม่ได้รวยนัก แต่ก็ไม่ถึงกับไม่มีอันจะกิน

บวกกับหน้าตาและรูปร่างหยูหลิงฮุ่ยค่อนข้างโดดเด่น ถึงแม้ท้องแล้ว เธอก็สามารถเอาเด็กออกแล้วไปหาผู้ชายที่ดีกว่านี้ได้

อีกทั้งหลี่ฝางดูสายตาหยูหลิงฮุ่ยที่มองไท่ซางออก ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรกับไท่ซาง

“เอางี้ ยังไงหยูหลิงฮุ่ยก็จะคลอดแล้ว มิสู้ให้เธอคลอดลูกเสร็จ แล้วคุณก็ไปตรวจความเป็นพ่อเด็ก พอผลออกมาแล้วค่อยวางแผนกันก็ยังไม่สาย”

แม้นี้เป็นเรื่องส่วนตัวของไท่ซางและหยูหลิงฮุ่ย แต่หลี่ฝางในฐานะที่เป็นลูกพี่เขา ก็หวังว่าไท่ซางจะมีความรับผิดชอบที่ตนควรมี

ถ้าเด็กคนนี้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของไท่ซางจริงๆ อย่างน้อยเข้าก็ต้องทำตัวเป็นพ่อที่เหมาะสม

“โอเคๆ ผมทนได้มากสุดแค่1เดือน หลังจาก1เดือน พอผลตรวจออกมาผมจะให้หยูหลิงฮุ่ยเป็นคนเลี้ยงเด็กนั่นทันที”

ตอนแรกไท่ซางไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอแนะของหลี่ฝาง แต่โดนหลี่ฝางเอาชนะด้วยสายตา จึงพยักหน้าอย่างจนปัญญา

“นี่ คุณ คุณคลอดเด็กคนนี้ออกมาได้ หลังจากนี้อีก1เดือนผมจะไปตรวจความเป็นพ่อกับเขา ถ้าเป็นลูกผมจริงๆ ผมจะรับผิดชอบ แต่ถ้าคุณกล้าหลอกผมด้วยวิธีนี้ ผลที่ตามมาคุณรู้ว่าจะเป็นยังไง”

ไท่ซางกลับเข้าห้องผู้ป่วยอีกครั้ง มองหยูหลิงฮุ่ยที่นั่งร้องไห้อยู่บนโซฟาไม่หยุดไม่หย่อน พลางพูดขึ้นอย่างเย็นชา

สายตาไร้ความรู้สึกของไท่ซางที่มองมา ทำเอาหยูหลิงฮุ่ยสั่นไปทั้งตัว แน่นอนว่าเธอรู้ผลที่จะตามมาของการโกหก

ระยะเวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันเกือบปี หยูหลิงฮุ่ยได้สัมผัสกับนิสัยของไท่ซางแทบทั้งหมดแล้ว

ไท่ซางเกลียดการโดนคนอื่นผูกมัดที่สุด ทำอะไรตามใจตัวเองตลอด เพราะศักยภาพการเป็นปรมาจารย์ของตน เขาจึงยโสโอหังสุดๆอีกทั้งเขาใช้ความสามารถแทนคำพูดมาโดยตลอด หมัดใครหนักกว่าเขาก็ฟังคนนั้น

หยูหลิงฮุ่ยกำชายเสื้อแน่น พลางกัดฟันพูด“บางทีฉันอาจโกหกคุณเรื่องอื่น แต่เรื่องนี้ฉันไม่มีทางโกหกแน่นอน”

ขณะหยูหลิงฮุ่ยพูดประโยคนี้ออกมา น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวมาก ท่าทีจริงจังของเธอทำเอาไท่ซางวุ่นวายใจ โบกมือไปมาอย่างเหลืออด

“เอาล่ะๆ โกหกหรือไม่โกหก 1เดือนหลังจากนี้ก็จะได้รู้กัน คุณไม่ต้องพูดมากความกับผมหรอก”

เมื่อกี้ยังคิดอยู่เลยว่าจะใช้เวลาครึ่งเดือนกว่าๆนี้ไปจีบสาวๆยังไงดี คิดไม่ถึงว่าจู่ๆจะมีลูกชาย ไท่ซางอารมณ์เสียทันที

“ลูกพี่ ผมไปทำธุระก่อน ผู้หญิงคนนี้ให้ลูกพี่กับพี่สะใภ้จัดการแล้วกัน”ไท่ซางเหลือบมองหยูหลิงฮุ่ยแวบหนึ่ง ความรู้สึกซับซ้อนสุดๆ

เขาหาข้ออ้างแล้วแอบหนีออกมา เขาคิดว่าถ้าตนอยู่กับหยูหลิงฮุ่ยต่ออีกละก็ ไม่ช้าก็เร็วต้องเป็นบ้าไปแน่ๆ