บทที่ 907 ตุ้มๆ ต่อมๆ

เพราะว่าชิวเฉิงฝูพูดสิ่งที่ไม่น่าฟัง หลี่ฝางถึงได้ลงมือสั่งสอนเขาไป แต่เขาก็ไม่สามารถช่วยชิวทิงหยุนได้ตลอด ครั้งต่อไปถ้าเจอเรื่องแบบนี้อีก ชิวทิงหยุนทำได้แค่เผชิญหน้าด้วยตัวเอง

ชิวทิงหยุนคิดอยู่ครู่ จู่ๆ ก็กัดฟัน ราวกับตัดสินใจอะไรได้อย่างนั้น และพูดเสียงเบา： “พ่อแม่ฉัน……ที่จริงแล้วถูกชิวเฉิงหลี่ทำร้ายจนตาย！”

“อะไรนะ?” หลี่ฝางชะงักเล็กน้อย และมองชิวทิงหยุนอย่างประหลาดใจ

เมื่อห้าปีก่อนพ่อแม่ของชิวทิงหยุนเสียอย่างทราบสาเหตุไม่แน่ชัด ไม่มีใครรู้ว่าความจริงเป็นยังไง คนอื่นล้วนแต่เดาว่าเป็นฝีมือของตระกูลที่มีความแค้น น้อยคนนักที่จะคิดถึงว่าเป็นฝีมือของชิวเฉิงหลี่

แต่หลังจากนั้นห้าปีชิวทิงหยุนกลับมาบอกว่าชิวเฉิงหลี่ฆ่าน้องชายแท้ๆ ของตัวเองเหนี่ยนะ นี่มันเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงเล็กน้อย ทำให้คนอื่นยากที่จะเชื่อ

จากนั้น ก็ฟังชิวทิงหยุนพูดต่อ： “เมื่อนานมาแล้วพ่อฉันก็สงสัยว่าชิวเฉิงหลี่โลภอยากจะได้ตำแหน่งเจ้าบ้าน ตั้งใจวางแผนอยากจะทำร้ายท่านจนตาย แม้กระทั่งมีครั้งนึงที่พ่อของฉันถูกลอบโจมตีโดยตระกูลของศัตรู แอบบอกให้ว่าเป็นฝีมือของชิวเฉิงหลี่ หลังจากนั้นไม่กี่วัน พวกท่านก็เกิดเรื่องขึ้น”

“ต่อมาชิวเฉิงหลี่ก็ได้เลื่อนตำแหน่ง และจัดการเก็บกวาดคนในครอบครัว ทุกคนที่ภักดีต่อพ่อของฉันก็ถูกฆ่าตาย หรือไม่ก็ออกไปจากบ้าน ทั้งตระกูลไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงเรื่องนั้นกันอีก

และหลังจากนั้นชิวเฉิงหลี่ก็หาเรื่องลำบากให้กับฉันตั้งแต่นั้นมา และมักจะยัดเหยียดความผิดต่างๆอะลุ่มอล่วย,อะลุ้มอล่วย มาลงโทษฉันด้วย ทำเอาคนอื่นๆ ในตระกูล ก็ค่อยๆ ตีตนออกห่างฉันไป และปฏิบัติกับแย่ลงทุกวัน”

ชิวทิงหยุนพูดพลางถกแขนเสื้อ ให้หลี่ฝางเห็นรอยแผลเป็นแต่ละแผลบนแขนของเธอ แม้กระทั่งยังมีบางส่วนที่เห็นได้ชัดว่าเป็นรอยแผลใหม่ มีเลือดไหลซิบออกมาจากผ้าพันแผลที่ห่อไว้อยู่

“แม้แต่หมอพวกเขาก็ยังไม่ให้เธอไปหา?” หลี่ฝางขมวดคิ้ว

ชิวทิงหยุนพยักหน้า พูดด้วยสีหน้านิ่งๆ ： “แผลพวกนี้ฉันชินแล้ว แล้วก็ชิวเฉิงหลี่ก็ส่งคนมาคอยจับตาดูฉันโดยเฉพาะ ไม่ให้ฉันได้มีโอกาสไปหาหมอเลย”

เมื่อเห็นท่าทางนิ่งเฉยของชิวทิงหยุน จู่ๆ ในใจของหลี่ฝางก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมา

แม้แต่ผู้ชายที่โตแล้ว บนตัวมีรอยแผลแบบนี้ยังรู้สึกแย่สุดๆ เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหญิงสาวที่ผอมแห้งบอบบางอย่างชิวทิงหยุน

เธอต้องแบกรับความเจ็บปวดมามากขนาดไหนกัน?

วินาทีนี้ หลี่ฝางก็นึกถึงในตอนนั้นที่ต้องหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องด้วยตัวเองมาหลายปีอีกครั้ง

“วันต่อๆ ไปหลังจากนี้เธอคิดว่าจะทำยังไง คงจะอยู่ที่ตระกูลชิวไปตลอดไม่ได้หรอกมั้ง?” หลี่ฝางถามอย่างสงสัย

จากนิสัยที่โหดเหี้ยมของชิวเฉิงหลี่ มีแต่จะปฏิบัติต่อชิวทิงหยุนยิ่งโหดร้ายขึ้น จนกระทั่งเธอถูกทรมานจนตาย

“ฉัน……ฉันอยากรอให้คุณปู่ออกมาจากการเก็บตัวฝึกตน……” ถึงแม้ชิวทิงหยุนจะพูดแบบนี้ แต่นัยน์ตาเธอไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความหวังเลยแม้แต่น้อย

เพราะว่าเธอรู้ แม้ว่าชิวจงเทียนจะรู้เรื่องทุกอย่างหลังจากที่เขาออกมาแล้วก็ตาม ก็เกรงว่าจะไม่ทำอะไรกับชิวเฉิงหลี่

ชิวจงเทียนมีลูกชายอยู่แค่สองคน คนนึงตายไปแล้ว เพื่อที่จะสืบตระกูลต่อไป เขาคงไม่จำกัดอีกคนนึงทิ้งไปหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถของชิวเฉิงหลี่ก็กำหนดไว้แล้วว่าเขาไม่สามารถถูกโค่นล้มได้ง่ายๆ

หลี่ฝางมองความไม่พอใจและเจ็บปวดที่นัยน์ตาของชิวทิงหยุน และถามขึ้นเงียบๆ ： “อยากล้างแค้นมั้ย?”