บทที่284 ตระกูลสวีมาหาถึงที่

บทที่284 ตระกูลสวีมาหาถึงที่

ส้าวส้วยหัวเราะ มองหลี่ฝาง：“จางกงหมิงบอกว่าไปแหย่ไม่ได้ ก็คือแหย่ไม่ได้หรือไง？”

คำพูดส้าวส้วยนี้ ดูเหมือนไม่สนใจความหมายของจางกงหมิง

ถ้าจางกงหมิงอยู่นี่ ได้ยินคำนี้ จะต้องสู้กับส้าวส้วยแน่นอน

แน่นอนว่า จางกงหมิงสู้ส้าวส้วยไม่ได้อยู่แล้ว

“เจ้านาย คุณวางใจเถอะ ถึงผมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเหยสง ก็ยังมีลูกพี่ไม่ใช่เหรอ？”นิ่งไป ส้าวส้วยจึงพูดเสริม

หลี่ฝางรู้อยู่แล้ว ลูกพี่จากปากของส้าวส้วย นั่นก็คือพ่อของตัวเอง หลี่ต๋าคาง

พูดแบบนี้ พ่อของตัวเองก็เจ๋งกว่าส้าวส้วย

ได้ยินดังนี้ ในใจของหลี่ฝาง ก็เหมือนกับสบายใจมากขึ้น

สวีเถิงเฟยตอนนี้ มีใบหน้าลำบากใจ

เขายืนอยู่ตรงหน้าผู้หญิงคนหนึ่ง ก้มหน้าลง เหมือนกับเด็กคนหนึ่งที่ทำผิด

ผู้หญิงคนนี้ หน้าตาเย้ายวนเซ็กซี่มาก

ตาเฉี่ยวๆทรงสุนัขจิ้งจอก คิ้วทรงใบหลิว จมูกคมๆ หน้าตาดีมาก แต่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของจิ้งจอก

สวีจื่อเม่ย เธอคือพี่สาวของสวีเถิงเฟย และก็เป็นภรรยาของหูเฟย

เธอมาที่สถานตากอากาศด้วยเช่นกัน และก็รู้เรื่องทุกอย่างในห้องสมุด

สวีจื่อเม่ยมองสวีเถิงเฟยอย่างเย็นชา กัดฟันพูด：“พูดมา ไม่ขายขี้หน้าเหรอไง？ไปเป็นม้านั่งให้คนอื่น ต่อหน้าคนตั้งมากมายขนาดนั้นน่ะ”

“ถึงคุณไม่อาย คุณก็ต้องคิดถึงพวกเราทั้งตระกูลสวีด้วย คุณรู้ไหม คุณเป็นตัวแทน ของพวกเราตระกูลสวีน่ะ”

สวีจื่อเม่ยพูดไป ก็สูดหายใจลึกๆ：“เยี่ยมไปเลย หน้าของตระกูลสวี ถูกคุณทำขายขี้หน้าไปหมดแล้ว”

“นี่ถ้าให้พ่อรู้ เราไม่โดนพ่อโกรธตายเลยเหรอไง？”

สวีจื่อเม่ยกลอกตาใส่สวีเถิงเฟยอย่างเย็นชา：“บอกฉันมา คนที่รังแกคุณ ชื่ออะไร？”

“พี่ เรื่องนี้ พี่อย่ายุ่งเลย ผมจัดการเอง”สวีเถิงเฟยพูดอย่างหดหู่

“คุณจัดการได้？คุณจะจัดการโดยไปเป็นม้านั่งให้เขานั่งเหรอไง？”สวีจื่อเม่ยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

สวีเถิงเฟยหมดหนทาง พี่สาวตัวเองนี้ จะยุ่งให้ได้ แล้วตัวเองจะทำไง？

“รังแกผมสองคนนั้น คนหนึ่งชื่อหลี่ฝาง อีกคนชื่อส้าวส้วย”สวีเถิงเฟยพูดอย่างสบายๆ

สวีจื่อเม่ยได้ยินชื่อแปลกๆนี้ จึงถาม：“หลี่ฝาง？ส้าวส้วย？สองคนนี้ทำไมไม่เคยได้ยินเลยล่ะ！”

“ไม่ใช่คนท้องถิ่นเมืองเอกสินะ？”สวีจื่อเม่ยถาม

“ไม่ใช่ เขาทั้งสองคนคือคนที่มาจากตงไห่”สวีเถิงเฟยพูด

“เป็นใครมาจากไหน ไปถามมายัง？”สวีจื่อเม่ยถามต่อ

“ถามมาแล้ว ตอนแรกคิดว่าเป็นลูกคนรวย สุดท้ายไปถามๆมาถึงรู้ว่า ก็แค่คนจนสองคน แต่ ส้าวส้วยนั่นสู้เก่งมาก เหยโก่วก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

ครั้งที่แล้วที่สถานตากอากาศ สวีเถิงเฟยแอบได้ยินหลี่ฝางกับลู่หลุ่ยคุยกัน ก็ยังคิดว่าพ่อของหลี่ฝางเป็นคนที่ยอดเยี่ยม

สุดท้ายพอถามมาถึงได้รู้ว่า ก็แค่คนแชร์ลูกโซ่

ตอนนั้น สวีเถิงเฟยจึงเข้าใจว่า ตัวเองจะต้องมองผิดพลาดแน่

หยกจักรพรรดิ์สีเขียวนั่น จะต้องเป็นของก๊อบปี้เกรดสูงแน่

ยังไง คนที่เคยทำแชร์ลูกโซ่ ก็ชอบซื้อของปลอมให้คนอื่นอยู่แล้ว หรือแต่งตัวให้ตัวเอง เพื่อให้มีหน้า

สวีเถิงเฟยเห็นคนแชร์ลูกโซ่มาไม่น้อย ภายนอกขับBMW เบนซ์ แต่ที่จริงแล้ว ก็แค่ยืมมา

“เหยโก่ว？คือน้องชายของเหยสง？”สีหน้าของสวีจื่อเม่ย เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอก็รู้จักเหยสงกับเหยโก่วสองพี่น้องนี้ว่า ฝีมือไม่เลว

“ใช่”

“ถือว่าตัวเองสู้ได้ จึงรังแกคนของพวกเราตระกูลสวี……ฉันว่า สองคนนี้ไม่อยากอยู่แล้วมั้ง！”สวีจื่อเม่ยยิ้มอย่างดูถูก ใบหน้ามีความร้ายกาจปรากฏ

“พี่ ผมว่าพวกเรารอก่อนดีกว่า ……”สวีเถิงเฟยเวลานี้พูด

“ยังต้องรออะไรอีก？เขาเห็นคุณเป็นม้านั่งไปแล้ว ถ้าตระกูลสวีของเราไม่เอาความน่าละอายนั้นคืนกลับมา ต่อไปจะมีหน้าไปเจอผู้คนได้ไง？”สวีจื่อเม่ยจ้องสวีเถิงเฟย

“พี่ พี่ได้ยินมาแค่ว่าผมไปเป็นม้านั่งให้คนอื่น ไม่ได้ยินเรื่องที่หวางเฉินถูกพวกเขาหักขาเหรอ？”สวีเถิงเฟยหัวเราะในลำคอ

“เทียบกับหวางเฉินแล้ว ผมโชคดีกว่าเยอะ ……หวางเฉินไม่ใช่แค่ถูกส้าวส้วยหักขา แต่ที่หน้า ยังถูกตบตีจนยวมเหมือนหัวหมูด้วย”สวีเถิงเฟยพูดอย่างรู้สึกสะใจ

“มีเรื่องแบบนี้ด้วย？หรือพวกเขาไม่รู้ว่าพ่อของหวางเฉินคือเหยสง？”

“เขาสองคนคือคนตงไห่ จะไปรู้จักเหยสงได้ไง！ถ้ารู้ เขาสองคนคงตกใจแย่”

สวีเถิงเฟยพูดขำๆ：“ดังนั้น ผมว่าไม่ต้องให้พวกเราลงมือหรอก เขาสองคนก็ตายแน่นอน”

“มันก็ไม่ได้ เหยสงคิดบัญชีของเขา พวกเราต้องคิดบัญชีของเรา ……”สวีจื่อเม่ยพูดยืนหยัด

“พอแล้ว ปาร์ตี้ของคืนนี้ คุณไม่ต้องเข้าร่วม ดูโทรศัพท์ที่ห้องละกัน”สวีจื่อเม่ยเตรียมออกไป

“ทำไมล่ะ？พี่！”

สวีเถิงเฟยร้อนใจทันที ยังไง งานเลี้ยงคืนนี้ ก็มีดาราจำนวนมากมาร่วมงาน

สวีเถิงเฟยไม่สนใจดาราชาย แต่สำหรับดาราสาว เขาสนใจมากๆ

จากการที่เป็นคุณชายของตระกูลสวี ถึงจะจีบดาราสาวระดับเบอร์ต้นๆไม่ได้ แต่พวกดาราที่อยู่ระดับสามคุณภาพปานกลางๆ ก็สามารถจีบมาได้หน่อย

สวีเถิงเฟยนางแบบเซ็กซี่แล้ว แต่ไม่เคยเล่นกับพวกดารา

จุดประสงค์ที่เขามาสถานตากอากาศ ก็เพื่อสิ่งนี้

ตอนนี้ สวีจื่อเม่ยกลับบอกเขา……ห้ามให้เขาไป ให้อยู่แต่ในห้อง……เขาจะยอมได้ไง？

“ทำไม ยังขายขี้หน้าไม่พออีกเหรอ？ตอนนี้เรื่องของคุณ รู้ไปทั่วในแวดวงหมดแล้ว คืนนี้ถ้าคุณไปได้อับอายไปหมดทุกคนแน่”สวีจื่อเม่ยกลอกตาใส่สวีเถิงเฟย พูดว่า：“ฉันก็ทำเพื่อคุณหรอก”

“แน่นอน แค่คุณไม่กลัวอับอายขายหน้า จะไปเข้าร่วมก็ไป”สวีจื่อเม่ยพูดอย่างหมดคำพูด

พอสวีจื่อเม่ยไป สีหน้าของสวีเถิงเฟย ก็หดหู่

ห้องสมุดวันนี้ ถึงจะไม่มีคนในแวดวง แต่เรื่องดีๆไม่มีใครมาพูดถึงหรอก มีแต่จะป่าวประกาศเรื่องแย่ๆไปทั่ว ……