บทที่ 1393 จากไป

เมื่อเอามือของตัวเองออกมา หลี่ฝางก็ฉีกเสื้อของตัวเองออกมา ก่อนจะพันแผลอย่างง่ายๆ ก็หันไปพลางเริ่มหาเงาของไอ้คนผอม

แต่ตอนนี้หลี่ฝางจะมาเสียเวลากับท่านนายพลหญิงคนนี้ไม่ได้แล้ว เขาต้องรีบไปเอาผลแก้วม่วงมาให้ได้ จากนั้นก็รีบกลับประเทศจีน

เมื่อเห็นเงาของหลี่ฝางไปอย่างเฉียบขาด ท่านนายพลหญิงก็มีความห่อเหี่ยวในแววตา ฝ่ามือนั้นยังมีความอุ่นของหลี่ฝางอยู่ แต่เธอกลับคิดว่าระหว่างทั้งสองคนนั้นมีช่องว่างที่ไม่อาจข้ามได้อยู่

เธอผิดเหรอ？ตั้งแต่แรก เธอไม่ควรขังหลี่ฝางไว้ในจวนของท่านนายพลเพราะความต้องการส่วนตัวใช่หรือเปล่า？

แต่การรักคนคนหนึ่งมันผิดเหรอ？เธอแค่อยากใช้ชีวิตกับหลี่ฝางไปคลอดชีวิตเท่านั้นเอง

“เฮ้！ตายหรือยัง？ผลแก้วม่วงล่ะ？” หลี่ฝางมองไปรอบๆ เมื่อหาไอ้คนผอมออกมาได้จากกองซากอิฐ ก็เห็นเพียงเลือดเต็มไปบนตัวของเขา โดยที่ไม่รู้ว่าตายหรือยัง

หลี่ฝางขมวดคิ้วก่อนจะใช้เท้าเตะร่างของไอ้คนผอม เพราะอยากมั่นใจว่าเขายังมีชีวิตอยู่ไหม

ผ่านไปไม่นาน ไอ้คนผอมขยับเล็กน้อย จากนั้นก็ไอออกมาอย่างกระอัก เหมือนจะลำสักฝุ่น

ยังมิตายก็ดีแล้ว

หลี่ฝางนั่งยองลงอย่างรังเกียจ ก่อนจะใช้มือยกไอ้คนผอมขึ้นมา แล้วก็ถามอีกครั้ง

“ผลแก้วม่วงล่ะ？รีบเอาออกมา”

เพียงเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงไอ้คนผอมก็เข้าใกล้ความตายสองรอบแล้ว ตอนนี้เขาขี้ขลาดเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินเสียงของหลี่ฝางก็ตกใจจนร้องออกมา เขากลัวเป็นอย่างมาก

หลี่ฝางมองกับไอ้คนผอมที่เหมือนกับคนบ้า ในใจก็แอบคิดว่าไอ้คนผอมกลัวจนเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่า？

“หุบปาก！ถ้าไม่ยอมเอาผลแก้วม่วงออกมาดีๆ กูจะเอาหัวมึงไปเตะเล่นเลย！”

หลี่ฝางหมดความอดทนกับไอ้คนผอมจนตะโกนออกไป ไอ้คนผอมเลยเงียบลงได้ พลางสั่นเทาไปทั้งตัว จากนั้นก็ค่อยๆเอากล่องหยกเล็กๆออกมาจากอก

“ให้ ให้คุณ”

ไอ้คนผอมค่อยๆส่งกล่องหยกให้หลี่ฝางด้วยความระวัง จากนั้นก็หลบอยู่ด้านหลัง ราวกับหลี่ฝางเป็นสัตว์ประหลาดที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำมันน่าเกรงกลัวเป็นอย่างมาก

เมื่อเห็นเขากลัวแบบนั้นหลี่ฝางก็ส่งเสียงด้วยความไม่แยแส จากนั้นก็เอากล่องหยกออกมา แล้วก็โยนไอ้คนผอมไปด้านข้างอย่างรังเกียจ

“หลี่ฝาง！คุณรีบไปเถอะ！คนของราชวงศ์จะมาถึงแล้ว！ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวคุณจะยุ่งยากเอาได้นะ！”

เมื่อหลี่ฝางได้ผลแก้วม่วงแล้ว จู่ๆท่านนายพลหญิงก็วิ่งออกมาอย่างร้อนรน ก่อนจะผลักหลี่ฝาง แล้วก็เร่งให้เขารีบจากไป

ท่านนายพลหญิงเพิ่งได้รับสายลับจากราชวงศ์ของประเทศญี่ปุ่น บอกว่าพวกราชวงศ์จัดคนมากฝีมือมาเป็นสิบคน แล้วจะจัดการหลี่ฝางอย่างไม่สนใจอะไรเลย

ท่านนายพลหญิงได้รับข่าวนี้แล้วก็ไม่กล้าดึงเวลาอีก เลยรีบมาบอกหลี่ฝางอย่างร้อนใจ

“ทำไมคุณต้องมาช่วยฉัน？” เมื่อเห็นท่านนายพลหญิงที่รีบมาบอกแบบนั้น หลี่ฝางก็ถามอย่างแปลกใจ

ตอนที่อยู่ในจวนของท่านนายพล หลี่ฝางก็ไม่ไว้หน้าเธอเลย แถมยังทำให้จวนของท่านนายพลทะเลาะปั่นป่วนเละเทะจนดูไม่ได้

แม้จะเป็นแบบนี้ สุดท้ายท่านนายพลหญิงยังอยู่ข้างกายเขา มันทำให้หลี่ฝางตื้นตันเล็กน้อย

“ก็……ก็ถือว่าเป็นคำขอบคุณของฉันที่เมื่อครู่คุณช่วยฉันก็แล้วกัน คุณอย่าถามอะไรมากเลย รีบไปเถอะ！ครั้งนี้ราชวงศ์จัดหาคนเก่งกาจมากมาย คุณจะไปก็คงไม่ทันแล้ว！”