บทที่ 1386 ทะเลาะ

“งั้นก็ต้องขอโทษด้วย ในสายตาผมภรรยาผมดีที่สุดแล้ว ไม่ว่าคุณจะสวยแค่ไหน รวยแค่ไหน พลังแข็งแกร่งแค่ไหน สำหรับผมคุณเทียบพวกเขาไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”

ไม่เข้าใจจริงๆว่าเปรียบเทียบทำไม ดั่งที่ว่ากันว่า คนที่ตนรักมักสวยเสมอ ต่อให้ฉินวี่เฟยกับหยางฉงไม่ดียังไง ขอแค่เป็นคนที่ตนรักเธอก็เป็นคนที่ดีที่สุดในโลกแล้ว

เมื่อท่านนายพลหญิงได้ยินหลี่ฝางพูดว่าเธอเทียบฉินวี่เฟยพวกเขาไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว ก็รู้สึกไม่พอใจ

มองหลี่ฝางอย่างดุร้าย จะสู้กับหลี่ฝางให้ถึงที่สุด

“ดี ยังตอนนี้ในใจคุณฉันมันก็เป็นคนหลอกลวง คนต่ำหน้าไม่อาย คนเลวที่ใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมายไปแล้วนี่ ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันก็จะเลวให้ถึงที่สุด ฉันจะประกาศการแต่งงานของเราสองคนออกไปเดี๋ยวนี้แหละ ฉันจะคอยดูสิว่าผู้หญิงสองคนนั้นรอคุณไหม”

ท่านนายพลหญิงพูดจบก็ล้วงโทรศัพท์ออกมา แล้วส่งข้อความออกไปอย่างรวดเร็ว หลี่ฝางเห็นเช่นนั้นก็รีบแย่งโทรศัพท์ในมือเธอมาทันที น่าเสียดายท้ายที่สุดก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

“คุณอยากตายเหรอ！”เห็นข้อความที่ถูกส่งไปแล้วบนจอโทรศัพท์ หลี่ฝางก็ขว้างโทรศัพท์จนแตกเป็นเสี่ยงๆ

แล้วจับคอท่านนายพลหญิง เพิ่มแรงบีบเข้าไปอีก สายตาเผยรังสีอำมหิตออกมา

ท่านนายพลหญิงค่อยๆเริ่มรู้สึกหายใจไม่สะดวก อากาศในปอดค่อยๆหมดไป สติก็ค่อยๆเลือนลาง เธอเอื้อมมือไปแกะนิ้วหลี่ฝางด้วยสัญชาตญาณ เธอส่งเสียงร้องออกมาด้วยจิตใต้สำนึกในการร้องขอชีวิต

“หลี่ฝาง！คุณทำอะไร！”และในขณะที่ท่านนายพลหญิงตาเหลือบขึ้นไปด้านบนแล้วนั้น ก็มีเสียงตะโกนเข้ามาในหูหลี่ฝาง วินาทีต่อมาก็เห็นร่างหนึ่งเหาะพุ่งมาทางหลี่ฝาง

หลี่ฝางค่อยๆหันไป และหลบหมัดของเจียเหอ แต่นี่เป็นแค่อุบายของเจียเหอ เพื่อให้หลี่ฝางเสียสมาธิ แล้วช่วยท่านนายพลหญิงออกมาจากมือหลี่ฝาง

“ท่านนายพล！ท่านเป็นอะไรไหม！”เจียเหออุ้มท่านนายพลหญิงที่ตอนนี้ริมฝีปากกลายเป็นสีม่วงแล้ว เขาผายปอดให้เธอพลางถามด้วยความห่วงใย

เมื่ออากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ท่านนายพลหญิงก็ไอออกมาอย่างรุนแรงด้วยสัญชาตญาณ และน้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอไออยู่ครู่ใหญ่แล้วจึงจะสงบลง

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น？ท่านนายพล ท่านเป็นอะไรไป？”

“ใครเป็นคนทำ！ท่านนายพลทำไมบนคอท่านถึงมีรอยช้ำ？ใครมันกล้าทำร้ายท่านนายพล！”

“พระเจ้า！รีบจับตัวหลี่ฝางไว้！เขากล้าทำร้ายร่างกายอันล้ำค่าของท่านนายพลของเรา ปล่อยไว้ไม่ได้！”

……

ไม่นานนักผู้คนจำนวนมากก็มารวมตัวกัน ฮวาเหลียนพาสนมชายจำนวนมากมาล้อมท่านนายพลหญิงไว้ แต่ละคนแสร้งทำเป็นเป็นห่วงเป็นใย

หลี่ฝางได้ยินพวกเขาพล่ามอยู่อีกด้าน สีหน้าไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ดูการแสดงของพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชาเงียบๆ

ทหารองครักษ์ด้านนอกศาลาต่างมองหน้ากันก่อน จากนั้นดึงดาบออกมาล้อมหลี่ฝาง