บทที่ 1383 หลอกลวง

“พระเจ้า เขาคงไม่ได้ไปหาท่านนายพลหรอกนะ？จื่อยี นายรีบตามท่านหลี่ไป อย่าให้เขาทำอะบ้าๆ！”

หลังจากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นที่หลี่ฝางพูดถึงคือท่านนายพลหญิง คิริน ยาโกะก็ร้อนใจ ดันจื่อยีที่เหม่ออยู่ให้รีบตามหลี่ฝางไปทันที

“อืมๆๆ ฉันไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”จื่อยีถูกเขาดันจนได้สติกลับมา รีบตอบแล้ววิ่งไปอย่างลุกลี้ลุกลน

“นี่ ท่านนายพลของพวกนายอยู่ไหน？”หลี่ฝางออกมาจากทางด้านคิริน ยาโกะ แล้วจับทหารองครักษ์เฝ้าประตูคนหนึ่งมาถาม

ทหารองครักษ์คนนั้นถูกหลี่ฝางบีบเค้นตกใจจนแทบสิ้น บวกกับไม่เข้าใจว่าหลี่ฝางพูดอะไร จึงทำได้เพียงยกมือสองข้างขึ้นเหนือหัวร้องขอความเมตตา

“แม่งเอ้ย ขนาดฉันพูดอะไรยังฟังไม่รู้เรื่อง ไร้ประโยชน์สิ้นดี”หลี่ฝางได้ยินเขาพูดไม่รู้เรื่องก็รำคาญ จึงโยนไปอีกด้านหนึ่ง แล้วเขาก็ลอยไปบนอากาศ

ในเมื่อถามไม่ได้คำตอบ ก็ไปหาเสียเองเลย

หลี่ฝางเหาะดูรอบๆ ในที่สุดก็เจอท่านนายพลหญิงอยู่ริมแม่น้ำ แต่ขณะกำลังเหาะไปยังด้านนั้น ก็ได้ยินเสียงจื่อยีตะโกนเรียกตนจากด้านล่าง

“ท่านหลี่！ท่านใจเย็นก่อน！มีเรื่องอะไรก็ลงมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน！”

จื่อยีกลัวหลี่ฝางไปหาท่านนายพลหญิง แล้วคุยความแค้นเหล่านั้นที่มีกับนายกรัฐมนตรี นี่เป็นเรื่องห้ามพูดในจวนท่านนายพล ถ้ามีใครกล้าพูดขึ้นมา โทษหนักคือโดนไล่ออกจากจวน โทษหนักคือฆ่าทิ้ง

แม้ท่านนายพลหญิงมีความรู้สึกกับหลี่ฝางแตกต่างจากคนอื่น แต่ใครๆก็มีขีดจำกัด บางทีท่านนายพลหญิงได้ยินแล้วอาจโกรธจัด ฆ่าหลี่ฝางเลยก็ได้！

หลี่ฝางเหลือบมองจื่อยี แต่ไม่ได้มีทีท่าว่าจะสนใจเขา หันหน้ากลับมุ่งไปยังท่านนายพลหญิงต่อ

จื่อยีมองเงาไกลๆของหลี่ฝางจากด้านล่าง ร้อนใจจนแทบร้องไห้ออกมา พลางกระทืบเท้าวิ่งตามทางที่หลี่ฝางไป

“นี่ คุณ คุณกล้าหลอกผมงั้นเหรอ？”หลี่ฝางเหาะลงมาตรงหน้าท่านนายพล ถามอย่างเกรี้ยวกราดด้วยสีหน้าเย็นชา

ตอนท่านนายพลหญิงเห็นหลี่ฝางปรากฏต่อหน้าตน ก็รู้สึกดีใจมาก คิดว่าหลี่ฝางตั้งใจมาปลอบใจตน แต่เมื่อได้ยินที่เขาพูด สีหน้าเปลี่ยนไปทันที มุมปากที่เพิ่งยกยิ้มขึ้นก็กลับลงไป คิ้วทั้งสองขมวดแน่น มองหลี่ฝางด้วยสีหน้างุนงง

“คุณพูดอะไร？ฉันหลอกอะไรคุณ？”

หลี่ฝางเห็นเธอทำเป็นไม่รู้เรื่องก็ยิ่งโกรธเข้าไปอีก จึงพูดข้อมูลที่จื่อยีบอกออกมาซะหมดเปลือก

“หลอกอะไรผมงั้นเหรอ？ผลแก้วม่วงอยู่ที่จวนของนายกรัฐมนตรีใช่ไหม？คุณมีความแค้นฝังลึกกับนายกรัฐมนตรีใช่ไหม？ตอนแรกคุณก็บอกแล้วว่าให้ผมเข้าจวน มาเป็นคู่ครองท่านนายพลของคุณ แล้วคุณจะมอบผลแก้วม่วงให้ผม”

“นายกรัฐมนตรีนั่นฆ่าพ่อแม่คุณ คุณกับเขาเหมือนน้ำกับไฟ ผมไม่เชื่อว่าเขาจะมอบผลแก้วม่วงให้คุณ ถ้านี่ไม่เรียกว่าคุณกำลังหลอกผมอยู่แล้วจะเรียกว่าอะไร？”

ส่วนจื่อยีวิ่งเหนื่อยหอบตามมาถึงพอดี พอได้ยินที่หลี่ฝางพูดก็แข็งทื่อไปทั้งตัว

ในใจมีแค่ความคิดเดียว คือจบเห่แล้ว！