บทที่209 การโทรมาของหลี่ต๋าคาง

บทที่209 การโทรมาของหลี่ต๋าคาง

เมื่อเห็นมู่เสี่ยวไป๋ หลี่ฝางก็งงเป็นไก่ตาแตก：“ทำไมบังเอิญขนาดนี้ เขาเองก็มาซื้อบ้านพักตากอากาศเหรอ？”

มู่เสี่ยวไป๋ในตอนนั้นเอง กำลังเข็นรถเข็น แล้วไปที่สำนักงานขายเพื่อเลือกบ้านพักตากอากาศ

คนที่นั่งอยู่บนรถเข็น ก็คือพี่ของมู่เสี่ยวไป๋ ชื่อมู่เหวินตง

อันที่จริงมู่เสี่ยวไป๋กับพี่ของตัวเองนั้นสนิทกันมาก ถึงแม้ว่าอุบัติเหตุของมู่เหวินตงนั้น จะมีแต่คนคิดว่ามู่เสี่ยวไป๋เป็นคนทำก็เถอะ

แต่คุณท่านมู่เจิ้งถังรู้ ว่ามู่เสี่ยวไป๋ไม่มีทางอยากจะแย่งอะไรในตระกูลมู่ จนถึงกับต้องมาทำร้ายพี่ชายแท้ๆ ของตัวเองหรอก

ในตอนนั้นเอง มู่เสี่ยวไป๋ไม่ได้สนใจการมาของหลี่ฝางกับหลินชิงชิงเลย

มู่เสี่ยวไป๋พูดกับพี่ชายของตัวเอง：“พี่ คนที่ทำร้ายคุณเกือบจะเปิดเผยตัวตนแล้วเมื่อคืน”

มู่เหวินตงตื่นเต้นขึ้นมา：“จริงเหรอ？”

“ใช่สิ งานแข่งรถเมื่อวานที่เขาหมาป่า เขาใช้Mustangเพื่อชนะที่หนึ่ง ตามที่คนอธิบาย การเลี้ยวของเขา เหมือนกับชายที่คุณชนในตอนแรกเลย เหมือนจริงๆ” มู่เสี่ยวไป๋พูดขึ้น

มู่เหวินตงไม่ค่อยอยากจะเชื่อ： “Mustangคันหนึ่ง ชนะทุกคนเลยเหรอ？ฉินจื่อยี่เข้าร่วมหรือเปล่า？”

“เข้าร่วมแล้ว แต่ว่าเขาได้ที่สาม ที่สองคือลัมโบกินี่คันหนึ่ง เหมือนจะเป็นนักแข่งรถมืออาชีพของเมืองหลวงมาก่อน”

มู่เสี่ยวไป๋เพิ่งพูดจบ สีหน้าของมู่เหวินตง ก็ตื่นกลัวมากกว่าเดิม

“ฉินจื่อยี่เป็นที่สาม คะแนนเขาเท่าไหร่？” สิ่งที่มู่เสี่ยวไป๋คิด ว่าน้องชายของตัวเองในตอนนี้ ไม่กลัวฆาตกรที่จะทำให้เขาตายเลย แต่เป็นห่วงคะแนนมากกว่า

“แปดนาทีสี่สิบกว่าวินาที” มู่เสี่ยวไป๋พูดออกมานิ่งๆ

“เขาทำได้ไม่เลวเลย” มู่เหวินตงหายใจเข้าลึกๆ ：“งั้นที่สองล่ะ？”

ตอนที่ถามถึงที่สอง มู่เหวินตงตึงเครียดขึ้นมา

“แปดนาทียี่สิบกว่าวินาที เร็วกว่าพี่ชายคุณอยู่หลายวินาทีในตอนแรก” มู่เสี่ยวไป๋พูดออกมา

“อะไรนะ！”

มู่เหวินตงได้ฟังดังนั้น ก็อึ้งไป

ดูๆ ไป ห่างกันแค่ไม่กี่วินาทีเอง

แต่สำหรับนักแข่งรถแล้ว กลับเป็นสิ่งที่มีความต่างกัน

สีหน้าของมู่เหวินตง มันดูแย่เป็นอย่างมาก

มู่เหวินตงพูดออกมาอย่างไร้เรี่ยวแรง： “แล้วที่หนึ่งล่ะ เป็นคนที่เกือบจะทำให้ฉันตาย เขาใช้เวลาเท่าไหร่？”

“แปดนาทีสิบวินาที” มู่เสี่ยวไป๋พูดออกมา

มู่เหวินตงรีบหันมา

“พี่ คุณหันหัวได้แล้วเหรอ？” มู่เสี่ยวไป๋มองมู่เหวินตงด้วยความตื่นเต้น

อุบัติเหตุครั้งที่แล้ว ทำให้มู่เหวินตงกลายเป็นคนพิการ

ตั้งแต่คอลงไป เขาเป็นอัมพาตไปหมด

การขับถ่าย มู่เหวินตงก็ทำไม่ได้

ขนาดการหันหัว มู่เหวินตงก็ทำไม่ได้เหมือนกัน

แต่เมื่อครู่ มู่เหวินตงตื่นเต้นมาก จนหันหัวได้

“แปดนาทีสิบวินาที เขาทำสถิติใหม่ของราชาหมาป่าเลย” อารมณ์ของมู่เหวินตง มันตื่นตกใจมาก

มู่เหวินตงไม่อยากจะเชื่อ ที่มีคนสามารถทำลายสถิติแปดนาทีสิบห้าวินาทีของราชาหมาป่าได้

“Mustangคันนั้นจริงๆ เหรอ？”

มู่เหวินตงตกใจมาก เขาพูดออกมา：“งั้นไม่ไปดูบ้านแล้ว เปิดโทรศัพท์ แล้วเอาการแข่งขันเมื่อวานมาให้ฉันดูหน่อยสิ”

การแข่งรถทุกครั้ง ต้องมีการถ่ายเอาไว้

แต่การบันทึกการแข่งขันนั้น คนแข่งจะได้รับมันอย่างง่ายดาย

“พี่ คุณวางใจเถอะ ในเมื่อเขาไม่ตาย งั้นฉันจะพาเขามาอยู่ต่อหน้าคุณให้ได้”

ครั้งก่อนฆาตกรหนีไปที่เขาหมาป่า และหลบอยู่ในป่า โดยที่ไม่ออกมาหลายวันหลายคืนเลย

สุดท้าย ตำรวจกับตระกูลมู่ ต่างไปตามหาที่เขาหมาป่าอยู่หลายวัน แต่ก็หาไม่เจอแม้แต่เงาของฆาตกร

จากนั้น ทุกคนก็มั่นใจ ว่าคนคนนี้อาจจะตายไปแล้ว

“ช่างมันเถอะ พวกคุณจับเขาไม่ได้” มู่เหวินตงเลยพูดออกมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

ในตอนนั้นเอง หลี่ฝางหันมามองหลินชิงชิง：“พี่สาว พวกเราจะซื้อไหม？”

“เดี๋ยวค่อยมาก็แล้วกัน” หลินชิงชิงหันมาพูด

หลี่ฝางกับหลินชิงชิงหันเดินออกไป แต่เพิ่งเดินออกไปได้ไม่นาน ก็เห็นว่าจางกงหมิงเดินมา

“ชิงชิง？”

จางกงหมิงมองเห็นหลินชิงชิง ด้วยสีหน้าสับสน

แต่คนที่มากับจางกงหมิง ก็รู้ว่าเป็นหลินชิงชิง

“คุณชายเสี่ยวไป๋！”

คนหลุ่มนั้นตะโกนเรียกมู่เสี่ยวไป๋ที่อยู่ในห้อง

มู่เสี่ยวไป๋มองออกไปข้างนอก ก็เห็นหลินชิงชิงกับหลี่ฝาง