บทที่ 1395 รูปคลุมเครือ

หยางฉงมองรูปในโทรศัพท์แล้วก็โกรธ แม้จะรู้ว่าหลี่ฝางแค่เล่นละครตบตา แต่ท่าทีของเขากับชิราอิชิ ฮานาซากิมันคลุมเครือมากเกินไปหน่อย นอกจากนี้หลี่ฝางยังไปก่ายบนตัวของชิราอิชิ ฮานาซากิเองด้วย！น่ารังเกียจจริงๆ！

นอกจากนี้หุ่นและหน้าตาของชิราอิชิ ฮานาซากิก็ไม่เลวเลย ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันตลอด ถ้าจะไม่เกิดความรักขึ้นมาสิถึงจะแปลก

เมื่อได้ยินคำของหยางฉง หลิวฮุยก็มองรูปนั้นด้วยความทำตัวไม่ถูก เขายิ้มพลางลูบผม แล้วใช้วิธีนี้มาตอบคำถามหยางฉง

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นในรูป！หลี่ฝางเล่นสนุกเกินไปแล้วหรือเปล่า เล่นมากเกินไปจนเกินเลยหรือเปล่านะ？

ถ้าหลี่ฝางแต่งงานกับชิราอิชิ ฮานาซากิของญี่ปุ่นอะไรนั่นจริงๆ ฉินวี่เฟยกับหยางฉงคงจะเอาตัวเองถึงตายเลยล่ะ！

ไม่ได้ เขาต้องรีบโทรหาหลี่ฝาง แล้วถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หลิวฮุยยิ้มแหะๆให้หยางฉงกับฉินวี่เฟย ก่อนจะหันแล้วเตรียมออกไปแอบโทรศัพท์หาหลี่ฝาง แต่เขาเพิ่งจะผลักประตู ก็ชนเข้ากับคนคนหนึ่งติดกำแพง

“ใครมันไม่ดูตาม้าตาเรือ มายืนอยู่ตรงประตู！”

หลิวฮุยคิดว่าจมูกตัวเองถูกชนหักแล้ว เลยด่าออกไปพลางขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ แต่คนที่เขาชนนั้นไม่ได้สนใจเขาเลย แต่กลับเดินผ่านหลิวฮุย แล้วเข้าไปในห้อง

“วี่เฟย เสี่ยวฉง ฉันกลับมาแล้ว” หลี่ฝางมองฉินวี่เฟยกับหยางฉงพลางหายใจหอบ ใบหน้าก็มีความร้อนใจ

เมื่อได้ยินเสียงของหลี่ฝาง หลิวฮุยก็หันมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่ได้มองผิดไปใช่ไหม คนตรงหน้านั้นคือหลี่ฝางจริงๆใช่ไหม！

เขาควรจะอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ？ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้？

ฉินวี่เฟยกับหยางฉงเองก็งงจนทำอะไรไม่ถูก เหมือนกับหลิวฮุย คนที่อยู่ห่างไกล จู่ๆมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า มันน่าเหลือเชื่อจริงๆเลยใช่ไหม？

“คุณ คุณกลับมาได้อย่างไร？” ฉินวี่เฟยมองหลี่ฝางพลางถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“หลังจากที่ฉันเอาผลแก้วม่วงมาแล้วก็จะรีบกลับประเทศทันที วี่เฟย เสี่ยวฉง เรื่องของฉันกับชิราอิชิ ฮานาซากิน่ะ มันไม่ใช่แบบที่บนอินเทอร์เน็ตพูดกันนะ พวกคุณไม่ต้องโกรธ ฟังฉันอธิบายได้ไหม？”

หลี่ฝางอ่านข่าวที่ชิราอิชิ ฮานาซากิปล่อยออกมาแล้วคร่าวๆระหว่างทาง เขาแทบกระอักเลือด

รูปนั้นมันชัดเจนมากว่าแอบถ่ายบนรถในวันนั้น หลี่ฝางตั้งใจทำเป็นคลุมเครือใส่เธอ เพื่อไม่ให้ถูกชิราอิชิ ฮานาซากิบังคับแต่งงาน เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยว่าชิราอิชิ ฮานาซากิจะมาถ่ายรูปแบบนี้

รูปนี้ตัวเขาเองยังรู้สึกว่ามันน่าคิดไปไกลเป็นอย่างมาก แล้วฉินวี่เฟยกับหยางฉงล่ะ

เขาคิดว่าจะอธิบายให้ฉินวี่เฟยกับหยางฉงฟังอย่างไรระหว่างทางนั้น จะบอกพวกเขาอย่างไรถึงจะเชื่อว่าตัวเองกับชิราอิชิ ฮานาซากินั้นไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน

เมื่อเห็นหลี่ฝางตัวเต็มไปด้วยเลือด ฉินวี่เฟยกับหยางฉงก็สงสารจับใจขึ้นมา แต่เมื่อคิดถึงรูปของเขากับชิราอิชิ ฮานาซากิ แล้วก็เรื่องที่เขาปิดบังก็โกรธขึ้นมา

หยางฉงเลยพึมพำเสียงเย็นชาใส่หลี่ฝาง ก่อนจะหันหลังให้เขา ท่าทีไม่อยากสนใจหลี่ฝางเลย

แม้ฉินวี่เฟยจะไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น แต่กลับมองไปทางอื่นอยู่ดี

ผู้อาวุโสใหญ่เห็นสถานการณ์ดังนั้น ก็กระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาตบไหล่หลี่ฝางพลางพูด

“หลี่ฝาง แผลบนตัวคุณนี่มันเกิดอะไรขึ้น？ชิราอิชิ ฮานาซากิคนนั้นทำอะไรให้คุณลำบากเหรอ？แผลที่มือยังมีเลือดไหลอยู่เลย？ไปๆ ฉันทำแผลให้คุณก่อนนะ”

เมื่อเห็นแผลลึกถึงกระดูกของหลี่ฝาง ผู้อาวุโสใหญ่ก็จูงมือเขาออกไปด้านนอก แต่หลี่ฝางไม่ยอมเลย เลยเลือกที่จะสะบัดมือของผู้อาวุโสใหญ่ออก ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมไปทำแผล

“ไม่เป็นไร แผลเล็กนิดเดียว ผู้อาวุโสใหญ่ ฉันอยากคุยกับพวกวี่เฟย รบกวนคุณกับหลิวฮุยออกไปก่อนนะ”