บทที่ 924 เจอหยูฉาย

หยูหลิงฮุ่ยที่อยู่อีกด้านเห็นท่าทีดีใจของชิวทิงหยุน ก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

เธอรู้ถ้าเป็นตน หลี่ฝางไม่มีทางออกหน้าให้เธอแน่นอน เพราะท่าทีเย็นชาของหลี่ฝางนั้น ไม่อาจบดบังได้เลย

หลังจากเจ้าสำนักเจิ้งออกไป ผู้คนที่มามุ่งดูก็แยกย้ายกันไป รอบตัวหลี่ฝางกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ไม่นานนัก ในที่สุดหยูฉายพ่อของหยูหลิงฮุ่ยก็เดินมาตรงนี้

หลังจากหยูฉายเดินมา ถามขึ้นทันที“ทำไมไม่เห็นคุณชายชิวเฉิงฝูล่ะ？”

“เจ้าไร้ประโยชน์นั่นยังโดนขังอยู่เลย”หยูหลิงฮุ่ยยกปากพูดอย่างไม่ยี่หระ

“อยู่ในตระกูลชิวพูดระวังๆหน่อย ถ้ามีคนได้ยินเข้าจะซวยเอา”หยูฉายได้ยินเช่นนั้นก็พูดขึ้นอย่างระมัดระวังทันที

เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานแม้แต่น้อย และยังไม่รู้ว่าหยูหลิงฮุ่ยติดตามไท่ซางแล้ว

“จริงสิ！เมื่อวานจู่ๆพ่อบ้านของตระกูลชิวก็เปลี่ยนห้องที่ดีกว่าให้ ลูกรู้ไหมว่าทำไม”หยูฉายนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ รีบถามทันที

ขณะพูดหยูฉายก็มีสีหน้าลำพองใจออกมา

“คุณชายชิวนี่ไม่เลวจริงๆ หลิงฮุ่ย ลูกต้องแสดงความขอบคุณเขานะ”หยูฉายพูดอย่างปลอบใจตนเล็กน้อย

เขาไม่ใช่คนโง่ ทำไมจะไม่รู้ว่าเมื่อคืนที่หยูหลิงฮุ่ยไม่กลับห้องนั้นไปทำอะไรมา？เขาแค่ห้ามเรื่องแบบนี้ไม่ได้ แต่ก็กลับดีใจอยู่บ้างในใจขัดแย้งกันสุดๆ

หยูหลิงฮุ่ยขยับปากไปมา พูดถึงคำพูดของพ่ออย่างไม่ชอบใจ：“เจ้าชิวเฉิงฝูไร้ประโยชน์นั่น ทำแบบนั้นได้ซะที่ไหน？”

“เขาไม่ได้เป็นคนเปลี่ยนห้องให้งั้นเหรอ？”หยูฉายได้ยินก็อึ้งๆ“แล้วใครเปลี่ยนให้？”

เพราะพวกเขาก็ไม่ได้รู้จักคนอื่น นอกจากชิวเฉิงฝูแล้วยังเป็นใครได้อีก

หยูหลิงฮุ่ยกำลังจะพูดว่าเป็นไท่ซาง แต่กลับครุ่นคิดในใจเล็กน้อย แล้วกระซิบพูด：“คุณกู่เป็นคนจัดการค่ะ”

“คุณกู่？”

หยูฉายไม่มีปฏิกิริยาอะไร ไม่รู้ว่าหยูหลิงฮุ่ยพูดถึงคุณกู่ไหน

พอมองตามสายตาของหยูหลิงฮุ่ย ในที่สุดหยูฉายก็เห็นหลี่ฝางสักที แล้วพูดอย่างประหลาดใจขึ้นมาทันที：“เจ้ากู่ นายเองเหรอ”

หลี่ฝางพยักหน้าพลางพูดยิ้มๆ：“ผมเองครับพี่”เขาเห็นหยูฉายไม่ได้ยิ้มปลอมๆ จึงทำให้เขามีท่าทีที่ดีไม่น้อย

ปฏิกิริยาแรกที่หยูฉายเห็นหลี่ฝางคือประหลาดใจ จากนั้นก็พูดอย่างนู้สึกไม่ค่อยดี：：“เจ้ากู่ ขอโทษด้วย เมื่อวานไม่มีทางอื่นจริงๆ พวกเราก็ไม่รู้จักคนอื่น จึงต้องลำบากนาย”