บทที่ 1400 สารภาพรัก

กู่ยี่เทียน กับ หลี่ฝาง รู้จักกันมาก็นาน ทำไมจะไม่รู้ไส้รู้พุงเขาได้ยังไง?บอกว่าการดื่มกับตัวเองเป็นเรื่องโกหก มีเรื่องอะไรก็พูดถึงจะจริง

“เจ้าเด็กนี่เป็นอะไร?เสี่ยวหลินตังคุณพูดน้อยไป คุณแค่ปฏิบัติกับเธอเหมือนน้องสาว ฉันไม่มีอะไรจะพูด แล้วหงส์แดงล่ะ?เขาเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กธรรมดาคนหนึ่ง ถึงแม้ปกติเธอจะดูเหมือนผู้ชาย แต่ต่อหน้าคุณก็ยังเหมือนผู้หญิงอยู่ ทำไมไม่อยู่กับเธอล่ะ ฉันว่าคุณคงไม่ได้ชอบเธอสินะ”

หลี่ฝางมองกู่ยี่เทียนอย่างงุนงง ไม่เข้าใจจริงๆว่าเขาปฏิเสธหงส์แดงเพราะเหตุผลอะไร

ทำไมผู้ชายกับผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานจะอยู่ด้วยกันไม่ได้?

หลังจากได้ยินคำพูดของหลี่ฝาง กู่ยี่เทียนกะพริบตาก็รู้ว่าหลี่ฝางถามเกี่ยวกับเรื่องของเขากับ

หงส์แดง กู่ยี่เทียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและทำหน้าจริงจังขึ้นมา

“หงส์แดงเป็นผู้หญิงที่ดีก็จริง แต่คุณก็รู้หน้าที่ของฉัน ตอนนี้โลกของนักรบยิ่งวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ และหลายคนก็พร้อมที่จะเคลื่อนไหวแล้ว”

“ฉันในฐานะหัวหน้าของหน่วยต่อสู้ ฉันไม่สนใจความสัมพันธ์แบบลูกๆหรอก พวกเราต่างก็เลียเลือดที่ปลายมีดเพื่อใช้ชีวิต คุณคิดว่าถ้าหงส์แดงอยู่กับฉันจะเธอจะมีความสุขเหรอ ฉันให้สิ่งที่เธออยากได้ไม่ได้ ทำไมต้องไปเสียเวลาเธอด้วยละ”

เมื่อได้ฟังคำพูดของกู่ยี่เทียน หลี่ฝางก็รู้สึกว่าเขาพูดจาเหลวไหล เขาอยากจะแง้มหัวกู่ยี่เทียนเพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ในนั้น หมายความว่ายังไงหงส์แดงอยู่กับเขาจะไม่มีความสุข?หมายความว่ายังไงที่ให้สิ่งที่หงส์แดงต้องการไม่ได้?

หงส์แดงถึงจะเป็นผู้หญิง แต่เธอก็เป็นนักรบ เป็นหนึ่งในสมาชิกหน่วยต่อสู้ของเขา แม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่กับกู่ยี่เทียน ชีวิตของเธอก็ไม่สามารถเป็นเหมือนผู้หญิงธรรมดาได้

“ฉันรู้สึกว่าคุณเป็นเหมือนเส้นเอ็นจริงๆ ฉันไม่รู้จะพูดอะไรอีกดี” หลี่ฝางมองบนใส่กู่ครึกครื้นเทียนและพูดต่อด้วยความรังเกียจ

"กู่ยี่เทียน คุณยอมรับว่าชอบหงส์แดงแล้วจะตายเหรอ คุณไม่รู้หรือว่าตอนนี้คุณปฏิบัติต่อหงส์แดงในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง และยังลืมไปว่าเธอเป็นลูกน้องของคุณ"

“คุณคิดว่าหงส์แดงเป็นผู้หญิงธรรมดาหรือไง คิดว่าถ้าไม่คบกับเธอ เธอจะใช้ชีวิตแบบธรรมดาๆ ได้เหรอ เธอคือหงส์แดงนะ! เมื่อชื่อนี้ถูกพูดออกมานักรบทั้งหลายก็ทั้งเคารพทั้งกลัว”

“บอกฉันที คุณกลัวว่าจะให้ในสิ่งที่เธอต้องการไม่ได้ ตั้งแต่วันที่เธอเข้ามาในหน่วยต่อสู้ เธอไม่มีทางเลือกอื่น ฉันพบว่าอีคิวของคุณต่ำเกินไปจริงๆ ถ้าฉันเป็นหงส์แดง ฉันคงไม่เห็นค่าคุณหรอก”

คำพูดของหลี่ฝางทำให้กู่ยี่เทียนถึงกับตกตะลึง ทำให้เขาได้สติในทันที

ใช่ ทำไมเขาถึงลืมอีกตัวตนของหงส์แดงได้ละ?เธอเป็นถึงนักรบที่ทรงพลัง!

"แล้ว...นี่...ฉันจะทำยังไงดี" กู่ยี่เทียนมองหลี่ฝางอย่างลุกลี้ลุกลน

หลี่ฝางอดไม่ได้ที่จะเคาะหัวเขาแรงๆ2 ครั้ง เรื่องของความรักยังจะต้องมาถามตัวเองอีกเหรอ

จะทำอะไรได้ ถ้ารักก็แค่พูดออกมาดังๆ จะทำอะไรได้อีก

“นายได้ที่นั่งของหัวหน้าทีมของหน่อยต่อสู้มาได้ยังไง?มันสมองของคุณ อีคิวของคุณมันถูกหมากินเข้าไปหรือยังไง! จะทำยังไง ก็ไปสารภาพรักสิ!”

พอพูดเสร็จ หลี่ฝางก็ได้ผลักไปที่กู่ยี่เทียน ยุยงให้เขาไปสารภาพรักกับหงส์แดง แต่กู่ยี่เทียนเดินไปได้สักพัก ก็หยุดอยู่กับที่อีกครั้งลังเลอย่างไม่แน่ใจ

“นี่...คราวที่แล้วฉันพูดอะไรที่เสียความรู้สึกเธอไป หงส์แดงไม่คุยกับฉันหลายวันแล้ว ตอนนี้ถ้าฉันจะไปสารภาพกับเธอ เธอจะยอมรับไหม”

“ไอเจ้าสมองหมู! คุณยังไม่ทันได้สารภาพรักเลย ก็เริ่มจะกลัวแล้วเหรอ ในเมื่อปอดแหกขนาดนี้ งั้นฉันจะแนะนำหงส์แดงให้พี่ไขจี๋เออรอเธอกลายเป็นภรรยาของคนอื่น คุณจะเสียใจ”

หลี่ฝางมองกู่ยี่เทียนที่กำลังปอดแหกก็เริ่มโกรธ เมื่อเห็นว่าเขาไม่กล้าสารภาพรัก ก็ขู่ว่าจะจัดให้หงส์แดงไปคบหากับไขจี๋เออเมื่อได้ยินเช่นนั้น กู่ยี่เทียนก็ถึงกับรีบร้อนขึ้นมา

“ไม่ได้ ไม่ได้ ฉันจะไปสารภาพเดี๋ยวนี้!”

พูดจบกู่ยี่เทียนก็รีบวิ่งไป หลังจากวิ่งไปไม่กี่ก้าว ก็ไปชนกับหงส์แดงเข้า