บทที่ 424 นางในฝันของฉินจื่อยี่

บทที่424 นางในฝันของฉินจื่อยี่

ร่างของหลิงหลงก็เหมือนภูตผี และไม่รู้ว่าเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ถ้านายต่อยอีกครั้ง” หลิงหลงมองไปที่ฉินจื่อยี่ และพูดอย่างเย็นชา

ฉินจื่อยี่อ่อนแรงขึ้นมาทันที

มีดของหลิงหลง วางอยู่บนคอของฉินจื่อยี่ ฉินจื่อยี่จะไม่อ่อนแรงได้ยังไง?

หลิงหลงเหลือบมองหลี่ฝาง ถอนหายใจ และถามเสียงเบา “คุณชายทำไมคุณไม่ตอบโต้?”

หลี่ฝางเช็ดเลือดจากมุมปาก และยืนขึ้นจากพื้น

ที่หลี่ฝางไม่ตอบโต้ มีเหตุผลสองอย่าง

เหตุผลแรกคือ การตายนายท่านฉิน เกี่ยวข้องกับตัวเองอย่างแน่นอน

เหตุผลที่สองคือ หลี่ฝางต้องการทดสอบฉินวี่เฟย เป็นไปได้ไหมที่ตัวเองถูกต่อยจนตาย ฉินวี่เฟยก็จะไม่แคร์

หลี่ฝางยืนขึ้น ยิ้มที่มุมปาก เมื่อกี้เขาเพิ่งทดสอบฉินวี่เฟยด้วยการปฏิบัติจริง

แน่นอนว่า ฉินวี่เฟยเกลียดตัวเองมาก

ฉินจื่อยี่มองหลิงหลง และถามด้วยความกลัว “คุณ……ช่วยเอามีดออกก่อนได้ไหม?”

หลังจากพูดจบ ฉินจื่อยี่ก็ตกใจ

“พี่หลิงหลง ทำไมเป็นคุณ?”

เมื่อมองไปที่หลิงหลง สีหน้าฉินจื่อยี่ก็ตกใจ จากนั้นก็มีรอยยิ้ม

“พี่หลิงหลง คุณกลับมายังไง?”

“ในที่สุดฉันก็หาคุณจนเจอ”

ฉินจื่อยี่ดูตื่นเต้นมาก และลืมเรื่องการตายของปู่ของเขาอย่างสิ้นเชิง

หัวใจของฉินจื่อยี่เต้นเร็วขึ้น

หลิงหลง เป็นนางในฝันของเขา

แม้ว่าหลิงหลงจะอายุมากกว่าเขาหลายปี และภูมิหลังครอบครัวของเธอจะด้อยกว่าฉินจื่อยี่ แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไร

ฉินจื่อยี่ตกหลุมรักหลิงหลงตั้งแต่แรกเห็น และชอบมานานหลายปี ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

หลังจากหลิงหลงหายตัวไป ฉินจื่อยี่ได้ค้นหาที่อยู่ของหลิงหลง แต่หลังจากค้นหาเป็นเวลาหลายปี เขาก็ไม่พบร่องรอยของหลิงหลง

แต่ถึงกระนั้น หลายปีมานี้ ฉินจื่อยี่ก็ไม่ได้ตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่น

ต้องบอกเลยว่า ฉินจื่อยี่เป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์ในความรักมาก

เขารักหลิงหลง และรักอย่างลึกซึ้งมาก

แม้ว่าหลิงหลงจะมองว่า ฉินจื่อยี่เป็นน้องชาย ในแง่ความรักเธอไม่เคยรู้สึกรักเขาเลย

ถึงกับว่า หลิงหลงเคยบอกฉินจื่อยี่มากกว่าหนึ่งครั้ง ว่าระหว่างเรามันไม่เหมาะสม แต่ฉินจื่อยี่ไม่สนใจเรื่องนี้

ด้วยเหตุนี้ ในวินาทีนี้ที่ฉินจื่อยี่เห็นหลิงหลง ฉินจื่อยี่ก็ตื่นเต้นมาก แม้แต่ความโศกเศร้าจากการตายของปู่ของเขา ก็สามารถลืมไปได้

ฉินจื่อยี่อยากวิ่งเข้าไปกอดหลิงหลง แต่หลิงหลงใช้มีดชี้ไปที่ฉินจื่อยี่

หลิงหลงส่ายหัว มองไปที่ฉินจื่อยี่ และพูดว่า “คุณไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ยังคงเป็นเหมือนเมื่อสามปีก่อน”

“อะไรนะ พี่หลิงหลง ดูดีๆ ฉันสูงขึ้น และหล่อขึ้นแล้ว คุณไม่สังเกตเหรอ” ฉินจื่อยี่พูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ

หลิงหลงส่ายหัว “ฉันไม่ใช่สาวๆ ดังนั้นฉันจะไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้”

“อย่าโง่เหมือนเมื่อสามปีก่อนเลย ฉันไม่มีวันชอบคุณอยู่แล้ว”

หลิงหลงพูดด้วยใบหน้าที่เย็นชา “ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่ชอบคุณ และฉันยังเกลียดคุณมาก”

“เกลียดฉัน?”

“พี่หลิงหลง คุณเกลียดอะไรฉัน” ฉินจื่อยี่มองหลิงหลง ใบหน้ามีความกังวลใจเล็กน้อย

ในเวลานี้ ฉินวี่เฟยก้าวไปข้างหน้า และเดินเข้าไปหาพี่ชายของเธอ และพูดด้วยความโกรธ “พี่ เมื่อกี้พี่ยังตำหนิฉันว่าไม่รู้เรื่องอะไร แล้วพี่ล่ะ?”

“พี่รู้ไหมว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นคนทำให้คุณปู่ต้องตาย!”

“ที่แท้ เธอเป็นนางในฝันของพี่ที่คิดถึงทุกวันทุกคืน พี่หลิงหลง!” ฉินวี่เฟยกัดฟัน และพูดด้วยความโกรธ

สายตาของฉินวี่เฟยจ้องมองไปที่หลิงหลง ราวกับจะกินคน

“อะไรนะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ สีหน้าของฉินจื่อยี่ ก็นิ่งอึ้งชั่วขณะ

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินจื่อยี่หายไปในทันที เขามองหลิงหลงอย่างงุนงง และถามว่า “สิ่งที่น้องสาวของฉันพูด เป็นความจริงหรือไม่?”

“คุณเป็นคนที่ฆ่าปู่ของฉันเหรอ?”

“ผู้หญิงที่แทงปู่ของฉัน เป็นคุณเหรอ? พี่หลิงหลง?” ฉินจื่อยี่ซักถามเสียงเบา

หลิงหลงพยักหน้า และยอมรับทันที “ใช่ ฉันเอง”