บทที่ 726 จิตใจที่แน่วแน่ของเสี่ยวถิง

“ฉันก็แค่เดาเท่านั้น”

หลี่ฝางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

หลี่งฝางแค่คาดเดาเท่านั้นจริงๆ แต่กลับไม่คิดว่า จะเดาถูก

เรื่องความลับของห้องทำงานหยิ่นเจิ้ง ลุงเฉียนเป็นคนบอกเขา แต่ลุงเฉียนก็บอกหลี่ฝางเช่นเดียวกัน ความลับนี้มีแค่เสี่ยวถิงคนเดียวเท่านั้นที่รู้

หรือมีนัยยะนอกเหนือจากนี้ก็คือ ถ้าหลี่ฝางพูดความลับนี้ออกไป นั่นก็เท่ากับว่าเสี่ยวถิงไม่ซื่อสัตย์

“เขาเป็นยังไงบ้าง?”หลี่ฝางถามขึ้นมาหนึ่งประโยค

ทางด้านของไอ้หน้าหนวดก็ยิ้มเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้น“ยืนจ้องมองบ้านของตัวเองอยู่นานสองนานราวกับคนเสียสติ พูดกับเขาเขาก็ไม่ตอบ ไม่รู้ว่าหูหนวกหรือว่าตาบอดกันแน่?”

“พาเขามาอยู่ใกล้ๆฉันดีกว่า”หลี่ฝางพยักหน้าพูดขึ้น รู้ว่าเสี่ยวถิงแค่รับแรงกระตุ้นนี้ไม่ไหวเท่านั้น ไม่ได้เสียสติไปจริงๆ

เขาก็ถือว่าเป็นคนที่ผ่านอุปสรรคความทุกข์ยากลำบากมากับหยิ่นเจิ้ง หลี่ฝางเชื่อว่าเรื่องนี้ไม่มีทางทำให้เขาพังทลายลงแน่นอน แต่ในช่วงนี้ ปมในจิตใจของเขา คงจะยากที่จะคลายออก

ไม่ว่ายังไง หยิ่นเจิ้งก็เป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของเขา

ฝ่าฟันความยากลำบากมาจนถึงทุกวันนี้ ใครจะไปเชื่อว่าพี่น้องที่ผ่านชีวิตมาด้วยกัน จะลงมือฆ่าตัวเองแบบนี้ล่ะ?

มีรถคันหนึ่งมาจอดตรงหน้าของหลี่งฝาง เสี่ยวถิงลงมาจากรถ ก่อนจะพูดขึ้น“คุณชายหลี่ ขอบคุณที่คุณช่วยชีวิตผมนะครับ”

“แต่แค่ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมคุณถึงช่วยชีวิตผม?”

เสี่ยวถิงมองหลี่ฝาง พร้อมกับถามขึ้น“อีกอย่างคุณรู้ได้ยังไงว่าหยิ่นเจิ้งจะฆ่าผม?”

“คนที่ส่งข้อความนั่นไปให้แมงป่อง จริงๆแล้วเป็นผมเอง”หลี่ฝางยิ้มๆ พูดขึ้น“ดังนั้นการที่หยิ่นเจิ้งฆ่าคุณ สาเหตุครึ่งหนึ่งก็เป็นเพราะว่าผม”

“แล้วอีกครึ่งล่ะครับ?”เสี่ยวถิงถามต่อ

“มาจากส่วนลึกในใจของเขา คิดที่จะกำจัดคุณ เพื่อจะได้ไม่เป็นอันตรายภายหลัง”หลี่ฝางพูดขึ้นอย่างนิ่งเรียบ

เสี่ยวถิงส่ายหัว พูดขึ้น“เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้ หยิ่นเจิ้งจะฆ่าผมได้ยังไง? เขาจะต้องเข้าใจผมผิดแน่ๆ”

หลี่ฝางหัวเราะ พูดขึ้น“พวกคนที่ฆ่าคุณพวกนั้น คุณน่าจะรู้จักใช่ไหม?”

“พวกเขาเป็นพวกอันธพาลที่ยอมทำเรื่องเสี่ยงตายที่หยิ่นเจิ้งเลี้ยงเอาไว้ ผมเป็นคนให้เงินกับพวกเขาเอง แถมวันนี้ผมก็เป็นคนที่พาพวกเขามายังอำเภอหลินด้วย แต่แค่คิดไม่ถึงว่า ภารกิจแรกที่พวกเขามาที่นี่ ก็คือกำจัดผม”

เสี่ยวถิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดต่อ“ผมอยากจะโทรศัพท์ไปหาหยิ่นเจิ้งมากจริงๆ ถามเขา ว่าทำไมถึงต้องทำขนาดนี้！”

“คุณรู้ทุกสิ่งทุกอย่างของหยิ่นเจิ้ง จนถึงตอนนี้ เขาใกล้จะประสบความสำเร็จได้กลายเป็นบุคคลอันดับหนึ่งของอำเภอหลินแล้ว ถึงตอนนั้น เขาไม่อยากให้ใครหน้าไหนที่อาจจะกลายเป็นภัยคุกคามเขาได้ในอนาคตมีชีวิตอยู่อีกต่อไป แม้ว่าจะเป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของเขาก็ตาม”

หลี่งฝางพูดขึ้น“คุณถือว่าเป็นคนที่กุมหัวใจของหยิ่นเจิ้งเอาไว้เลย ถ้าวันหนึ่งคุณเกิดทรยศหักหลังเขาขึ้นมา เขาต้องตายแน่ๆ”

เสี่ยวถิงส่ายหัวพูดขึ้นอย่างสุดชีวิต“ต่อให้ตาย ผมก็จะไม่ทรยศหักหลังหยิ่นเจิ้งแน่นอน”

“ถ้าแมงป่องจับตัวภรรยาของคุณแล้วก็ลูกของคุณไปล่ะ?”หลี่ฝางมองเสี่ยวถิงพร้อมกับถามขึ้น“ตอนที่แมงป่องใช้ภรรยาและลูกของคุณมาข่มขู่คุณ คุณจะเลือกอะไร?”

ตอนนี้ เสี่ยวถิงก็เป็นใบ้ขึ้นมาทันที

เขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ฝั่งหนึ่งก็เป็นพรรคพวกพี่น้องของตัวเอง อีกฝั่งก็เป็นคนในครอบครัว

หลี่ฝางหัวเราะ ก่อนพูดขึ้น“เห็นแล้วยังล่ะ คุณก็เริ่มลังเลแล้วเหมือนกัน ดังนั้น ถ้าพูดกันตามสภาพแล้ว หยิ่นเจิ้งกำจัดคุณ ก็ถือว่าถูกแล้ว”

เสี่ยวถิงไม่ได้พูดอะไร แต่หันไปมองภรรยาและลูกของตัวเอง ก่อนจะพูดขึ้น“ในตอนแรก ตอนที่ผมกับหยิ่นเจิ้งไม่มีเงิน ก็อาศัยพึ่งพาภรรยาของผม เธอคอยช่วยเหลือพวกเราทางด้านการเงิน ในตอนแรกเขาเคยพูดเอาไว้ ว่าถ้าวันไหนประสบความสำเร็จแล้ว จะไม่ลืมความดีของผมและภรรยาของผมแน่นอน น่าเสียดาย ตอนนี้แม้แต่ภรรยาของผมเขาก็ไม่ยอมปล่อยไป”

“ภรรยาของผม ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เขากำจัดผมแค่คนเดียวก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องกำจัดภรรยาและลูกของผมด้วย?”

น้ำเสียงของเสี่ยวถิง เปลี่ยนเป็นโมโหเกรี้ยวกราดขึ้นมา

“เรื่องนี้ต้องโทษผม ตอนที่ส่งข้อความไปให้กับแมงป่อง คุณมีหลักฐานเพียงพอที่บอกว่าไม่ใช่ฝีมือของคุณ แต่ความลับนี้ นอกจากคุณแล้ว ยังมีใครรู้อีก? หยิ่นเจิ้งเดาไม่ออก แต่ผู้ที่ต้องสงสัยที่สุดก็คือภรรยาของคุณ”หลี่ฝางพูดขึ้น