บทที่ 821 แผนร้ายของคุณชายหยาง

“นาย นายจะทำอะไร รีบปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ นายรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร！” โดนหลี่ฝางทำแบบนี้ ลูกเศรษฐีคนนั้นก็สร่างขึ้นไม่น้อย แต่สถานการณ์ในตอนนี้ทำให้เขาหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม จึงดิ้นพลางตะโกนโหวกเหวกโวยวาย

“ฉันไม่สนว่านายเป็นใคร ฉันแค่อยากรู้ว่าลู่หลุ่ยไปไหน หรือไม่ก็ไอ้คนที่จัดงานนี้ขึ้นมามันอยู่ไหน”

หลี่ฝางไม่อยากพูดพร่ำทำเพลงกับลูกเศรษฐี เห็นว่าเขายังไม่สนใจ จึงผ่อนแรงที่มือเล็กน้อย ในตอนนั้นลูกเศรษฐีคนนั้นก็มีความรู้สึกว่าจะตกลงไปในทะเล จึงร้องออกมาเสียงดังอย่างตกใจ： “ฉันพูด！ ฉันพูดแล้ว！”

มือของหลี่ฝางออกแรง แล้วคว้าลูกเศรษฐีคนนั้นไว้แน่น

“คุณชายหยาง คุณชายหยางอยู่ด้านในห้องส่วนตัว ผู้หญิงที่นายหาก็น่าจะอยู่ด้วยกันกับเขา”

“ห้องส่วนตัวห้องไหน?”

“อันนี้ ฉัน ฉันไม่รู้จริงๆ ฉัน ฉันขอร้องและ……”

ลูกเศรษฐีคนนี้มองหลี่ฝางด้วยสายตาอ้อนวอนทันที เขารู้มามากเท่านี้จริงๆ อย่างอื่นถึงแม้เขาอยากจะถาม คุณชายหยางก็คงไม่บอกเขา

แต่ว่าเป็นสีหน้าของหลี่ฝาง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าทำไมจู่ๆ ถึงได้พุ่งเข้ามา แต่เขาก็รู้ว่าถ้าไม่สามารถทำให้เขาพอใจได้ผลลัพธ์ของตนคงจบไม่สวยแน่ๆ

"คุณชายอู๋คุณชายอู๋ต้องรู้แน่นอน！วันธรรมดาพวกเขาสองคนก็สนิทตัวติดกันตลอด ถามเขาเขาต้องรู้แน่ๆ ！" เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง เขาโยนขี้ให้คนอื่นอย่างไม่สนใจ เพื่อให้ตัวเองรอดก็ไม่สนใจเพื่อนแล้ว มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะให้เขามารับเคราะห์แทนพวกเขา

“ใครคือคุณชายอู๋?” หลี่ฝางลากคอเขากลับมา สายตากวาดมองไปทั่วดาดฟ้าเรือ

“คนที่กำลังจะหนีคนนั้น นั่นแหละเขา！” คนผู้นั้นยื่นมือชี้ไปที่คนที่ปะปนอยู่ในกลุ่มคนที่กำลังจะแอบหนีออกไป พลางร้องเสียงดัง

คนผู้นั้นเห็นว่าตนถูกจับได้แล้ว จู่ๆ ก็ตะโกนด่าออกมาด้วยความโมโหและหงุดหงิด： “เฉินเห้าไอ้เวรนี่ นายคอยดูนะ！”

ในใจของเฉินเห้าก็รู้สึกน้อยใจ เขาแค่มาร่วมงานปาร์ตี้อยู่ดีๆ ดื่มไวน์พลางร้องเพลง จู่ๆ ก็เกือบถูกคนจับโยนลงไปในทะเล นี่มันอะไรกัน

หลี่ฝางปล่อยเฉินเห้า แล้วไล่ตามคุณชายอู๋ไป นั้นตอนนั้นคุณชายอู๋ก็ตกใจไม่น้อย จากที่เขาดูอยู่ด้านข้างเมื่อครู่ก็รู้ว่าไม่ควรยั่วโมโหหลี่ฝาง

ถ้าเกิดตนถูกโยนลงทะเลไปหลังจากนี้คงไม่มีหน้าไปเจอคนแล้ว

อย่างไรก็ตามการดิ้นรนของเขานั้นไม่มีประโยชน์เลย เขาถูกคว้าไว้ในมือและยกชูขึ้น

“บอกฉันมา ไอ้คุณชายหยางนั่นอยู่ที่ไหน?” หลี่ฝางแทบจะหมดความอดทนแล้ว ในใจราวกับมีเปลวไฟจะปะทุออกมา

“อยู่ อยู่ที่……” ขณะที่คุณชายอู๋จะพูด ในตอนนั้นก็เห็นคนใส่ชุดบอดี้การ์ดพบว่ามีเรื่องผิดปกติจึงพุ่งเข้ามา จึงพูดอย่างดีใจทันที： “รีบมาช่วยฉันเร็วๆ ！เล่นไอ้หมอนี่ให้ลงไปกองเลย！”

ขณะเดียวกันบอดี้การ์ดสองสามคนก็วิ่งเข้ามาตะโกนเสียงดัง： “คุณผู้ชายท่านนี้ รีบวางคุณชายอู่ลงซะ！”

“ไม่ว่าพวกคุณจะมีความแค้นอะไร ก็อย่าทำร้ายเขา！”

“อยากตาย！” รังสีจิตสังหารปรากฏขึ้นมาในดวงตาของหลี่ฝางทั้งสองข้าง มือนึงยกคุณชายอู๋ขึ้น มืออีกข้างก็ลงไม้ลงมือแล้ว！

ปกติบอดี้การ์ดพวกนี้รับหน้าที่แค่ดูแลความปลอดภัยต่างๆ พวกนั้น ในด้านฝีมือและความดุดันนั้นเทียบไม่ได้กับลูกน้องนักเลงของแมงป่องพวกนั้นเลย มันจะโอเคถ้าพวกเขาต้องจัดการต่อสู้กับคนธรรมดา แต่เมื่อเจอกับหลี่ฝาง พวกเขาทุกคนดูด้อยไปเลย

แค่ได้ยินเสียงโอดครวญและเสียงกระดูกหักดังกร๊อบ วินาทีที่หันไปมอง บอดี้การ์ดทุกคนก็ถูกจัดการจนลงไม่กองกับพื้นทั้งหมด เป็นเพราะอารมณ์ไม่ดี หลี่ฝางจึงลงมือรุนแรงไปบ้าง ไม่ถึงตาย แต่กระดูกหักไปหลายซีกคงจะต้องนอนโรงพยาบาลสองสามเดือนอย่างเลี่ยงไม่ได้