บทที่ 1388 จวนของนายกรัฐมนตรี

หลี่ฝางก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ในที่สุดก็ทำให้นายกรัฐมนตรีออกมาได้ เห็นเป็นชายอ้วนเผละวัยกลางคนที่อ้วนเหมือนหมู เดินออกมาจากจวนภายใต้การคุ้มกันของนักรบกลุ่มหนึ่ง

ผู้ชายหน้าตาเหมือนพังพอนคนหนึ่ง พยุงชายอ้วนเผละวัยกลางคนเดินมาตรงหน้าหลี่ฝาง พูดพล่ามภาษาญี่ปุ่นใส่หลี่ฝางก่อน จากนั้นเมื่อเห็นว่าหลี่ฝางมีสีหน้าไร้ความรู้สึก เจ้าพังพอนก็ขมวดคิ้ว แล้วพยายามพูดภาษาจีน

“แกเป็นใคร？！ถึงกล้าบุกเข้ามาในจวนของนายกรัฐมนตรี！”

เมื่อได้ยินคนพูดภาษาจีนแบบแปลกๆและฟังไม่ได้ หลี่ฝางขมวดคิ้วเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงหน้าตาเหมือนพังพอน ขนาดเสียงพูดก็ฟังไม่ได้

จวนของนายกรัฐมนตรีทำไมมีอะไรแปลกๆแบบนี้ด้วย？อย่างที่คิดไว้ จวนท่านนายพลดูสบายตากว่า อย่างน้อยก็ยังมีความสวยงามอยู่

“ฉันเป็นพ่อนาย！อย่าพูดมาก รีบให้ไอ้หมูอ้วนนี่เอาผลแก้วม่วงออกมา”

หลี่ฝางร้อนใจมาก เกรงว่าตอนนี้ทั้งโลกคงรู้ข่าวตนจะแต่งงานกับท่านนายพลหญิงแล้ว ไม่รู้ฉินวี่เฟยกับหยางฉงพวกเธอจะคิดยังไง

ตอนนี้เขาคิดแค่ว่ารีบเอาผลแก้วม่วงมาให้ได้ กลับประเทศให้เร็วที่สุด แล้วอธิบายกับฉินวี่เฟยและหยางฉงด้วยตัวเอง

ดูเหมือนเจ้าอ้วนนายกรัฐมนตรีฟังออกว่าหลี่ฝางด่าตนว่าหมูอ้วน โกรธจนเนื้อเต้นไปทั้งตัว แล้วใช้มือขาหมูของเขาตบหน้าเจ้าพังพอนอย่างจังและสาดคำหยาบเป็นชุด

เจ้าพังพอนถูกตบจนหมุนไปสองรอบถึงจะตั้งหลักได้ หน้าบวมไปข้างหนึ่ง ตาข้างหนึ่งกลายเป็นรอยเส้น

แต่ถึงอย่างนั้น เจ้าพังพอนก็ไม่กล้าค้านอะไร ยังคงยิ้มให้นายกรัฐมนตรีและก้มหัวให้

“ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีจริงๆ！วันนี้เป็นวันตายของแก！”

ด่าเสร็จเจ้าพังพอนก็ยืดอก มองหลี่ฝางด้วยสีหน้าอำมหิตทันใด พูดสองประโยคนี้จบเขาก็หันไปพูดอะไรบางอย่างกับนักรบเหล่านั้น

แล้วไอพลังของนักรบเหล่านั้นก็เปลี่ยนไป ต่างมองหลี่ฝางอย่างดุดัน จนแทบอยากสับหลี่ฝางให้เป็นชิ้นๆ

พลังของพวกเขาไม่เลวเลย คิดไม่ถึงว่ามียอดฝีมือแดนสูงสุดด้วยคนหนึ่ง จากพลังของพวกขา ถ้าอยู่ด้านนอกทุกคนคงเรียกว่าเป็นฮีโร่

แต่น่าเสียดายดันมาเจอคนที่ไม่ควรเจอเข้า ชีวิตนักรบที่ผ่านมาอย่างโชกโชนทั้งชีวิตได้พังลงแล้ว

“พวกนายไม่เอาของออกมา งั้นฉันจะไปแย่งมาเอง”

หลี่ฝางหักข้อนิ้วดังกร๊อบๆ แล้วยิ้มออกมาอย่างกระหายเลือด

ตอนแรกนักรบพวกนั้นไม่ได้สนใจหลี่ฝาง พวกเขาคิดว่าหลี่ฝางเป็นแค่เด็กน้อยเพิ่งเข้าสังคม ถึงขนาดบางคนไม่ได้ระวังตัว

แต่หลังจากพวกเขาสังเกตเห็นไอพลังที่ไม่ธรรมดาของหลี่ฝาง ก็สายไปเสียแล้ว นักรบที่ตอบสนองช้าบางส่วนถูกหลี่ฝางตีลอยออกไป

ส่วนนักรบที่ค่อนข้างประสาทไว และทำอะไรรอบคอบก็โชคดีไปหน่อย หลบการโจมตีของหลี่ฝางได้ รีบเว้นระยะห่างระหว่างตนกับหลี่ฝางอย่างรวดเร็ว

เดิมทีนักรบเคียงข้างนายกรัฐมนตรีมีอย่างน้อย20กว่าคน แต่หลังจากหลี่ฝางโจมตีไปครั้งแรกก็ลดลงเป็นครึ่ง นักรบที่ถูกเขาพัดกระเด็นไปสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว นอนร้องโอดโอยอยู่กับพื้น