บทที่ 638 สถานที่ที่น่ากลัว

เมื่อเดินได้ไม่กี่ก้าว ฉินซ่างเสียนก็รีบวิ่งตามมา

“เกิดอะไรขึ้น?” หลี่ฝางมองฉินซ่างเสียน พลางถาม

“เงินไม่เข้าบัญชีเหรอ?”

ฉินซ่างเสียนส่ายหน้า แล้วพูด： “เงินเข้าเรียบร้อยแล้ว เป็นเรื่องส่วนตัวของผม”

“เรื่องส่วนตัว?” หลี่ฝางขมวดคิ้ว พลางถามอย่างสงสัย： “เรื่องส่วนตัวอะไร?”

ฉินซ่างเสียนมองฉินเสี่ยวหู่ ราวกับจะหลีกเลี่ยง

ทันใดนั้นหลี่ฝางก็พูดกับฉินเสี่ยวหู่： “ไปรอฉันที่หน้าลิฟต์”

ฉินเสี่ยวหู่ไม่กล้าขัด จึงเดินไปอย่างว่าง่าย

ฉินซ่างเสียนเห็นภาพนี้ ก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

นี่ยังใช่ฉินเสี่ยวหู่ที่หยิ่งผยองคนนั้นหรือเปล่า?

หลี่ฝางพูดกับฉินซ่างเสียน： “เขาไปแล้ว ตอนนี้พูดได้แล้วใช่มั้ย?”

“เมื่อกี้คุณชายมู่หรงโทรมา บอก......บอกว่าจะพาลูกสาวผมไปที่ชั้นใต้ดินของสโมสรเจียงหนาน” ตอนที่พูด สีหน้าของฉินซ่างเสียน ก็แย่ลงไปสุดขีด

“เขาบอกว่า นี่เป็นบทลงโทษข้อหาที่ไม่เชื่อฟัง”

ฉินซ่างเสียนเงยหน้ามองหลี่ฝาง ด้วยสายตาอ้อนวอน： “คุณชายหลี่ คุณต้องช่วยลูกสาวคนรองของผมนะ”

“ฉินหยีหรัน?”

หลี่ฝางถอนหายใจ เมื่อกี้ที่ฉินซ่างเสียนบอกให้ช่วยลูกสาวเขา หลี่ฝางนึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉินวี่เฟยซะอีก

“ลุงบอกผมสิ ชั้นใต้ดินของสโมสรเจียงหนานมีอะไร? ทำไมตอนพูดถึง สีหน้าถึงได้ดูแย่แบบนั้น?” หลี่ฝางถาม

“คุณชายหลี่ไม่รู้?” ฉินซ่างเสียนมองหลี่ฝางอย่างแปลกใจ

“ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?” หลี่ฝางมองบนใส่ฉินซ่างเสียน： “นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยิน ว่าสโมสรเจียงหนานมีชั้นใต้ดินด้วย?”

“เป็นโรงจอดรถเหรอ?” หลี่ฝางถามอย่างโง่ๆ

“แน่นอนว่าไม่ใช่ ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งของสโมสรเจียงหนาน เป็นการมีอยู่ที่ชั่วร้ายสุดๆ ในสังคมชั้นสูงของเมืองเอก ก็ไม่ใช่ความลับอะไร ที่นั่น บอกได้ว่าเป็นสวรรค์ของผู้ชาย แต่กลับเป็นนรกของผู้หญิง ผู้หญิงที่ถูกจับลงไปชั้นใต้ดินของสโมสรเจียงหนาน มีแค่ครึ่งนึงที่สามารถรอดชีวิตออกมาได้”

“ส่วนอีกครึ่ง หลังจากออกมา สติก็ไม่ดีแล้ว”

หลังจากหลี่ฝางได้ยิน สีหน้าก็ชะงักอยู่ครู่： “น่ากลัวขนาดนั้นเลย? ลุงอธิบายหน่อยได้มั้ย?”

“ผมไม่เคยไป เลยบอกไม่ถูก แต่ยังไง ที่สโมสรนั่น ผู้ชายที่เที่ยวอยู่ด้านใน ล้วนแต่เป็นพวกคนใหญ่คนโต คนพวกนั้น มาจากทั่วทุกมุมโลก”

“ถ้าไม่อย่างนั้น ผู้หญิงพวกนั้นก็คงไม่ตายไปเฉยๆ โดยไม่มีใครสืบตาม”

หลี่ฝางไม่อยากจะเชื่อ ในเมืองเอกยังมีที่แบบนี้อยู่อีกเหรอ?

แต่ฉินซ่างเสียนก็ไม่เหมือนกำลังโกหกตนอยู่

“คุณชายหลี่ คุณสามารถใช้อิทธิพลของพอคุณได้มั้ย ผมรู้ว่าพ่อคุณคือหลอซ่า อย่างที่เห็นวันนี้ คงมีแค่หลอซ่า ที่สามารถช่วยชีวิตลูกสาวผมออกมาได้”

ฉินซ่างเสียนพูด จนเกือบจะคุกเข่าให้หลี่ฝาง

ในตอนนั้น หลี่ฝางถึงจะรู้สึกถึงความหนักหนาของเรื่องนี้

หลี่ฝางขมวดคิ้ว แล้วถาม： “ที่นั่น น่ากลัวขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?”

“ใช่แล้ว แม้แต่ตระกูลฉินของพวกเรา ก็ยังไม่มีความสามารถที่จะช่วยคนออกมาได้เลย”

“หลายปีที่ผ่านมา ก็ไม่เคยได้ยินว่าที่ชั้นใต้ดินของสโมสรเจียงหนานเคยมีใคร ถูกช่วยออกมาได้เลยสักคน แต่ก็มีข่าวลือ ว่าหลอซ่าเคยทำมาแล้วครั้งนึง แต่นั่นก็เป็นแค่ข่าวลือเท่านั้น” ฉินซ่างเสียนพูด

ทันใดนั้นหลี่ฝางก็ชะงักทันที

“แต่พ่อของฉัน ไม่ได้อยู่ที่เมืองเอกน่ะสิ”

ที่จริงหลี่ฝางคิดว่าจะเป็นแค่การเผชิญหน้าธรรมดา แต่นึกไม่ถึง ว่าจะเป็นสถานที่ลึกลับ และสถานที่นั้น ฟังดูแล้วจะน่ากลัวกว่าถนนแห่งความตในโบลิเวียายซะอีก

“แย่แล้ว แย่แล้ว หรือว่าลูกสาวของผม......” สีหน้าของฉินซ่างเสียน ก็แสดงให้เห็นถึงความสิ้นหวังทันที

หลี่ฝางรีบความปลอบ： “ลุงฉิน ลุงไม่ต้องกังวล ผมเคยบอกลุงไว้ ว่าจะช่วยฉินหยีหรันออกมาให้ได้ ถ้าหากวันนี้เธอเป็นอะไรไป ก็เป็นความรับผิดชอบของผม ดังนั้น ผมจะไม่นิ่งดูดาย”