บทที่ 819 ความเปลี่ยนแปลงของลู่หลุ่ย

ใจของหลี่ฝาง เต้นแรงขึ้นอีกครั้ง

ตอนฟ้าสางที่ลู่หลุ่ยโทรมาหาครั้งนึง ความจริงหลี่ฝางก็จิตใจไม่สงบแล้ว ในใจก็สั่นไปแล้ว แต่ว่า เขาที่สามารถแยกแยะถูกผิด บวกกับมีเรื่องเยอะแยะ จึงทำให้จิตใจที่คิดถึงลู่หลุ่ยนั้น ก็กดทับลงไป

วันนี้ ตอนที่เห็นลู่หลุ่ยโทรเข้ามาอีกครั้ง ใจของหลี่ฝาง ไม่ใช่แค่สั่นไหว แต่ยังใจเต้นเร็วระรัวขึ้นด้วย

“คุณชายหลี่ โทรศัพท์คุณดังแล้ว”

หยิ่นเหล่ยมองหลี่ฝางอย่างเอ๋อๆ แล้วพูดเตือนขึ้นมา

หลี่ฝางขมวดคิ้ว แล้วพูด： “ไปพวกเรา กลับไปกินข้าวเถอะ”

เสียงดังตึ้ก หลี่ฝางกดวางสายไป เขาก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรตนถึงได้วางสายนี้ทิ้งไป เหตุผลอาจเป็นเพราะว่าตนเคยรับปากกับฉินวี่เฟยล่ะมั้ง

เกี่ยวกับลู่หลุ่ย หลี่ฝางไม่ใช่ไม่รักแล้ว ไม่อยากติดต่อแล้ว ก็แค่ อย่างแรกตนได้ตัดสินใจคบหากับฉินวี่เฟยแล้ว อย่างที่สอง ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

ตนกับฉินวี่เฟยบางทีอาจจะมีอนาคตร่วมกัน หรือว่าอาจจะมีอนาคตร่วมกับหลินชิงชิง แต่แค่ลู่หลุ่ยเท่านั้น ที่ไม่มีอนาคตเลย

เมื่อเทียบกับฉินวี่เฟยและหลินชิงชิง ลู่หลุ่ยเป็นหญิงสาวสามัญสุดๆ นอกจากหน้าตาดีแล้ว ครอบครัว ฐานะของเธอ ทั้งหมดนั้นมันสามัญสุดๆ

หลี่ฝางคิดว่าเขาไม่ควรยื้อลู่หลุ่ยไว้อีกต่อไป ลู่หลุ่ยควรจะหาผู้ชายที่ธรรมดาสามัญกว่า แต่งงานมีลูก ใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

ดังนั้น หลี่ฝางจึงเก็บกดความรู้สึกของตัวเองไว้ และแสดงออกไปอย่างเย็นชา

ตอนที่เดินเข้าโรงแรมจุนเยว่ โทรศัพท์ของหลี่ฝาง ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ ไม่ใช่ลู่หลุ่ยโทรมา แต่เป็นเหมิงเหมิงที่โทรมา

หลี่ฝางรับสาย แล้วถาม： “มีอะไร?”

“เชี่ย หลี่ฝาง นายยังเป็นคนอยู่มั้ยเหนี่ย?” เหมิงเหมิงด่ามาผ่านปลายสาย

หลี่ฝางขมวดคิ้ว： “ทำไมฉันจะไม่ใช่คนล่ะ? ก็แค่ไม่รับสายของลู่หลุ่ยไม่ใช่หรือไง?”

หลี่ฝางพูด เหมิงเหมิงด่าตน แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องที่ตนไม่ได้รับสายแน่ๆ แต่ไม่นาน เหมิงเหมิงก็หัวเราะเหอะๆ อย่างเย็นชา： “นายหมายความว่าไง หลี่ฝาง สายของลู่หลุ่ย นายไม่รับ แต่นายรับสายฉัน”

หลี่ฝางสูดหายใจเข้าลึก แต่ยังทนไม่ไหว จึงถามออกไป： “ลู่หลุ่ยเกิดเรื่องอะไร?”

หลี่ฝางเข้าใจนิสัยของลู่หลุ่ยมากๆ หล่อนเป็นคนที่ใจเย็นเอามากๆ ปกติแล้ว หล่อนไม่มีทางโทรมาหาตนหรอก

แต่หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น นิสัยปากแข็งอย่างลู่หลุ่ย ถึงแม้เธอจะต้องการหาคนช่วย ก็ไม่มีทางมาหาตนหรอก

ดังนั้น หลี่ฝางจึงเดาว่า ลู่หลุ่ยอาจจะดื่มหนัก แล้วคิดถึงตนขึ้นมา

“หลี่ฝาง ฉันอยากจะถามนายสักคำ นายยังชอบลู่หลุ่ยอยู่มั้ย?” เหมิงเหมิงที่ปลายสาย ถามกลับ

หลี่ฝางพูด： “ฉันถามเธอก่อนนะ เธอก็ควรจะตอบคำถามฉันก่อนสิ”

“นายตอบคำถามฉันมาก่อน ถ้าหากนากบอกว่าชอบ งั้นฉันจะบอกนาย แต่ถ้านายบอกว่าไม่ชอบแล้ว งั้นหลังจากวันนี้ลู่หลุ่ย ก็จะไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับนายอีก สายนี้ของฉัน ก็ถือซะว่าฉันไม่เคยโทรมา พูดตรงๆ กับนายเลยแล้วกัน ที่จริงลู่หลุ่ยก็ไม่อยากโทรหานายหรอก มีแค่สายที่โทรตอนฟ้าสางนั่น เป็นเธอที่ยอมโทรเอง สายเมื่อกี้ เป็นฉันที่ให้เธอโทร ฉันให้เธอให้โอกาสนายสักครั้ง และก็ให้โอกาสตัวเธอเองอีกครั้ง เธอยังคงชอบนายอยู่ ใจเธอยังคงวางนายไม่ลง”

“สายนี้ เป็นฉันวิ่งมาในห้องน้ำ แอบลู่หลุ่ยโทร ฉันอยากจะถามปฏิกิริยาของนาย”