บทที่ 1382 ฉลองเทศกาล

หลี่ฝางกุมขมับอย่างจนปัญญา จากนั้นถอนหายใจแล้วอธิบาย“เรื่องพวกนี้ฉันยังไงได้ ก็แค่ชื่อเสียง อีกอย่าง ต่อให้เจียเหอมีคู่ครองฐานะเท่าเทียมแล้วยังไง？เขาก็ยังคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอยู่ดี เพราะงั้นนายไม่ต้องเป็นห่วงฉัน รักษาตัวให้ดีๆก็พอ”

แม้หลี่ฝางจะซาบซึ้งกับการกระทำที่ปกป้องตนของคิริน ยาโกะ แต่บางสิ่งก็ไม่จำเป็น

เขารู้แล้วว่ายาส่วนผสมอยู่ที่ไหน ตอนนี้ก็แค่ต้องไปขโมยยาส่วนผสมมาจากจวนของนายกรัฐมนตรี จากนั้นเรื่องทุกอย่างในจวนท่านนายพลก็ไม่เกี่ยวอะไรกับตนแล้ว ช่างเจียเหอปะไร

“แต่……”

“นายไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว！ฉันตัดสินใจจะเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมเจียเหอไปแล้ว และจะจัดงานแต่งในอีกสามวัน”

ตอนแรกคิริน ยาโกะจะพูดบางอย่าง แต่ขณะเขาเพิ่งได้อ้าปาก ท่านนายพลหญิงก็พูดขัดเขาอย่างจริงจัง ถึงขนาดประกาศว่าจะแต่งงานกับเจียเหอในอีกสามวัน

“ไม่ได้เด็ดขาด！ท่านนายพล！”ได้ยินที่ท่านนายพลหญิงพูด คิริน ยาโกะกับจื่อยีก็ร้องออกมาพร้อมกัน

“ท่านนายพล！งานแต่งท่านกับท่านหลี่ยังไม่จัดเลย จะไปแต่งกับท่านเจียเหอก่อนได้ยังไง？นี่มันไม่ถูกต้อง！”

“ท่านนายพล ท่านทำแบบนี้เป็นการผลักให้ท่านหลี่ตกที่นั่งลำบาก！เรื่องที่ท่านจะเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมของท่านเจียเหอ ก็ทำให้ท่านหลี่อับอายมากพอแล้ว จะใช้งานแต่งให้ท่านหลี่ขายหน้าไปอีกงั้นเหรอ？”

หลังจากหลี่ฝางสั่งสอนเจียเหอแทนคิริน ยาโกะ นับได้ว่าตอนนี้พวกเขาสองคนอยู่ฝ่ายหลี่ฝางแล้ว เห็นท่านนายพลหญิงไม่สนใจความรู้สึกหลี่ฝางเช่นนี้ พวกเขาก็คัดค้านท่านนายพลหญิงโดยไม่สนใจกฎเกณฑ์ที่ผ่านๆมา

คิดไม่ถึงว่าตนจะถูกเด็กสองคนนี้สอน สีหน้าท่านนายพลหญิงเคร่งขรึมขึ้นมาทันที มือทั้งสองกำแน่น พลางพูดด้วยสายตาเย็นชา

“พวกนายคงลืมไปแล้วว่าในจวนท่านนายพลนี้ ใครกันแน่ที่เป็นเจ้านายจริงๆ！ฉันจะทำอะไรต้องผ่านความเห็นด้วยของพวกนายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ？เรื่องนี้ก็ตกลงตามนี้แหละ ใครกล้าคัดค้านก็ฆ่าให้หมด！”

ตอนนี้ท่านนายพลหญิงโมโหมาก เธอเกลียดท่าทีไม่สะทกสะท้านของหลี่ฝางแบบนี้สุดๆ ถึงได้พูดว่าจะจัดงานแต่งกับเจียเหอก่อนด้วยความโกรธ ตอนนี้พูดออกไปแล้ว จะเสียใจภายหลังก็ไม่ได้

อีกทั้งพ่อของเจียเหอก็บอกท่านนายพลหญิงเป็นนัยๆมาตลอด แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ตัวเองจะได้ไม่ต้องไปอยู่ตรงกลางทำอะไรไม่ถูก

เห็นท่านนายพลหญิงโมโห จื่อยีกับคิริน ยาโกะก็ตกใจจนไม่กล้าพูด บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที ส่วนหลี่ฝางที่เป็นผู้เกี่ยวข้องกลับยังมีสีหน้าเรียบเฉย

นี่ทำให้ท่านนายพลหญิงยิ่งโมโหเข้าไปอีก มองหลี่ฝางพวกเขาด้วยความโมโห แล้วสะบัดแขนเสื้อเดินออกไป

“คือ……ท่านหลี่ ท่านรีบตามท่านนายพลไปเถอะ บอกเธอว่าคุณไม่อยากให้ไปเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมของเจียเหอ”คิริน ยาโกะเห็นท่านนายพลหญิงออกไป ก็ร้อนรนดั่งมดบนหม้อไฟ เร่งให้หลี่ฝางตามท่านนายพลหญิงไป

หลี่ฝางไม่สนใจคำพูดของเขา ยักไหล่ไปมาอย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วนั่งลงบนเก้าอีกตัวหนึ่ง ปรับท่าทางเล็กน้อย นั่งแบบไม่มีชีวิตชีวา

“ใครว่าฉันไม่อยาก ฉันเฝ้าภาวนามาก อีกอย่าง ฉันไม่ได้อยากอยู่ในจวนท่านนายพลไปตลอดชีวิต ฉันมีลูกมีภรรยา ฉันไม่ใช่ประเภทผู้ชายชั่วที่ทิ้งลูกทิ้งภรรยา ”

บางทีอาจเป็นเพราะคลุกคลีกับคิริน ยาโกะและจื่อยีมานาน บวกกับพวกเขายังเด็ก ความคิดไร้เดียงสา หลี่ฝางจึงอดไม่ได้ที่จะบอกความคิดที่แท้จริงของเขาออกมา

เมื่อคิริน ยาโกะและจื่อยีได้ยินก็พากันอึ้ง

เรื่องที่หลี่ฝางมีลูกมีภรรยามาก่อน พวกเขาเคยได้ยินแค่ข่าวลือ แต่ไม่ได้คิดจริงจัง นึกว่าคนในจวนพูดกันลอยๆ ทว่าตอนนี้ได้ยินหลี่ฝางพูดออกมาเอง จึงรับไม่ค่อยได้ไปชั่วขณะ