ตอนที่ 237
บทที่ 237 เกิดเรื่องกับหลินชิงชิง
October 21, 2026
บทที่ 237 เกิดเรื่องกับหลินชิงชิง
หลี่ฝางยังคิดหลอกเอาเงินแทนลู่หลุ่ยอีกสักเล็กน้อย!
เทพสายเปย์ที่ตกลงกันไว้?
ตกใจจนหนีไปแล้ว?
หลี่ฝางรีบส่งข้อความหาหมาป่าเป็นการส่วนตัว “แสนหนึ่งนี้ของฉัน หากนายจัดการฉันได้ ฉันจะออกจากไลฟ์”
“แม่แกสิ บัตรเครดิตฉันมีวงเงินจำกัด หากมีแน่จริง พวกเรามาแข่งกันใหม่” หมาป่าใหญ่ส่งกลับมา
“ตกลง ใครแพ้ คนนั้นคือหลานชาย” หลี่ฝางมีสีหน้าดีใจ
หมาป่าใหญ่คนนี้ถูกตนทำให้ตกใจจนหนีไปแล้ว น่าเสียดายจริงๆ
ตอนนี้ดูแล้ว หมาป่าใหญ่ยังถือว่ามีความสามารถพอตัว
เมื่อกลับเข้าไปในไลฟ์ หมาป่าใหญ่อธิบายขึ้นประโยคหนึ่ง จากนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“ฉันว่าแล้ว หมาป่าใหญ่วิ่งหนีหางจุกตูดไปแล้ว!”
“อันดับหนึ่งคือแฟนของเจ้าของไลฟ์?”
“แม้จะไม่ใช่แฟน แต่ยืนยันได้ว่าคือนกต่อ มาหลอกเงินของหมาป่าใหญ่โดยเฉพาะ”
“พวกนายมันโง่ นกต่อกดไปแสนกว่า หมาป่ากดแค่ไม่กี่หมื่น บริษัทหักไปครึ่งหนึ่ง เจ้าของยอมเสียเงินจ้างนกต่อ ไอคิวของพวกนาย?”
“เจ้าของไลฟ์ อันดับหนึ่งคือแฟนเธอเหรอ?”
“พวกโง่เอ้ย เจ้าของไลฟ์บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เธอโสด”
ใครจะรู้ ลู่หลุ่ยไม่มีแม้คำอธิบาย หลังร้องเพลงของตนจบ ปิดไลฟ์ไป
กระทั่งคำขอบคุณยังไม่มี
เย็xแม่งนี้ หยิ่งเกินไปแล้ว
การมีอยู่ของลู่หลุ่ย ถือเป็นสิ่งที่งดงามในโลกของการไลฟ์
ผู้ชมไม่น้อยชินตากับการดีดดิ้นวุ่นวาย ยั่วยวน จึงลองมาดูความสดใสมีชีวิตชีวาของลู่หลุ่ย จนทำให้เกิดความรู้สึกที่แตกต่างออกไป
เมื่อเห็นภาพนี้ ในใจของหลี่ฝางโล่งอกหลายส่วน
เมื่อครู่หลี่ฝางยังกังวล
กังวลว่าลู่หลุ่ยจะเป็นแบบเน็ตไอดอลหญิงคนอื่น ทำตัวกำกวมเพื่อให้พวกสายเปย์กดส่งของขวัญให้ไม่หยุด
ตอนนี้เห็นแล้ว กลับรู้สึกว่าตนคิดมากเกินไป
“นายรักลู่หลุ่ยเสียจริง กดให้เธอตั้งแสนกว่า ไม่ปวดใจเลยเหรอ?” หลี่เสี่ยวเสี่ยวมองหลี่ฝางแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยถามขึ้น
“เฉยๆ” หลี่ฝางยักไหล่พลางตอบ
“แสนกว่ายังเฉยๆ หลี่ฝาง นายมีเงินเท่าไหร่กันแน่?” หลี่เสี่ยวเสี่ยวจ้องหลี่ฝาง ก่อนถามขึ้นอย่างแปลกใจ
“ฉันบอกเธอไม่ได้ว่ามีเงินมากเท่าไหร่ ที่ฉันสามารถบอกเธอได้คือ เงินแสนกว่าสำหรับฉัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้จ่ายด้วยซ้ำ” หลี่ฝางเอ่ยเรียบๆ
ตอนแรกหลี่ต๋าคางบอกว่ารายได้ของบาร์ ถือเป็นเงินใช้จ่ายของเขา
ตอนนี้ที่บาร์เดือนหนึ่งได้กำไรอย่างน้อยสามถึงห้าล้าน
เงินแสนกว่าสำหรับหลี่ฝาง จึงไม่ถือว่าคือแม้กระทั่งการใช้จ่าย
“เฮ้อ คำพูดนี้หากเป็นคนอื่น ฉันต้องไม่เชื่อแน่ เพราะมันคล้ายเรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
“แต่หากเป็นนาย ฉันเชื่อ”
หลี่เสี่ยวเสี่ยวมองหลี่ฝาง ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าอิจฉา
หลี่เสี่ยวเสี่ยวแม้จะไม่รู้สถานะจริงๆ ของหลี่ฝาง แต่รู้ว่าเขาคือเถ้าแก่ของ Recalling the past
เพียงแค่เรื่องนี้ สามารถทำให้หลี่ฝางผลาญเงินได้อย่างไม่รู้จบ
ชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น ช่างน่าโมโหนักจริงๆ หลี่เสี่ยวเสี่ยวเอ่ยอย่างหมดแรง “จริงสิ ยังมีเรื่องอะไรอีกไหม ถ้าไม่มีฉันจะกลับไปนอนต่อ”
หลี่ฝางควักตั๋วของรีสอร์ตหลายใบออกมา ก่อนส่งให้หลี่เสี่ยวเสี่ยว “ให้เธอ”
“นี่คืออะไร?”
หลี่เสี่ยวเสี่ยวรับมา ก่อนก้มลงมอง
จากนั้นสีหน้าของหลี่เสี่ยวเสี่ยว เปี่ยมด้วยความตื่นเต้น “เย็x นี่ตั๋วของรีสอร์ทเหรอ?”
“ใช่” หลี่ฝางพยักหน้า
“ทำไมเธอต้องดีใจขนาดนั้น แค่ตั๋วไม่กี่ใบเอง?” หลี่ฝางมองหลี่เสี่ยวเสี่ยว ก่อนเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
หลี่ฝางเห็นมือที่จับตั๋วของหลี่เสี่ยวเสี่ยว กลับสั่นเทิ้มขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น
“ไอ้x พี่ชาย นายรู้หรือเปล่าว่าตั๋วนี่ตอนนี้ราคาแพงขนาดไหน?” หลี่เสี่ยวเสี่ยวหันไป เบิกตากว้างมองหลี่ฝาง
หลี่ฝางจึงเอ่ยถามขึ้น “แพงแค่ไหน?”
“ใบหนึ่งสามพันกว่า!” หลี่เสี่ยวเสี่ยวสะดุ้งเฮือก “และตอนนี้ถึงมีเงินก็ซื้อไม่ได้”
“ทำไมแพงขนาดนั้น?” หลี่ฝางได้ยินถึงราคานี้ รู้สึกเหลือเชื่อ
ตั๋วใบเดียวเท่านั้น กลับราคาถึงสามพันกว่า?
“นายไม่รู้เหรอ ดาราคนดังมากมายต่างมาพัก และยังมีโจวเจ๋หลุน ตั๋วคอนเสิร์ตโจวเจ๋หลุน ครั้งหนึ่ง อย่างน้อยหกร้อยกว่าขึ้น และยังเป็นที่นั่งที่ไม่ดีที่สุด”
“อีกอย่าง ยังมีหลี่เหลียนเจ๋ ดาราดังระดับโลก เจ้าชายแห่งวงการบันเทิงโจวซิงฉือ พวกเขาต่างไปพักที่รีสอร์ต”
“คล้ายยังมีดารามากมายไปพัก ตอนนี้ยังไม่ประกาศ แต่ต้องยาวเป็นหางว่าวแน่”
“นี่มันเท่ากับงานเลี้ยงของดาราดังเลยนะ”