บทที่ 269 เล่นสนุกในน้ำกับฉินวี่เฟย

บทที่ 269 เล่นสนุกในน้ำกับฉินวี่เฟย

หลังจากได้ลิ้มชิมรสรสชาติต้องห้ามนั่น หลี่ฝางก็ยากที่จะลืมเลือน เฝ้าคอยปรารถนาทุกครา

บวกกับฉินวี่เฟยเองก็เป็นของดีมีราคา

ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หรือหน้าตา...

ฉินวี่เหยสมบูรณ์แบบจนไม่มีที่ติ...

ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าสวยอันดับ 1 ของเมืองเอก แต่ฉินวี่เฟยกับต้องมาคู่กับ...

การที่ได้มีอะไรกับผู้หญิงแบบนี้ เป็นความฝันของผู้ชายหลายๆ คน

แต่เมื่อวาน ตัวเองกับมีอะไรกับเธอโดยไม่รู้ตัวไปแล้ว...

ก็เหมือนกับการที่ตือโป๊ยก่ายกินลูกโสม...ยังไม่ได้ลิ้มชิมรสอะไรด้วยซ้ำ

จะว่าไป ตัวเองเป็นผู้ชายที่โดนผู้หญิงสวนกลับ เรื่องนี้ถ้าบอกออกไป คงเสียหน้าแน่ๆ

ไม่ได้ จะต้องเอาเกียรติความเป็นผู้ชายของตัวเองกลับมา

เวลานี้ ฉินวี่เฟยเริ่มรุกรน

“ฉินวี่เหย เธอจะหนีไปไหน”

หลี่ฝางยิ้มกริ่ม “เธอกลัวฉันเหรอ”

“หลี่ฝาง นายรีบปล่อยฉันนะ นายไม่เห็นเหรอว่าที่นี่คือที่ไหน” ฉินวี่เฟยรีบผลักเขาออก

พอผลักออกไปมือเธอกับลื่นไถลไปข้างล่าง

หลี่ฝางยื่นมือมา ดึงแขนของเธอ แล้วดึงตัวเธอขึ้นมา

ซึ่งก็คือในตอนนี้

อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา

เสี่ยวเซิงเอาลูกน้องของตัวเองมาที่ทางเข้าของสระน้ำพุร้อน

“เฮ้ คุณเอาชุดว่ายน้ำมาหรือยัง ถ้าไม่ได้เอามาเข้าไม่ได้นะ” พนักงานขายห้ามพวกของเสี่ยวเซิงไว้เช่นกัน

เสี่ยวเซิงขมวดคิ้ว ถามไปว่า “ที่นี่ถูกสุกราคาเท่าไหร่”

“ถูกสุดก็ 188” พนักงานขายตอบ

เสี่ยวเซิงสีหน้าเปลี่ยน พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกแกแย่งเงินกันหรือไง ชุดว่ายน้ำข้างนอกขายแค่ไม่กี่สิบหยวน พวกแกขายตั้ง 188 เหรอ”

“ขอโทษด้วยค่ะ คุณผู้ชายทั้งหลาย นี่คือราคาที่เจ้านายเราตั้งไว้” พนักงานขายตอบด้วยความจำใจ

มาเที่ยวที่สถานตากอากาศนี้ ต่างก็เป็นคนรวยทั้งนั้น

เพราะงั้นปกติไม่มีใครมาต่อรองราคาอยู่แล้ว

อีกทั้งที่นี่ยังเป็นสระน้ำพุร้อนที่ตั้งอยู่บนหน้าผา เงินทุนในการรักษาก็สูงอยู่แล้ว เอากำไรจากชุดว่ายน้ำนิดหน่อย ก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้

“ช่างเถอะ เอามาให้เรา 5 ชุดแล้วกัน” เสี่ยวเซิงขมวดคิ้วตอบ

เสี่ยวเซิงคิดในใจว่า งานตั้ง 3 แสน ตัวเองลงทุนไปแค่พันกว่าหยวน ไม่ถือว่าเยอะมาก

พอควักเงินออกมาจ่ายค่าชุดว่ายน้ำเสร็จ พนักงานขายก็พูดต่อว่า “อ่อใช่ค่ะ หมวกว่ายน้ำที่ก็ต้องซื้อ ป้องกันเส้นผมตกลงไปในสระน้ำนะคะ”

“บ้าเอ้ย...เรายังเป็นวัยรุ่นกันอยู่เลย จะผมหล่อนได้ไง” เสี่ยวเซิงพูดด้วยความทนไม่ไหว

“ไป!”

พอพูดจบ เขาก็ไม่สนใจพนักงานขาย เดินโถ่งๆ เข้าไปในสระน้ำ

“นี่คือข้อกำหนดที่ตั้งไว้ ถ้าพวกคุณไม่ซื้อตามที่บอกไว้ ฉันจะเรียกยามมาเชิญคุณออกไปนะ!” พนักงานขายพูดอย่างไม่เกรงใจ

“โถ่เว้ย...ซื้อๆ เราซื้อก็ได้โอเคไหม อันละเท่าไหร่” เสี่ยวเซิงกัดฟันยอมจำนน

เพราะยังไงคงรอให้หลี่ฝางออกมาแล้วค่อยลงมือไม่ได้

ถ้าเป็นแบบนั้น โอกาสที่จะสำเร็จไม่เพียงแต่น้อยลง

อีกอย่างก็ยากที่จะหนีไปด้วย

เพราะไม่ว่ายังไง สระน้ำพุร้อนใหญ่ขนาดนั้น ถ้าฆ่าคนอยู่ในนั้น ไม่เพียงแต่จะมีความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จสูง อีกอย่างถ้าเสร็จเรื่องตัวเองก็หนีไปได้ง่าย

“60...” พนักงานขายตอบ

“บ้าเอ้ย แพงขนาดนี้เลยเหรอ” เสี่ยวเซิงอยากจะใช้มีดแทงพนักงานขายคนนี้จนตายเสียจริง

“60 ถูกสุดแล้ว” พนักงานเห็นว่าเสี่ยวเซิงและพวกดูเหมือนจะไม่มีเงินอะไร จึงพูดต่อว่า “หรือว่าไม่ต้องเอาแล้ว ฉันจะคืนเงินค่าชุดว่ายน้ำให้พวกคุณ พวกคุณไม่ต้องไปแช่แล้ว”

“อีกสองวันแล้วค่อยมาเถอะค่ะ อีกสองวันราคาจะลดลง ช่วงนี้สถานตากอากาศค่อนข้างยุ่ง” พนักงานขายพูดแนะนำด้วยความหวังดี

“บ้าหรือไง อีผู้หญิงบ้า ดูถูกพวกฉันเหรอ!”

“เอาหมวกมาให้เรา 54 ใบ” เสี่ยวเซิงพูดด้วยความไม่พอใจ

“งั้นจะเอาราคาแบบไหนคะ ถ้าแบบดีหน่อยของเราจะมีราคา 230 ถ้าดีกว่านั้นก็จะต้อง 520”

พนักงานขายยังพูดไม่จบ ก็โดนเสี่ยวเซิงพูดตัดบท “เอาที่ถูกที่สุดก็พอ”

พนักงานมองด้วยความดูถูก เธอเอาหมวกที่ราคาถูกที่สุดให้พวกเขา

พอจ่ายเงินเสร็จ เสี่ยวเซิงก็ถามต่อว่า “อ่อใช่ เดี๋ยวตอนออกมา คืนได้ไหม”

“ไม่ได้ค่ะ” พนักงานขายตอบด้วยไม่แยแส

“พวกแกนี่มันบริการยังไงเนี่ย!” เสี่ยวเซิงมองพนักงานขายด้วยความเหยียดหยาม “รอฉันหลับมา ฉันจะร้องเรียนเธอแน่!”

พอซื้อชุดว่ายน้ำเสร็จ เสี่ยวเซิงและพวกถึงได้เข้าไปในสระน้ำพุร้อน

“โถ่เว้ย สระน้ำพุร้อนนี่ใหญ่ขนาดนี้ เราต้องหานานขนาดไหนถึงจะเจอไอ้หมอนั่น” เสี่ยวเซิงอดไม่ได้ที่จะด่า

เสี่ยวเซิงเวลานี้ ทั้งเครียดทั้งกลัว

เพราะเขาไม่เคยแม้แต่จะฆ่าคนเลยสักครั้ง

ต่อให้แทงคน เขาก็กล้าแทงแค่แขน ขาอะไรพวกนี้ ไม่กล้าแทงเข้าท้องเลย...

ตอนนี้ กลับต้องให้เขามาฆ่าคน...

สำหรับเสี่ยวเซิง การฆ่าคนคือความท้าทายอย่างมาก