บทที่ 905 นายมาทำอะไรที่นี่

“นายวางใจเถอะ ต้องไม่มีปัญหาอะไรแน่ๆ” หยูหลิงฮุ่ยรีบตอบรับอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง

สามารถได้พบปรมาจารย์ เธอก็พอใจมากแล้ว จะไปกล้าก่อเรื่องได้ยังไง ถึงยังไง เธออยากจะทำความคุ้นเคยกับปรมาจารย์แห่งยุทธภพ นั่นไม่ใช่วิธีที่จะทำความคุ้นเคย

ไม่นาน ชิวเฉิงฝูก็พาหยูหลิงฮุ่ยมาถึงบริเวณเรือนด้านข้างเรือนเหนือ

หลังจากยืนมองอยู่ในที่ห่างไกลอยู่ครู่ ชิวเฉิงฝูแน่ใจว่าไม่มีปรมาจารย์ออกมา ถึงได้พาหยูหลิงฮุ่ยค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง

“ที่พักของพวกปรมาจารย์นี่ไม่เหมือนกันจริงๆ” หยูหลิงฮุ่ยถอนหายใจเฮือกนึง ที่นี่สามารถพูดได้เลยว่าเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดของตระกูลชิวเลย

เมื่อเปรียบกับเรือนด้านข้างเรือนเหนือแล้วดีกว่ามาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงห้องแบบห่างไกลความเจริญอย่างที่ให้หยูหลิงฮุ่ยพักเลย

“นั่นมันแน่อยู่แล้ว” ชิวเฉิงฝูพูด “ต้อนรับขับสู้ปรมาจารย์ทั้งทีใครจะกล้าละเลย? เห็นตัวเลขด้านบนนั้นมั้ย? ที่นี่ให้ปรมาจารย์เรียงตามลำดับความสามารถ ท่านที่พักอยู่ที่เรือน1เป็นปรมาจารย์กำลังภายในเลยนะ！ไม่กล้านึกถึงความสามารถเลย！”

“ปรมาจารย์กำลังภายใน！” หยูหลิงฮุ่ยไม่อยากจะเชื่อ “ปรมาจารย์กำลังภายในก็มาด้วยเหรอ?”

ปรมาจารย์กำลังภายในพวกนั้นสำหรับเธอแล้ว พูดง่ายๆ ก็เหมือนคนในนิทานที่เล่าต่อกันมา แม้แต่ปรมาจารย์ ก็นับได้ว่าเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่เอื้อมไม่ถึงแล้ว

ชิวเฉิงฝูหัวเราะฮ่าๆ แล้วพูด： “ตระกูลชิวของฉันเชิญปรมาจารย์กำลังภายในมาท่านนึง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เธอไม่ต้องประหลาดใจขนาดนั้นก็ได้”

“แล้วก็ฉันจะบอกความลับเธออย่างนึง นายท่านของตระกูลเรา ว่ากันว่าได้บรรลุกำลังภายในไปแล้ว ไม่อย่างนั้น ครั้งนี้ตระกูลชิวของพวกเราทำไมถึงต้องจัดศึกชิงจ้าวยุทธภพด้วยล่ะ เสียทั้งแรงทั้งเวลา เธอนึกว่าสนุกหรือไง?”

“จริงเหรอ?” ทันใดนั้นหยูหลิงฮุ่ยก็เบิกตากว้าง และถามอย่างเต็มไปด้วยความอิจฉา

ถึงยังไงข่าวนี้ เธอก็เคยได้ยินหลายครั้งผ่านคำบอกเล่าจากคนอื่นมานานแล้ว แต่ว่าได้แต่จากปากญาติตระกูลชิวอย่างชิวเฉิงฝู เป็นครั้งแรก

ดังนั้นหยูหลิงฮุ่ยจึงรู้สึกว่านี่ต้องเป็นเรื่องจริงแน่ๆ ต้องไม่ใช่เรื่องหลอกลวงแน่ๆ

ชิวเฉิงฝูมองสายตาของหยูหลิงฮุ่ยที่มองอย่างอัศจรรย์ จู่ๆ ก็พูดออกมาด้วยหัวใจที่เร่าร้อน： “ป่ะ ฉันพาเธอเข้าไปดู”

“ได้ ได้ด้วยเหรอ?” หยูหลิงฮุ่ยตื่นเต้นขึ้นมาทันที แต่ก็กลับถามอยากสงสัยเล็กน้อย

“เธอวางใจเธอ เรือน2กับเรือน3ตอนนี้ไม่มีใครพัก” ชิวเฉิงฝูฉีกปากยิ้ม และพูดอย่างพอใจ： “ปรมาจารย์ที่พักห้องนั้นพรุ่งนี้ถึงจะมา พวกเราใช้โอกาสนี้เข้าไปดู ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”

ทันใดนั้นหยูหลิงฮุ่ยก็ดีใจ และรีบตามหลังชิวเฉิงฝู เดินเข้าไปทางนั้นด้วยกัน

ไม่นานชิวเฉิงฝูก็เดินเข้าไปทางเรือน3 อยากดูก่อนว่ามันแย่มั้ยถ้าแย่เล็กน้อย ค่อยไปหาห้องใหม่ที่ดีกว่านี้

เรือน3ไม่ได้ล็อก ชิวเฉิงฝูยื่นมือออกไปผลักประตูห้องเปิดออก วินาทีต่อมา เมื่อเห็นคนที่อยู่ในเรือน ชิวเฉิงฝูก็เบิกตากว้าง