บทที่ 946 หลี่ฝางปรากฏตัว

หวังซีหมิงไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด เขาในฐานะคุณชายแห่งตระกูลหวาง เป็นธรรมดาที่บอดี้การ์ดข้างกายของเขาจะไม่ใช่ยอดฝีมือธรรมดาทั่วไป

มู่หรงฉางเฟิงพยักหน้า เขาชายตามองชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างกายของหวางซีหมิงอย่างอดไม่ได้

ชายคนนั้นนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ มาตั้งแต่ต้นแล้ว ไม่ได้มีส่วนร่วมใด ๆ ในการสนทนาของพวกเขา

มีเพียงเมื่อกี้ตอนที่เขาพูดถึงเจ็ดแปดคน ชายคนนั้นถึงได้แสดงท่าทีเย้ยหยันออกมาเล็กน้อย ราวกับไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด

มู่หรงฉางเฟิงเข้าใจขึ้นมาทันที ชายวัยกลางคนคนนี้เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง เกรงว่าเขาคงจะเป็นความมั่นใจของหวางซีหมิงสินะ

ณ เวลานี้ ที่ด้านนอกของโรงแรมฟู่โชวก็ได้มีรถหรูคันหนึ่งค่อย ๆ ขับเข้ามาอีกครั้ง ทำให้พนักงานต้อนรับของโรงแรมอดไม่ได้ที่จะซุบซิบกัน: “มาอีกคันแล้ว มาด้วยกันกับสองคันก่อนหน้านั้นหรือเปล่า?”

“บุคคลระดับไหนกันแน่ที่มาที่โรงแรมของพวกเรา?”

หลังจากที่รถยนต์จอดลง ชายหญิงคู่หนึ่งก็ได้เดินลงมาจากรถ ผู้ชายเป็นชายชาวต่างชาติที่มีผมทองตาสีฟ้า ผู้หญิงนั้นสวยมาก หน้าตาดีสุด ๆ

“ยินดีต้อนรับ” พนักงานต้อนรับสองคนรีบเข้าไปต้อนรับ

กฎของโรงแรมฟู่โชว หากต้องการห้องส่วนตัว จะต้องจองเอาไว้ล่วงหน้าก่อน

“ห้องของมู่หรงฉางเฟิงอยู่ตรงไหน?” ฉินวี่เฟยกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

“ทางนี้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันพาไป” พนักงานต้อนรับหญิงคนหนึ่งรีบเดินนำฉินวี่เฟยทั้งสองคนขึ้นไปด้านบน

ประตูห้องเปิดออก ฉินวี่เฟยก็ได้มองเห็นคนที่อยู่ข้างใน

มู่หรงฉางเฟิงลุกยืนขึ้นมาเป็นคนแรก จากนั้นก็เอ่ยทักทายฉินวี่เฟย

หวางซีหมิงนั่งไม่ขยับ จ้องมองฉินวี่เฟยเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ได้ยิ้ม

“นั่งเถอะ”

มู่หรงฉางเฟิงชี้ไปที่เก้าอี้ที่ยังว่างอยู่เพียงตัวเดียวนั่น สำหรับชายชาวต่างชาติที่ยืนอยู่ด้านข้างคนนั้น เขาไม่ได้ชายตามองเลยสักนิด

หลังจากที่ราฟาเอลได้มาถึงเมืองเอก ก็หลบซ่อนตัวมาโดยตลอด แทบไม่ได้ปรากฏตัวในที่สาธารณะเลย มู่หรงฉางเฟิงไม่รู้ถึงความน่ากลัวของชายคนนี้เลยสักนิด

“คุณชายมู่หรง คุณเรียกฉันมาวันนี้ หมายความว่ายังไง?”

ฉินวี่เฟยกวาดสายตามองผู้คนที่อยู่ในนี้ เมื่อเห็นสายตาที่หวางซีหมิงมองตัวเองอย่างโจ่งแจ้งนั่น ทำให้เธอขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินวี่เฟย มู่หรงฉางเฟิงกลับไม่ได้เอ่ยอะไร แต่เขาเพียงแค่ยิ้มอ่อน ๆ มองไปทางหวางซีหมิง

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของฉินวี่เฟยก็ได้เยือกเย็นขึ้นมากกว่าเดิม

ในเวลานี้ หวางซีหมิงได้เอ่ยปากขึ้นมาอย่างเรียบ ๆ : “เธอก็คือฉินวี่เฟยเหรอ? ฉันขอแนะนำตัวเองก่อนแล้วกัน ฉันชื่อหวางซีหมิง มาจากตระกูลหวางแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้”

เมื่อได้ยิน “ตระกูลหวางแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้” ชื่อนี้ สีหน้าของฉินวี่เฟยก็เปลี่ยนไปทันที ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย แม้แต่ราฟาเอลที่อยู่ด้านหลังเอง แววตาก็ได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ชัดเจนว่าเขาเองก็รู้จักตระกูลหวางแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้