บทที่ 503 รถของนายมูลค่าถึงพันล้านมั้ย?

บทที่ 503 รถของนายมูลค่าถึงพันล้านมั้ย?

ครั้งนี้ ซือถูเฟยแพ้อย่างราบคาบ

แพ้ให้ตู้เฟย ซือถูเฟยยังพอรับได้ แต่นี่แพ้ให้โหจื่อ มันอะไรกัน?

เขาเป็นถึงคุณชายของสี่ตระกูลใหญ่ กลับโดนบริกรตัวเล็กๆ ในบาร์คนนึงกดหัว?

ซือถูเฟยอดทนมายี่สิบกว่าปี ไม่ง่ายเลยที่จะได้โอ้อวด แต่สุดท้ายกลับโดนบริกรในบาร์ตัวเล็กๆ คนนึงตีแสกหน้า

บอกสิว่ามันน่าโมโหมั้ย?

ขณะที่ซือถูเฟยหันหลังกลับ โหจื่อก็รีบตามขึ้นมา： “คุณชายซือถู ทำไมต้องรีบไปด้วยล่ะ?”

“คุณชายซือถู ขอปรึกษากับคุณชายสักเรื่องสิ?” โหจื่อขวางทางซือถูเฟยไว้ แล้วพูดเลียๆ

หลี่ฝางไม่ต้องมองก็รู้ โหจื่อคนนี้ ไม่ได้ทำเรื่องดีแน่นอน

“เรื่องอะไร?” ซือถูเฟยมองโหจื่ออย่างรำคาญ แต่จะไม่สนใจไอ้เด็กนี่ก็ไม่ได้

คนที่มีรถอยู่ในครอบครองเป็นพันล้าน ฐานะจะธรรมดาได้ยังไง?

ถึงแม้จะบอกว่าตัวเองเป็นบริกรอยู่ในบาร์ แต่ซือถูเฟยก็ไม่เชื่อ

“ขายรถของคุณชายให้ผมนะ”

โหจื่อหัวเราะฮี่ๆ แล้วชี้ไปที่รถBugatti Veyron พลางพูด： “ผมอยากได้มานานแล้ว”

“ตอนแรกที่รถคันนี้ออก ผมมีธุระพอดี เลยพลาดโอกาส”

โหจื่อส่ายหน้า แล้วถอนหายใจพลางพูด： “เพราะว่าเรื่องนี้ ทำเอาผมนอนไม่หลับไปหลายวัน”

“ไม่ขาย”

ซือถูเฟยขมวดคิ้ว พลางมองโหจื่อ： “นายจะเสียใจหรือไม่เสียใจ มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?”

“รถคันนี้ ตระกูลซือถูเฟยของเราใช้เส้นสายตั้งเยอะกว่าจะซื้อได้ นายคิดว่าแค่มีเงินก็ซื้อได้เหรอ?” ซือถูเฟยมองบนใส่โหจื่อ

“ถึงขนาดนี้แล้ว งั้นมาแลกกับผมมั้ย?” โหจื่อยังคงไม่ยอมแพ้

“แลก? ถึงแม้รถของนายจะไม่เลว แต่รุ่นลิมิเต็ดทั้งนั้น แต่ว่า ไม่มีคันไหนที่เทียบBugatti Veyronของฉันได้ นายจะเอาอะไรมาแลกกับฉัน?” ซือถูเฟยหัวเราะอย่างดูแคลน

“งั้นเพิ่มเงินให้ก็ได้นี่” โหจื่อทำหน้าอ้อน

“ฉันบอกแล้วว่า ไม่ขาย นายฟังภาษาคนไม่เข้าใจหรือไง?” ซือถูเฟยจ้องโหจื่ออย่างดุดัน

“ผมบอกแล้ว ว่าผมจะซื้อ คุณชายฟังภาษาคนไม่เข้าใจหรือไง?” หน้าของโหจื่อ ก็ดูเข้มขึ้นมาเหมือนกัน

ซือถูเฟยไม่ได้สนใจเขา แล้วเดินตรงไปที่Bugatti Veyronของเขาคันนั้น

โหจื่อควักโทรศัพท์ออกมา แล้วกดอยู่ครู่

“ซือถูเฟย รถBugatti Veyronของนายคันนี้ อย่างมากก็หนึ่งร้อยล้าน รวมกับความมีค่าของมัน ที่ทั้งโลกนี้มีอยู่สองคัน รวมค่าที่เป็นของสะสมด้วยแล้ว ฉันคิดรวมแล้วสองร้อยล้านก็อยู่แล้ว” โหจื่อพูดอย่างจริงจัง

“ขอโทษนะ ถึงแม้นายจะให้ฉันสามร้อยล้าน ฉันก็ไม่ขาย” ซือถูเฟยส่ายหน้า ขณะที่กำลังจะขึ้นรถ

“สามร้อยล้าน ไม่ขาย งั้นหนึ่งพันล้านล่ะ！”

โหจื่อหรี่ตาพูดพลางยิ้ม

หนึ่งพันล้าน！

ขณะที่ซือถูเฟยสตาร์ทรถ เตรียมตัวออกรถ ทันใดนั้นก็ชะงักลง

ซือถูเฟยคิดไม่ถึง ว่าโหจื่อจะเพิ่มมูลค่าให้จนถึงพันล้าน！

หนึ่งพันล้านเป็นตัวแทนอะไร！

รถร้อยกว่าคันรวมกัน ที่จริงแล้วยังไม่เกินพันล้านเลย

แต่รถBugatti Veyronของเขา กลับขายได้ในราคาของรถร้อยคันที่จอดอยู่ตรงหน้าเขา

ถ้าบอกว่าซือถูเฟยไม่ใจสั่น ก็คงจะโกหก

ซือถูเฟยเคยเห็นหลี่ฝางใช้เงินฟุ่มเฟือย ในบาร์ของตน คืนนึงผลาญเงินไปสิบสามล้าน ที่จริงนั้นก็ถือว่าเปย์มากๆ แล้ว

แต่คิดไม่ถึง ว่าลูกน้องของหลี่ฝางจะเปย์ยิ่งกว่าเขาอีก

แค่ซื้อรถ ก็เปย์ได้เป็นพันล้าน！

หนึ่งพันล้าน เกรงว่าบนโลกนี้ ไม่มีรถคันไหนสามารถขายได้ในราคานี้มั้ง?

หลี่ฝางกับโก่เอ๋อ ก็ตกใจเหมือนกัน

หลี่ฝางถึงจะมีเงิน แต่ก็ไม่กล้าเล่นแบบนี้

จะให้พูด โหจื่อก็เกินไป ทำไมถึงต้องใช้เงินตั้งพันล้านซื้อรถคันนึงด้วยนะ?

หรือว่าเพื่อที่จะขับรถคันนี้ พาองค์หญิงYavinไปขับรถเล่นกันนะ?

เหยดเขร้ คิดไม่ถึงว่าโหจื่อ ไอ้เด็กนี่จีบหญิงถึงกับกล้าขูดเลือดขูดเนื้อตัวเอง

จุดนี้ แม้แต่หลี่ฝางยังรู้สึกละอายใจเล็กน้อยเลย