บทที่ 190 รังแกฉินวี่เฟย

หลี่ฝางยิ้มอย่างเหยียดหยาม มองไปที่ฉินวี่เฟย

บนตัวหลี่ฝาง ดูแล้วมีมูลค่ามหาศาล

มูลค่าทรัพย์สินหลายแสนล้านของคุณท่านหลี่ ใครสามารถร่วมมือกับตระกูลหลี่ได้ กิจการของตระกูลนั้นก็จะสามารถเจริญรุ่งเรืองดุจดั่งดวงอาทิตย์กลางท้องฟ้า

และคุณท่านหลี่ก็อยู่ไกลถึงต่างประเทศ มหาเศรษฐีลึกลับก็ไม่ยอมปรากฏตัว......

ดังนั้น หลายชายของคุณท่านหลี่ เลยกลายเป็นเป้าหมายในสายตาพวกเขา

ใครได้ตัวหลี่ฝางก่อน ก็เท่ากับว่าคนนั้นมีสิทธิ์ในการกำหนดความร่วมมือกับตระกูลหลี่ก่อน......

ในความจริง มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

หลี่ฝางถามฉินวี่เฟยคำหนึ่ง: “ฉินวี่เฟย คุณปิดบังฐานะทายาทเศรษฐีของคุณ จุดประสงค์คืออะไร?”

“ใช้ชีวิตตามความเป็นจริง คบหาเพื่อนแท้ที่เป็นเพื่อนกันจริงๆ” ฉินวี่เฟยตอบโดยไม่ต้องคิด

คำถามนี้ ฉินหยู่เฟยถูกถามมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เธอก็ตอบไปนับครั้งไม่ถ้วนเหมือนกัน

หลี่ฝางหัวเราะเหอะๆ ถามต่อว่า: “งั้นคุณอยากให้มีคนมาขุดฐานะของคุณออกมาหรือเปล่า?”

ฉินวี่เฟยส่ายหน้า พูดว่า: “ก็ต้องไม่อยากอยู่แล้ว”

“งั้นก็ถูกแล้วไง สิ่งที่ตนไม่อยากทำอย่ายัดเยียดให้คนอื่น เหตุผลข้อนี้ผมเชื่อว่าคุณน่าจะเข้าใจ คุณไม่ต้องการให้คนรู้ฐานะตัวเอง ผมก็ไม่ต้องการเหมือนกัน”

หลี่ฝางหันไปทางฉินวี่เฟย พูดว่า: “เรื่องฐานะของผม คุณรู้คนเดียวก็พอ ผมไม่อยากให้คุณไปบอกคนอื่น รวมทั้งคนในครอบครัวของคุณ ก็ไม่ได้เหมือนกัน”

ฉินวี่เฟยได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าดูลำบากใจเล็กน้อย

“คุณคงไม่ได้บอกความลับเรื่องนี้กับคนในครอบครัวคุณแล้วนะ?” หลี่ฝางขมวดคิ้ว ซักถามด้วยความรู้สึกโกรธเล็กน้อย

“เปล่า” ฉินวี่เฟยส่ายหน้า

หลี่ฝางสูดลมหายใจเข้าอย่างลึกๆเฮือกหนึ่ง พูดว่า: “งั้นก็ดีแล้ว ผมไม่อยากให้ฐานะของตัวเองถูกคนรู้เยอะเกินไป เมื่อเป็นแบบนั้น จะนำพาปัญหามากมายมาให้ผม”

“ปัญหา?” ฉินวี่เฟยรู้สึกไม่เข้าใจเล็กน้อย

ทายาททรัพย์สินหลายแสนล้าน จะมีปัญหาอะไรได้?

“ใช่ ผมกลัวว่าคนในครอบครัวของคุณจะมาประจบสอพลอผม ผมเกลียดคนประเภทนี้ที่สุด จอมปลอม” หลี่ฝางพูด

ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของฉินวี่เฟย ไม่น่าดูมากยิ่งขึ้นไปอีก

ฉินวี่เฟยขมวดคิ้ว รู้สึกโกรธเล็กน้อย นั่นคือคนในครอบครัวเธอนะ!

ต่อหน้าของฉินวี่เฟย หลี่ฝางไม่เพียงพูดว่าเกลียดคนในครอบครัวของเธอ ยังพูดอีกว่าครอบครัวของเธอจอมปลอม เป็นแต่ประจบสอพลอ

ฉินวี่เฟยจะไม่โกรธได้เหรอ?

นี่ถ้าหากเปลี่ยนเป็นใครก็ตาม ฉินวี่เฟยก็อาจจะเข้าไปตบหน้าเขาสักฉากหนึ่ง

แต่คนคนนี้คือหลี่ฝาง เธอไม่กล้า

หลี่ฝางหัวเราะเหอะๆ มองไปที่ฉินวี่เฟยอย่างตลกขบขัน: “ผมว่าคนในครอบครัวคุณแบบนี้ คุณยังไม่โกรธอีก?”

“ถ้าผมเป็นคุณ คงโกรธจนอกแตกตายนานแล้ว แทบอยากจะลงมือทำร้ายคนด้วยซ้ำ”

“คุณนี่อดทนเก่งจริงๆ ไม่พูดอะไรเลยสักคำ”

หลี่ฝางพูดอย่างไม่มีคำจะพูดจริงๆ: “คุณก็จอมปลอมมากเหมือนกัน”

“ผมดูถูกคนในครอบครัวของคุณ คุณกลับไม่กล้าทำร้ายผม เพราะผมเป็นหลานชายของหลี่เจียเฉิน คุณกลัวจะทำให้ผมขุ่นเคือง ทำให้ผมเกิดความไม่พอใจ ดังนั้นถึงแม้ผมจะดูถูกคุณ คุณก็ทำได้แค่อดทนไว้เท่านั้น” หลี่ฝางพูดและยิ้มออกมา

พูดจบ จู่ๆหลี่ฝางก็หันหน้ามา ร่างกายพุ่งมาข้างหน้ากะทันหัน

“คุณทำอะไร?”

หลี่ฝางในเวลานี้ ดันฉินวี่เฟยไปติดอยู่ที่มุมกำแพงมุมหนึ่ง

ดูท่าทางของหลี่ฝาง เหมือนกำลังเล่นลูกไม้ไม่ให้เกียรติผู้หญิง(ลวนลาม)

“ผมอยากจะลองทดสอบขีดจำกัดของความอดทนคุณดู ไม่ว่าผมจะทำอะไร คุณก็ไม่กล้าโกรธ” พูดไป หลี่ฝางก็ก้มหน้าลงไปทางฉินวี่เฟย

นาทีนี้ ฉินวี่เฟยกัดริมฝีปากไว้แน่น ความคิดสับสนไปในทันที

ผลักเขาออก?

หลี่ฝางเป็นถึงหลานชายของหลี่เจียเฉิน ถ้าหากสามารถคบหากับเขาหรือแม้กระทั่งมีความสัมพันธ์กัน งั้นในอนาคตตระกูลฉินอยากสร้างสัมพันธ์แบบร่วมมือกันกับหลี่ฝาง ก็จะง่ายขึ้นมาก

ไม่ผลักออก?

ยอมรับเงียบ ๆ?

ฉินวี่เฟยขมวดคิ้วขึ้นมา เพิ่งจะเคยพบกันสองสามครั้งเท่านั้น ก็ส่งมอบตัวเองออกไป?

สุดท้าย ในช่วงเวลาที่หลี่ฝางใกล้เข้ามา ฉินวี่เฟยยื่นมือออกไปกะทันหัน ผลักหลี่ฝางออกไป

หลี่ฝางสูดลมหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง ตกใจแทบแย่เหมือนกัน

“เกือบจะจูบไปแล้ว” หลี่ฝางพูดพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์

เสียงดังเพียะที่คมชัดดังขึ้นมาเสียงหนึ่ง

ฉินวี่เฟยวิ่งเข้ามา ยื่นมือออกไปก็ตบหลี่ฝางไปหนึ่งฉาก: “คุณมันสารเลว!”

เวลานี้ ฉินวี่เฟยโมโหจนเกือบจะร้องไห้ออกมา

นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายมาเอาเปรียบตัวเอง และยังเปิดเผยขนาดนี้

นาทีนี้ จู่ๆฉินวี่เฟยก็รู้สึกว่า หลี่ฝางเหมือนกับทายาทเศรษฐีคนอื่นๆ เป็นคุณชายนักรัก(เพลย์บอย)คนหนึ่ง และเป็นไอ้สารเลวคนหนึ่งเหมือนกัน

หลี่ฝางจับหน้าที่โดนตบของตัวเองเอาไว้ แต่กลับหัวเราะเหอะๆขึ้นมา